poes schreef:Ik heb vanuit mijn vorige baan veel contact gehad met expat kinderen. Zeker diegenen die veel verhuisden hadden daar toch allemaal wat aan overgehouden vond ik. De machteloosheid, de steeds verbroken contacten, weten dat je geen langdurige verantwoordelijkheid hebt tegenover een plek of persoon: het had die jonge mensen geen deugd gedaan.
Mijn advies is dus heel duidelijk: niet blijven zeulen met kids. Ze hebben volgens mij echt duidelijk nood aan continuïteit.
SuzanneJ zegt het ook al, dit is een eenmalige actie, we hebben ook al eens Liverpool of Parijs aangeboden gekregen maar dat lijkt ons niks. Het is juist de locatie, de leeftijd van de kinderen, mijn twijfel over mijn baan die het zo aantrekkelijk maakt. Ik ben zelf honkvast dus vind het best een spannende uitdaging, juist vooral voor mij.
Ik ben vooral bang voor eenzaamheid, neerslachtig, heimwee etc.



Wel jammer hoor, hopelijk gaat het nog door in de toekomst.