Daphara schreef:Nou ja, ik bekijk het van 2 kanten, want als leidinggevende zou ik dit op deze manier ook niet prettig vinden.. Ik begrijp dat dit voor TS ontzettend verrot voelt, maar TS heeft zich niet ziekgemeld en ook niet duidelijk aangegeven verlof op te nemen. Wat moet een werkgever dan doen? Je sterkte wensen en afwachten, of toch even verder informeren.
Bij het directe contact meld TS zich weer niet ziek, maar geeft ook niet aan verlof op te nemen. Ik snap op zich de opmerking van werkgever wel dat je niet zomaar zonder verlof of ziekmelding afwezig kunt zijn. En ja, dat valt onder werkweigering op het moment dat je er (moedwillig) niet bent, terwijl je wel verwacht werd en jij je niet ziekgemeld hebt. Ook vind ik het persoonlijk niet helemaal netjes dat je werkgever jou maar moet bellen, je had zelf ook even kunnen bellen voordat je de deur uit ging of het bericht goed en tijdig was overgekomen en of het akkoord was dat je gezien de heftige omstandigheden niet op het werk bent.
Ik wordt zelf ook niet vrolijk als ik als leidinggevende ineens voor de verassing kom te staan dat mijn medewerker er niet is zonder eerst even rechtstreeks contact te hebben gehad.
Maar goed in het gesprek kon werkgever ook even beter zijn/haar best doen om mee te denken in mogelijke andere oplossingen. Bijvoorbeeld; twee dagen verlof en dan dinsdag middag contact over verdere verloop. Eventueel kan de leidinggevende meteen contact opnemen met HR om te bekijken wat de mogelijkheden zijn. Ook is er misschien een mogelijkheid tot vervangend werk, waarbij direct contact met cliënten even niet van toepassing is.
TS ik zou je adviseren 3 dingen te doen;
- ZSM naar de huisarts en daarna contact opnemen met de Arbo/bedrijfsarts.
- Je leidinggevende op de hoogte brengen dat je naar de huisarts gaat, maar voor nu verlof op neemt en dat je bijvoorbeeld woensdagochtend contact opneemt over hoe het verder gaat.
- Alvast voor jezelf meedenken in oplossingen bijvoorbeeld hoe je eventueel toch kan ondersteunen op het werk, zonder direct contact met cliënten te hebben, als dat punt voor jou een struikelblok is.
T
Helemaal mee eens...
Hoe goed ik ook snap dat je helemaal van slag bent en echt niet kan werken nu..
Je bent wel in staat om ' dingen te regelen' dan zou 1 van die dingen zeker zijn op nette manier regelen dat je nu niet kan werken.
Mijn werkgever zou ws een stuk empatischer zijn...maar kan het ook zeker niet waarderen dat ik alleen een mail stuur waarin ik meld dat ik er niet ben de komende dagen...zonder verder concrete afspraken en direct/ telefonisch contact.
Gesprek start dan vanuit beide kanten al met frustratie...
Hierop terugkomen in minder emotie en rustig bespreken hoe jij je voelt en wat je mogelijkheddn zijn..waarin je idd kan kiezen voor ziekmelden of verlofdagen..
Deze situatie heeft heel veel impact op jou en dat je daardoor niet kan werken is logisch...een werkgever of evt arbodienst kan hierin gewoon meedenken..
Heel veel sterkte gewenst...

een beetje van slag? Dit is gewoon een traumatische ervaring geweest voor haar en de rest van de nabestaanden.. Sta echt een beetje te kijken van sommige reacties..