Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-01-20 08:47

Geplaatst: 29-01-20 08:47

Ik word 30 en loop hier ook tegenaan. Ook omdat ik momenteel in een familiebedrijf zit en niet zeker ben of ik het wil overnemen. Maar ja, als ik het niet overneem. Wat dan?

Hier dus binnenkort starten met een traject loopbaanbegeleiding om uit te zoeken waar mijn krachtpunten liggen en wat er geschikt is voor me.

**Geplaatst**: 29-01-20 08:53

Geplaatst: 29-01-20 08:53

Ik ben nu 31 en ben weer op zoek naar een nieuwe baan. Ben ooit opgeleid tot laborant, toen geen werk in kunnen krijgen en ben torn maar als operator bij een medtech bedrijf gaan werken. Nu na 6 jaar geen vaste baan gekregen.

Maar wat ik dan nu wil?
Ik ben aan het solliciteren op lab functies en andere interessante functies (waar ik bv nog een opleiding voor moet doen.)

En nu heb ik uiteindelijk vandaag een gesprek voor een lab functie en morgen een gesprek voor een functie op de sterilisatie afdeling van het ziekenhuis.
De ene ben ik voor opgeleid, het andere werk heb ik voor een gedeelte onopgeleid gedaan en zou een opleiding bij zitten.
2 hele andere functies, maar we zullen zien waar ik uit kom.

Wordt dit het niet, dan moet ik verder gaan kijken naar wat ik wil. Ik vind het wel echt heel lastig. Wat ik niet wil is weer terug de logistiek in om dingen in te pakken of pickwerk te doen. Ik wil een beetje na moeten denken. Vind ik echt niets, dan moet ik wel. Maar dan wel maar tijdelijk.

**Geplaatst**: 29-01-20 08:59

Geplaatst: 29-01-20 08:59

Het beroep wat ik uitoefen, zou ik graag met passie willen doen. Krijg hier alleen op m'n huidige werk niet bepaald de kans en motivatie voor (krijg poedersuiker klusjes etc, terwijl ik gwn een werknemer ben en geen stagiaire). M'n fotografie doe ik dan wel met echte passie en het "werken" met paarden ook. Alleen hier verdien ik geen cent mee.

Edit: vergat te benoemen wanneer ik er achterkwam. Dat was tijdens m'n studie a, toen ik 19/20 was. Nu 22 en is dat wel echt bevestigd.

**Geplaatst**: 29-01-20 09:55

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 29-01-20 09:55

Ik ben postbode, bijna 30 en zelfs al zou ik het willen blijven doen tot mijn pensioen, de kans dat deze job over 40 jaar nog bestaat is klein.

Ik doe mijn job graag, maar zou wss wel gelukkiger zijn op een andere plaats. De 'wat' is het enige dat ik niet weet.

**Geplaatst**: 29-01-20 09:58

Geplaatst: 29-01-20 09:58

Ik vind alles leuk waar ik niet voor een baas hoef te werken

Ik haat het om op m'n vingers te worden gekeken, geen werk te hebben, mij te vervelen... Geef mij een hele dag werk, laat me met rust en daar houd ik van haha!

Voorlopig werk ik in een winkel terwijl ik thuis mijn eigen stalling opbouw en later hoop ook fulltime mijn eigen baas te kunnen zijn

Maar dat is eigenlijk van jonge leeftijd bij mij wel duidelijk geweest

Laatst bijgewerkt door Laurievc op 29-01-20 10:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-01-20 10:01

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 29-01-20 10:01

Ik meld me, ben bijna 25, afgestudeerd sociaal werker en heb geen idee wat ik wil

Ben op dit moment teamleider in een winkel en hoewel dit super dynamisch en zeker niet saai is, is het gewoon niet mijn passie.

Ik weet ergens wel dat ik graag met katten zou willen werken, maar durf de stap dus niet te nemen.

**Geplaatst**: 29-01-20 10:07

Geplaatst: 29-01-20 10:07

Ik kwam daar achter toen ik de hele boekhouding van mijn werkgever ging opschonen. Ik dacht: goh, ja dat is echt wel heel leuk! En dat dacht ik iedere keer toen ik thuis kwam. Ik voelde me belangrijk voor mijn werkgever en voelde me energiek als ik weer flink had puingeruimd en het nu allemaal in een net en overzichtelijk bestand stond, waarmee de finance manager eindelijk eens kloppende cijfers kon laten zien aan de grote baas. Om een voorbeeld te noemen: De finance manager dacht in één van de bv’s een winst te hebben van 60k, maar had niet gezien dat nog niet alles was doorbelast.. Ik wel en daarmee daalde de winst ineens met 30k.. Scheelt wel even de helft :wow:

of een winst van 12k in een andere werd helaas een verlies van 15k... Zo worden de budgetten toch wel weer ineens heel anders!
Waarom dat niet eerder was gezien, geen idee, ik ben 4 maanden met zwangerschapsverlof geweest en mocht bij terugkomst weer flink opruimen in de boekhouding, wat ik graag doe.

Uiteindelijk dacht ik: Ik kan dit werk ook wel heel goed en ik verdien eigenlijk echt te weinig, ik begin voor mezelf! (Niet zo cru als dat ik het nu schrijf hoor, there is more to it)
En nu staat mijn eigen bedrijf in de startblokken en is mijn werkgever nu helaas wel een stuk minder blij, want die raken over een x-tijd hun enige werknemer met boekhoudkundige kennis kwijt, omdat ze mij niet kunnen waarderen voor wat ik waard ben.

Mijn passie is wat voor veel ondernemers een kriem is: de boekhouding!

**Geplaatst**: 29-01-20 10:14

Geplaatst: 29-01-20 10:14

Als ik zo lees was ik echt vroeg :')

Ik wilde als kind graag Vrachtwagen chauffeur of Automonteur worden.
Ik ging dan ook naar de LTS, mede omdat ik geen seconde stil kon zitten. (Had HAVO uit de Cito, maar dat wilde ik gewoon echt niet en mijn ouders vonden dat ook niet echt een goed idee)

Uiteindelijk ben ik elektrotechniek gaan doen.
En ik zit nog steeds in die werkrichting.
Want na de LTS ben ik een werken/leren opleiding gaan doen bij het bedrijf waar ik nog steeds bij werk.
Eerst als leerling, toen als monteur en ondertussen al 19 jaar als Calculator. Ik reken nu uit wat het kost om elektrische installaties te maken.
En die dit werk echt al jaren met plezier.

**Geplaatst**: 29-01-20 10:18

Geplaatst: 29-01-20 10:18

Ik denk dat er niet zoiets bestaat als één passie en één beroep dat het juiste voor je is. Ik denk dat je iets moet doen dat je zinvol vindt, waarbij je merkt dat het wel aansluit bij je kwaliteiten en dat je grofweg leuk vindt. De rest groeit denk ik vanzelf.

Voor mezelf persoonlijk zijn er meerdere paden waar ik enthousiasme bij zou kunnen voelen of inspiratie uit zou kunnen halen.

Mijn huidige werk is redelijk pittig, ik heb een traject van 9 jaar achter de rug om te komen waar ik nu ben, inclusief universiteit en later nog een postacademische (soort master na je master) opleiding. In deze baan ben ik nooit uitgegroeid of uitontwikkeld, zowel op werkinhoudelijk als persoonlijk vlak. Dat spreekt me aan omdat ik heel snel iets saai vind. Daarnaast ben ik absoluut een denker en geen doener. En ik haal veel zingeving uit mijn werk. Maar soms fantaseer ik wel over een alternatieve route, iets compleet anders, met meer rust, bijv. een eigen onderneminkje als een B&B hier op het terrein. Ik sluit niet uit dat dat ooit zal gebeuren

**Geplaatst**: 29-01-20 10:35

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 29-01-20 10:35

Ik ben 23, op mn 18e begonnen met dit werk en heb ook echt wel tijden gehad dat ik t niet leuk meer vind. Alleen collega's in mijn geval maken of breken het werk. Op momenten dat ik t niet leuk vond lag dat vaker aan collegas dan aan het werk zelf. En als ik geen zin/motivatie heb is dat meestal collectief, dus klagen we met zn allen.

Wat mij wel heeft geholpen op moment dat het slecht ging is praten met mensen die er verstand van hebben. En wat in mijn geval mogelijk zou helpen is kijken of je op werkplekken kunt kijken of een dag meedraaien, ipv zoeken op internet. En mogelijk kijken in een compleet andere richting dan je dacht te willen gaan doen.

Ik heb zeker geen spijt gehad van deze keuze, ondanks dat het echt niet altijd leuk is

**Geplaatst**: 29-01-20 23:59

Geplaatst: 29-01-20 23:59

Passie bewaar ik voor mijn hobby's/vrije tijd/sociale leven. Ik vind dieren super leuk, maar zodra ik daar 'verplicht' elke maandag weer mee aan de slag moet, zou de passie toch echt wel verminderen bij mij. En dan raak ik mn hobby dus ook kwijt, en dat wil ik niet. Ik houd het dus lekker gescheiden.

Belangrijk vind ik het om een baan te hebben waar ik energie van krijg en voldoening uithaal. Mijn kracht ligt in het organiseren/regelen van dingen en het netwerken/verbinden van mensen. En mijn "valkuil" is dat ik het snel saai vind. De precieze functie en bedrijf/branche maakt mij niet zo uit, als deze elementen er maar in zitten.

Wat ik wil worden? Geen idee. Zolang ik blij ben blijf ik, zodra ik het niet meer leuk vind, is het tijd voor iets anders. In mijn geval zal de functie wel steeds deze 'elementen' bevatten.

Wat zijn de dingen die je nu wel leuk vind in je werk? En wat niet? Welke rol neem je op je in je vriendinnengroep, en team? Waar ben je goed in? Ben je een denker of doener, een starter of afmaker? Doe je graag hetzelfde of wil je veel afwisseling?

Het maken van testjes werkt vaak wel heel verhelderend, alleen dan niet een beroepskeuzetest.

**Geplaatst**: 30-01-20 00:34

Geplaatst: 30-01-20 00:34

Een tijdje terug heb ik een soortgelijk topic geopend: [STW] Hoe ben jij erachter gekomen wat je ideale baan is?

Ook met de vraag van: ''wat wil ik?'' ''wie ben ik?'' ''wat zie ik voor me?'' en ''hoe in godsnaam kom ik van A naar B?''

In de tussentijd heb ik geïnvesteerd in loopbaanbegeleiding en dit heeft mij geholpen rust te vinden in mijn zoektocht en de zoektocht concreet te maken. Kan het iedereen wel aanraden die twijfelt. Het zal je misschien niet die droombaan opleveren, maar mijn visie is nu veel concreter en minder all over the place, om het zo maar te zeggen.

**Geplaatst**: 30-01-20 01:47

Geplaatst: 30-01-20 01:47

Ik ben na een lange studie eindelijk dierenarts, en dat vind ik nu echt super! Hoop dit dan ook lang te doen!
Nou is de uitdaging vooral om een leuke baan te vinden, maar dat gaat snel goedkomen gelukkig! Je collega’s en klanten maken of breken je veterinaire ambities denk ik :p

Maar tijdens de studie heb ik wel studiedips gehad en gewerkt. Huppa, op kantoor. Dat zag ik mezelf nooit doen, maar het salaris was prima. Om 5 uur ging de toko dicht, ging ik naar stal, lekker met de paarden werken. Not a worry in the world, dat kwam de dag erna om 8 uur weer. Best lekker eigenlijk!

Dus dat is ook een optie, een baan waarvan je niet directie denkt dat het je droombaan is, maar die je wel ruimte geeft voor je hobby’s en passies. Dan kan je ook genoeg plezier en voldoening uit je dag halen denk ik. Ik had de grootste lol met de collega’s op kantoor. Ik zie ze nog steeds regelmatig. Dat het werk zelf ellendig was was echt ondergeschikt aan de vrijheid, de collega’s en de vergoeding die ertegenover stond. Eigenlijk vlogen de dagen zowat voorbij.

Nomineer dit bericht ×