Bokt.nl

Palmera schreef:

@Shadow: Ik verwacht dat men eerlijk is en ik ben dat ook. Dat betekend dus dat de sollicitant ook te horen krijgt hoe ík met het personeel omga. En de sollicitant van zijn kant de baan uiteraard mag weigeren.

Citaat:

Maar inderdaad, liegen bij sollicitatie is bij mij eruit. Oók na vijf jaar goed werken. Want dat betekend namelijk dat men niet eerlijk is geweest en dat ik als werkgever volgens de sollicitant blijkbaar géén recht op het maken van de juiste keuze heb. En dát stoot mij voor het hoofd.

benangelique schreef:

Jolien87 schreef:

In dit geval is het werkverleden relevant voor het werk dat TS weer gaat doen.
Ik werk in het basisonderwijs. Ik weet wel dat mijn werkgever het heel graag zou willen weten wanneer een sollicitant een strafblad zou hebben (gehad) op het gebied van werken met kinderen.

Je krijgt in dat geval ook geen vog, ook niet als alles allang verjaard is

Shadow0 schreef:

Palmera schreef:

@Shadow: Ik verwacht dat men eerlijk is en ik ben dat ook. Dat betekend dus dat de sollicitant ook te horen krijgt hoe ík met het personeel omga. En de sollicitant van zijn kant de baan uiteraard mag weigeren.

Dan doe je alsof het een gelijkwaardige positie is waarin jullie je bevinden. Maar dat is dus het probleem: de situatie is sollicitant-werkgever is fundamenteel bijzonder ongelijkwaardig. En al helemaal in een tijd met flinke werkloosheid en een gematigd vangnet. Een werknemer is veel afhankelijker van werk en z'n werkgever, dan een werkgever van een werknemer. De schijn van 'jamaar de sollicitant kan de baan toch ook weigeren' is jezelf voor de gek houden. Dat is gewoon niet de positie die veel mensen hebben.

Citaat:

Maar inderdaad, liegen bij sollicitatie is bij mij eruit. Oók na vijf jaar goed werken. Want dat betekend namelijk dat men niet eerlijk is geweest en dat ik als werkgever volgens de sollicitant blijkbaar géén recht op het maken van de juiste keuze heb. En dát stoot mij voor het hoofd.

Wat opvalt is dat het eigenlijk een dubbele boodschap is. Je zegt dat het hebben van een verleden niet uitmaakt voor het aannemen van iemand. Maar je vraagt het blijkbaar wel.

De oplossing is simpel: als het niet uitmaakt dan moet je die vraag niet stellen tijdens het sollicitatiegesprek. Jij brengt door die vraag iemand in een bedreigende situatie. De sollicitant kan namelijk dan nog niet weten of het uitmaakt voor z'n baankansen. Jij vraagt hem/haar daarom een sprong in het diepe te maken, waarbij beide opties erg nadelig kunnen uitpakken: wel vertellen is bij veel sollicitatiegesprekken einde verhaal, niet vertellen blijkbaar ook.
En dat doe je vanuit een positie waarbij JIJ niets te verliezen hebt, behalve dan de tijd die je hebt gestoken in het sollicitatiegesprek. Je zegt wel dat je eerlijk bent, maar welk risico neem jij op zo'n moment? Dat is bepaald geen gelijkwaardige uitgangspositie.

En als je het relevant vindt voor de toekomst, dan kun je het vragen nadat je hem/haar hebt aangenomen. In een situatie waarin de ander voldoende vertrouwen heeft zodat die persoon ook werkelijk eerlijk kan zijn.

chanel1985 schreef:

Maar draai het eens om: Als een werkgever liegt op een sollicitatiegesprek en juist die leugen is hetgeen waarvoor je daar wilt werken en je komt er achter dat dat helemaal niet klopt. Hoe voel je je dan? En denk dat je dan snel de nodige stappen zet om te bekomen waar je recht op hebt, wat je beloofd is geweest.
Mag de werkgever dan ook zeggen dat het een leugen om bestwil was?

chanel1985 schreef:

Shadow0 schreef:

En als je het relevant vindt voor de toekomst, dan kun je het vragen nadat je hem/haar hebt aangenomen. In een situatie waarin de ander voldoende vertrouwen heeft zodat die persoon ook werkelijk eerlijk kan zijn.

En waar is de gelijkwaardigheid hier? Enkel voor de werknemer voordelig, want werknemer kan nu eerlijk zijn want hij/ zij is toch al aangenomen.

Palmera schreef:

@Shadow: Chanel1985 heeft zojuist gezegd wat ik wilde zeggen.

Ik zie een enorme verdediging naar de werknemer. Die zo afhankelijk is van zijn baan. Maar wat dacht je van de kleine ondernemer? Die geen rugdekking heeft van een enorm moederbedrijf in de rug? Die ook gemakkelijk in de financiële problemen kan raken. Voor wie het ook crisis is. Die het helemaal zelf moet doen met 2-4 werknemers?

Dacht je dat nieuw personeel geen sprong in het diepe is voor die kleine ondernemer? Je personeel is een belangrijk deel van het bedrijf. Je moet erop bouwen en vertrouwen. In het alleruiterste geval kan personeel je zelfs kapot maken.
Waarom mogen wij niet kritisch zijn, geen vragen stellen en soms bedenkingen hebben?

purny schreef:

De leugen die bij de eerste keer al is gemaakt is voor mij de druppel. Het gaat hier niet om een keertje ziekmelden na een avondje stappen dit is 10 of misschien wel 100 keer erger. Als er bij de eerste keer al is gelogen hoe ver zal dit gaan dan.
Als ik ts zou zijn zou ik alsnog erover beginnen in een privé gesprek. Aan de werkgever dan of ze ermee verder gaan

Jolien87 schreef:

Precies dit. Heel vervelend voor de werknemer die zijn leven heeft gebeterd, maar een werkgever mag nog altijd zelf de keuze maken of hij/zij zo iemand wil en kan vertrouwen.