Bokt.nl

Shadow0 schreef:

leeneliefje schreef:

Ik denk dat de waarheid (zoals altijd) in 't midden ligt.

Dat is een hele gevaarlijke uitspraak, en de 'zoals altijd' is zeker niet waar. In situaties met machtsonevenwicht ligt de waarheid heel vaak niet in het midden.

Citaat:

Echter is het in 70% van de gevallen grijs verzuim en is de werknemer dus wél in staat om te werken maar kiest deze er voor om dit niet te doen.

Persoonlijk blijf ik denken dat het nuttiger is om de hoge structurele en langdurige uitval (juist ook van mensen die juist heel graag zouden willen blijven werken) aan te pakken dan te focussen op die termen wit en grijs verzuim.
Het is best tekenend voor onze maatschappij dat er vrijwel steeds als eerste reactie gekozen wordt voor het bestrijden van allerlei dingen, meestal details ook nog, ipv met een bredere blik te zoeken naar positievere wegen om hetzelfde te bereiken.

Lalidan schreef:

liekec schreef:

Het punt is niet dat HR mensen die kostend thuis liggen naar werk te krijgen, maar de medewerkers die zich met een hoofdpijntje al ziek melden, proberen zelf een gevoel van saamhorigheid en betrokkenheid bij te brengen. Hierdoor zal de medewerker zich (9 vd 10 x) minder snel ziek melden, omdat deze medewerker onbewust of bewust meer de sociale druk (niet het juiste woord, kan het even niet vinden) voelt om toch even door te bikkelen. Dus hr pakt de keuze niet af, het is nog steeds aan de medewerker. Enkel proberen wij de psychische lat waar iemand over heen moet voor ziekmelding, positief te beïnvloeden zodat er minder zwart of grijs verzuim voorkomt. Maar de keuze ligt nog steeds bij de medewerker. Kleine disclaimer, dit is hoe ik het natuurlijk uit de boeken leer, ervaring in het bedrijfsleven heb ik nog niet. Maar dit is hoe het ons nu uitgelegd wordt.

Ik denk dat 'sociale druk' exact het goede woord is, of dat het in elk geval het woord is wat omschrijft wat werknemers met deze aanpak ervaren. En ik denk dat het juist niet de oplossing is. Want deze term word juist gebruikt in groepen waarin de sociale druk al achterlijk hoog is, waar de lat al op torenhoogte geplaatst is. Mensen in de zorg hebben het hoogste ziekteverzuim, maar weten over het algemeen ook dondersgoed dat als ze zich ziek melden, collega's er voor op moeten draaien. Collega's die zelf over het algemeen al behoorlijk overbelast zijn. En daar word door deze aanpak, bedoeld of onbedoeld, dus even nog meer druk op gelegd.

Bovendien is het in mijn ogen symptoombestrijding. Als er binnen een bedrijf veel ongeoorloofd ziekteverzuim is, moet je kijken waar dat weg komt. Niet dat zomaar terug duwen. Dat werkt niet, dat helpt niet, werknemers voelen zich daardoor alleen maar meer onder druk gezet en minder gehoord. Kijk dan dus waar het daadwerkelijk mis gaat, in plaats van het symptoom (de ziekmelding) te proberen te bestrijden.

Overigens denk ik dat dit een mooi voorbeeld is van de kloof tussen manager/HR en werknemer. De een ziet het als iets positiefs, terwijl het door het gros van de andere kant als negatief ervaren word. Misschien moeten we daar iets mee, zodat we weer meer op 1 golflengte komen en er écht een gesprek gevoerd kan worden.

Solleke_Noah schreef:

Joltsje schreef:

Er is maar 1 persoon die kan bepalen of iemand kan werken en dat is degene zelf.

De arboarts beslist dit niet. Die geeft alleen naar advies.

'Verzuim is een keuze' doelt op het stukje hoe je er mee omgaat.
Wij stellen vaak de vraag, wat kun je nog wel?

Wist je dat elke ziektedag obgeveer € 200,- per dag kost? En dat voor standaard lonen.

Adhv deze post, zou het verzuim in België anders liggen tov van Nederland? Weet iemand dat?

Wij mogen niet zelf kiezen thuis te blijven, maar moeten eerst een briefje bij de huisarts halen. Kan me voorstellen dat mensen met een kuch/hoofdpijn dan toch maar gaan werken, ipv drie uur bij de huisarts zitten wachten tot je je briefje krijgt (of niet).

3x per jaar ziek kan je toch snel aan zitten... iets verkeerd gegeten/voedselvergiftiging, iets breken, een keer griep of echt een hele zware verkoudheid..