Ojajoh schreef:Goof schreef:Even de knuppel in het hoenderhok gooien;
Ik kan me echt rot ergeren aan collega's die om de haverklap thuisblijven omdat hun kind ziek is. Heel vervelend hoor en ik snap oprecht dat je niet altijd op een ander kunt terugvallen, maar ik krijg soms het idee dat er ouders zijn die voor iedere snotneus van hun kind thuisblijven.
Erger nog, collega's die hun kinderen mee naar hun werk nemen en mij er mee lastig vallen....
Ik werk in het onderwijs en ik heb in de afgelopen jaren echt enorm veel collega's gehad die veel afwezig waren ivm zieke kinderen en collega's die dus met hun koters op het werk rondliepen (en vergaderingen bijwonen tot ergernis van iedereen....).
Maar hoe zie jij dan dat ze het oplossen?
Zie post.
"Ik snap oprecht dat je niet altijd op een ander kunt terugvallen", staat daar.
Daaronder staat dat ik me voornamelijk erger aan collega's die structureel iedere x-tijd thuisblijven bij een ziek kind of die kinderen mee naar werk nemen. Ik heb collega's bij wie het uitzonderlijk veel gebeurt en daar heb ik geen enkel begrip voor.
Er is in de meeste gevallen (meeste, dus niet alle) altijd wel een vader, oma, opa, vriendin, familielid, oppas of buurvrouw. Er zijn maar weinig mensen die niemand hebben om een beroep op te doen.

) "Eh. .."
Ja, dus niet.
). Dus nee, je hoeft er de ouders/zwangere niet op aan te kijken en dat staat er los van hoeveel last men wel/niet van zwangerschap heeft en of men wel/niet moet herstellen van een bevalling/ks.