Emma_s_girl schreef:TS, als ik je verhaal lees vallen mij een aantal dingen op.
Ik zie daarin vooral jouw beleving als ouder zijnde terug. Wat naar mijn idee belangrijk is is de beleving van je dochter. Hoe zij er tegenaan kijkt, wat zij graag wil, niet wil, nu, later. Wat ze leuk en belangrijk vindt in het leven en wat niet.
Jullie lijken alles voor haar te faciliteren, plannen en in te vullen, zodat ze daar zelf geen moeite voor hoeft te doen. Mijn indruk is dat het niets uitmaakt of ze wel of niet leert, de leuke dingen kan ze toch wel blijven doen. Dus wordt ze beloond voor hoe ze nu is en ziet ze geen noodzaak om te veranderen. In die zin kan het zijn dat jullie de situatie ongewild deels zelf in stand houden.
Correct me if I'm wrong.
Belonen is op zich vaak een goede manier om iemand te stimuleren, beter dan straffen (werkt averechts), het moet wel op de juiste manier gebeuren.
Ik ben benieuwd waar nu precies de problemen liggen, want het kan meer zijn dan een ding. Net als anderen kan ik zo een heleboek mogelijke oorzaken bedenken - maar jullie dochter is degene die het kan weten.
Wellicht is het een combinatie van een aantal factoren. DAT uit te zoeken is van belang wil je (zij) verandering teweeg kunnen brengen en een goede keuze voor hulp en ondersteuning kunnen maken. Een keuze kan ook zijn om even niets te doen, maar het is dan wel zo fijn om daar bewust voor te kiezen. Of voor iets anders.
Goed dat jullie er in ieder geval mee bezig zijn. Ik zou kijken naar iemand die een voldoende goede en liefst onafhankelijke ingang bij je dochter heeft. Plus voldoende achtergrond om haar goed hierop te bevragen. Iemand die evt. ook jullie bij kan sturen. Wellicht haar mentor op school?
Wil hier wel even snel op inhaken.
Denk dat het ergens wel klopt wat je schrijft.
Zij weet alleen dat ze later diergeneeskunde wil doen, dat ze nu een leuke klas met vriendinnen heeft waar ze bij wil blijven en verder ...... ach ja, geen idee eigenlijk.
Misschien uit een soort compensatiegevoel, omdat ze het op de basisschool niet meer zo leuk had en nu wel, willen we dat ze de ruimte blijft houden om naast school ook leuke dingen te doen. Misschien wel ten koste van school inderdaad.
Ik denk dat ik me er het meest schuldig aan maak. Ze hoeft eigenlijk niks te doen om iets te krijgen of om iets gedaan te krijgen. Daar moet ik dus heel erg mee oppassen.
Vaders is iets strenger hierin maar kan haar niet helpen want die heeft, totdat hij naar de TU ging, ook niks uitgevoerd
Met de mentor hebben we ook een gesprek gehad maar die had eigenlijk zo iets van; "geen idee, ze zou het eigenlijk gewoon moeten kunnen".
Poeh weer een hoop stof om over na te denken, komende dagen.
Moet nu echt iets gaan doen maar reageer later nog!