Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-12-14 20:37

Geplaatst: 17-12-14 20:37

Ik had inderdaad ook behoorlijke stennis geschopt als mijn ouders boos zouden worden elke keer als ik een onvoldoende haalde... Mijn beide ouders hebben de middelbare school niet eens afgemaakt, en hoewel ze nu wel succesvol zijn in het leven hebben ze mij niks te vertellen over mijn cijfers.

Nu studeer ik en vertel ik echt bijna niks aan ze. Woon op mezelf en heb zelf een goed overzicht en voldoende grip op mijn cijfers, waarom zou ik ze daar over inlichten?

**Geplaatst**: 17-12-14 20:37

Geplaatst: 17-12-14 20:37

Nou ik heb nooit absurd lage cijfers gehaald tot dit jaar. Toen was ik met een 2,2 in mn examenjaar toch wel een beetje 'bang'..

**Geplaatst**: 17-12-14 20:38

Geplaatst: 17-12-14 20:38

Ik zou ook een agenda kopen met een weekplanner erin. Kan op dag, maar je hebt ook grote bureau agenda's waar je de hele week op 2 pagina's hebt. Je kan dit ook in de google agenda doen, die werkt ook makkelijk en kan je veel beter plannen wanneer je wat precies gaat maken en leren. Misschien ook met je ouders afspreken dat ze je overhoren of dat je laat zien wat je af hebt.

En zeker zelf vertellen. Bijles waar kan, eventueel ook strakkere afspraken over wanneer je naar je verzorgpony mag. (bijvoorbeeld na je huiswerk) Zodat je beter gaat leren plannen. Als dat echt de reden van het niet halen is.

Heel veel succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-12-14 20:40

Re: Hoe ouders slecht cijfer vertellen?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-12-14 20:40

Ik mag van mijn moeder best naar mijn verzorgpony, maar in het donker mag ik niet meer terugdeinsden omdat die weg "gevaarlijk" is, waardoor ik vaak gewoon direct uit school ga, zodat ik niet in het donker hoef te fietsen. Wat dus wel betekend dat ik daarvoor niet mijn hw af heb..

**Geplaatst**: 17-12-14 20:41

Geplaatst: 17-12-14 20:41

MarlindeRooz schreef:
Eerlijk, een 1 halen is niet een kwestie van niet snappen dat is gewoon niet leren. (expert hier)

Dus gewoon eerlijk zeggen van mam, ik heb een 1 gehaald. Mooier kun je het niet maken...

Wat een onzin.
Ik kan uren leren ( ja, versprijd over dagen

) en ik heb heel wat 1en gehaald voor engels, duits en frans. Simpel omdat ik het voor geen meter snap.

En ik ken zo veel mensen die alleen maar 1/2/3/4en halen voor toetsen ondanks ze zo goed leren maar er gewoon niks van begrijpen.

Ts, heb je het ondertussen al vertelt? Hoe heeft je moeder gereageerd?

Aan mij heb je niks want ik zeg nooit wat over mn punten :')

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-12-14 20:42

Re: Hoe ouders slecht cijfer vertellen?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-12-14 20:42

Ik weet niet of mijn moeder al thuis is... Als mijn vader er bij is ga ik het sas niet vertellen, die zoekt t maar uit

ze denken dat ik een of ander wonder ben dat alleen maar 10en haal, en zodra ik een Ov. Haal word m'n vader best pissig..

**Geplaatst**: 17-12-14 20:42

Geplaatst: 17-12-14 20:42

Mijn ouders zijn net als ik zelf toen op de middelbare het papiertje met Magisterwachtwoord erop kwijt geraakt :')

Dus ik was afhankelijk van de lessen waarin de leraren het vertelden. En dan peilde ik inderdaad zelf of ik het moest vertellen. Scheikunde bijvoorbeeld was echt mijn aller-aller-allerslechtste vak.
En ik had een keer weer een 2,5 gehaald. Dus ik sip naar m'n moeder gelopen en gezegd dat ze niet moest schrikken. Maar ze had nog lager verwacht, dus was allang blij voor me dat het 'maar' een 2,5 was :')

Dat waren goede tijden haha.

**Geplaatst**: 17-12-14 20:43

Geplaatst: 17-12-14 20:43

NynkeMarit_x schreef:
Ik weet niet of mijn moeder al thuis is... Als mijn vader er bij is ga ik het sas niet vertellen, die zoekt t maar uit ze denken dat ik een of ander wonder ben dat alleen maar 10en haal, en zodra ik een Ov. Haal word m'n vader best pissig..

Kan je anders geen briefje schrijven en die ergens neerleggen waar je zeker weet dat ze het lezen? op je ouders bed bijvoorbeeld. Waar je alles in uitlegt en hoe rot je je erover voelt en beetje bang was om het te vertellen. Zo kan jij in ieder geval alles zeggen wat je wilde en scheelt het misschien spanning.

**Geplaatst**: 17-12-14 20:45

Geplaatst: 17-12-14 20:45

Ik heb zo ongelofelijk veel 1'en en 2'en gehaald voor woordjes, grammatica en al dat soort meuk op de middelbare school.... Niet te genieten. Toch heb ik het havo gewoon netjes gehaald (hakken over de sloot, maar hoefde niks te herkansen) en zit ik nu op een opleiding waar ik uitmuntend scoor omdat ik eindelijk mijn draai gevonden heb.

Je zou dus eventueel nog kunnen vertellen dat cijfers op het middelbaar nou ook niet alles zijn. Ik ben afgestroomd van het gymnasium naar het havo en heb er totaal geen spijt van gehad

**Geplaatst**: 17-12-14 20:46

Geplaatst: 17-12-14 20:46

noorhermans1 schreef:
MarlindeRooz schreef:
Eerlijk, een 1 halen is niet een kwestie van niet snappen dat is gewoon niet leren. (expert hier)

Dus gewoon eerlijk zeggen van mam, ik heb een 1 gehaald. Mooier kun je het niet maken...

Wat een onzin.
Ik kan uren leren ( ja, versprijd over dagen ) en ik heb heel wat 1en gehaald voor engels, duits en frans. Simpel omdat ik het voor geen meter snap.

En ik ken zo veel mensen die alleen maar 1/2/3/4en halen voor toetsen ondanks ze zo goed leren maar er gewoon niks van begrijpen.

Ts, heb je het ondertussen al vertelt? Hoe heeft je moeder gereageerd?

Aan mij heb je niks want ik zeg nooit wat over mn punten

Inderdaad

Ik had over 2 weken verspreid, elke dag 10 minuten gezeten voor mijn economie.
Ik kan het opdreunen als een gek! Iedereen keek er van op.

De toets kwam voor mijn neus, en WHAM weg was het.

Lerares keek en ze zei: "Woow, voor iemand waarvan ik weet dat ze dr best heeft gedaan... Goed op let in de les, heb je het best wel verknald zeg! Ik weet niet wat je hebt gedaan, maar alles staat door elkaar."

Heb dr aan gekeken: "Geef maar een voetbal uitslag ofzo.. 3-2 of een 4-3

Want ik ben het allemaal kwijt."

Dag later, vroeg ze me een aantal vragen... chop chop chop...

"Jap, jij had n blackout. Haal m maar op met je andere cijfers. En anders maar herkansen."

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-12-14 20:47

Geplaatst door de TopicStarter : 17-12-14 20:47

Jennifuur schreef:
NynkeMarit_x schreef:
Ik weet niet of mijn moeder al thuis is... Als mijn vader er bij is ga ik het sas niet vertellen, die zoekt t maar uit ze denken dat ik een of ander wonder ben dat alleen maar 10en haal, en zodra ik een Ov. Haal word m'n vader best pissig..

Kan je anders geen briefje schrijven en die ergens neerleggen waar je zeker weet dat ze het lezen? op je ouders bed bijvoorbeeld. Waar je alles in uitlegt en hoe rot je je erover voelt en beetje bang was om het te vertellen. Zo kan jij in ieder geval alles zeggen wat je wilde en scheelt het misschien spanning.

Dan ben ik bang dat mijn vader het eerder ziet...
Ik denk dat ik haar gewoon een Appje stuur, kannze het zelf lezen, en op de goede hoop begint ze er dan ook niet over.. Heeft laatst ook gewerkt -O-

Mijn ouders zitten nu de hele tijd samen in de woonkamer
}:0

...

**Geplaatst**: 17-12-14 20:49

Re: Hoe ouders slecht cijfer vertellen?

Geplaatst: 17-12-14 20:49

Ik zou juist niet appen of briefjes achterlaten. Je hebt een kans dat ze dan niet reageren, maar je hebt ook een hele grote kans dat ze boos je kamer binnen komen stampen. Denk dat je face to face, ook met je vader erbij, meer kans maakt om te laten zien dat je het zelf ook echt heel vervelend vind en dat ze dan eerder medelijden zullen hebben.

**Geplaatst**: 17-12-14 20:49

Geplaatst: 17-12-14 20:49

MarlindeRooz schreef:
Jawel...
Wie zegt dat het een tekst was? Misschien was het een woordjestoets oid.

Kwestie van goed lezen, ook iets wat je leert bij Latijn.

Bovendien was het ook meer een voorbeeld om aan te geven dat je nog zo hard kunt studeren, als je gewoon teveel onderdelen in een colon verkeerd vertaalt, kun je het schudden. En afgezien daarvan kan het altijd gebeuren dat je een black-out krijgt, hoe hard je ook gestudeerd hebt, kan ik je uit ervaring vertellen.

TS: Huilend binnenkomen wil ook nog wel eens helpen.

Zeker als je heel sterk benadrukt dat je het eigenlijk niet durfde te vertellen, omdat ze boos worden.

Laatst bijgewerkt door _Summerly_ op 17-12-14 20:50, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-12-14 20:50

Geplaatst: 17-12-14 20:50

Gewoon vertellen TS.
Ik ben een ouder van drie middelbare school jongens.
Geloof me, ik hoor slecht nieuws liever van mijn kinderen dan dat ik er via Magister achter kom.
Dat is beter voor de vertrouwensband.

**Geplaatst**: 17-12-14 20:51

Geplaatst: 17-12-14 20:51

Ik heb niet alles doorgelezen, sorry daarvoor

Maar je zit nu in de tweede klas, als je nu al zo'n moeite hebt met Latijn dan wordt het de komende jaren echt heel moeilijk. Ik denk dat je dan het beste kan kiezen voor Atheneum en dit jaar nog even doorbijten. Ik vond Latijn zelf altijd verschrikkelijk poedersuiker en haalde ook niet al te beste cijfers, dus meteen laten vallen en Grieks gekozen. Ook daar was ik een ramp in, maar dat vond ik nog leuk om te doen

Examen uiteindelijk alsnog gehaald met een 6 afgerond haha.

Overigens verbaas ik mij altijd over ouders die boos worden om slechte cijfers. Dat begrijp ik alleen als het kind niks doet en nooit een goed cijfer haalt, maar als je je best doet.. Waarom dan boos worden? Zo ging het bij mijn vriend thuis ook en hij heeft er nogal wat 'schade' (om het zo maar te noemen) aan over gehouden. Bij mij was het gewoon: Mam, pap, ik heb een 2 voor wiskunde en nu sta ik een 3 :')

Dan was het "volgende keer beter en goed opletten met bijles en les!".
Mijn ouders konden trouwens niet inloggen in Magister, ze wisten niet eens dat ze die mogelijkheid hadden :Y)

Je cijfers op de middelbare zeggen niet zoveel uiteindelijk. Enige waar het om gaat is dat je je diploma uiteindelijk haalt. De rest kijken ze niet eens naar, tenzij je geneeskunde wil gaan studeren. Dan moet je natuurlijk wel zo hoog mogelijk gemiddeld halen. Zo was mijn instelling trouwens ook: Alles net aan een 6? Prima! Er stond geslaagd op mijn papiertje, had de meest trieste cijfers (ook wel goede hoor) en ben meteen omgedraaid en heb de school uitgezwaaid :')

Toedeledokie met je toetsen en SO's en noem maar op. Ben met de hakken over de sloot geslaagd en op de universiteit begonnen, eerste module gehaald met een 7.5

Dat is hoger dan ik ooit op de middelbare school gestaan heb de afgelopen jaren!

Succes met vertellen, komt wel goed!

Edit:

_Summerly_ schreef:
Bovendien was het ook meer een voorbeeld om aan te geven dat je nog zo hard kunt studeren, als je gewoon teveel onderdelen in een colon verkeerd vertaalt, kun je het schudden.

Ghehehe zo ging het bij mij altijd met Grieks. Haalde altijd 2en voor de vertaaltoetsen omdat ik 1 woord niet goed had. Bam, 0 punten voor die zin _O-

Laatst bijgewerkt door Ghostattack op 17-12-14 20:53, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-12-14 20:51

Geplaatst: 17-12-14 20:51

Niet te lang uitstellen! Hoe langer jij het uitstelt om te vertellen, hoe meer je er tegen op gaat zien.
Tuurlijk is het rot om te moeten vertellen dat je een slecht cijfer hebt, terwijl je ouders anders verwachten.

Maar als jij laten merken dat je het zelf ook echt rot vindt en er voor wil gaan om het te verbeteren, zie ik niet waarom ze ontzettend boos moeten worden.
Ze zullen vast teleurgesteld zijn, maar vindt dat ze dat niet aan jou mogen laten merken

**Geplaatst**: 17-12-14 20:52

Geplaatst: 17-12-14 20:52

Een 1 haal je toch als alleen al aanwezig bent?
In elk geval kun je niet de leraar de schuld geven omdat je de laatste zin niet af kon maken. Als het daaraan lag had je best een 7 of 8 kunnen hebben.

Als ik het zo lees moet je gewoon prioriteiten stellen. Optijd beginnen met leren en als je het niet snapt hulp vragen op school. Als je moet leren en je daardoor niet naar je verzorgpony kan is dat jammer. School gaat voor.
Denk er vooral dat jij niet bij je vriendinnen weg wil en doe daar dan ook je stinkende best voor.

Als je je ouders het verteld en meteen zegt dat je uit jezelf al niet naar je verzorgpony gaat als je moet leren voor een toets dan heb je al minder boze ouders. Omdat je laat zien dat je zelf ook graag wil.
Misschien willen je ouders je ook wel helpen met je huiswerk? Ik snap dat dat niet leuk is maar als dat helpt om betere cijfers te halen zou ik dat niet laten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-12-14 20:52

Geplaatst door de TopicStarter : 17-12-14 20:52

Ik heb nogal vaak het probleem ook dat ik me niet kan concentreren tijdens een toets, dan denk ik na, en dan kijk ik voor me uit, en zie ik weer dat de leraar naar me kijkt, word ik ontzettend zenuwachtig van en kan er dan ook niks aan doe dat ik er geen goed woord uit krijg.. -O-

**Geplaatst**: 17-12-14 20:53

Re: Hoe ouders slecht cijfer vertellen?

Geplaatst: 17-12-14 20:53

Is een faalangsttraining niet iets voor jou?
Dan leer je hoe je zenuwen en gedachten kan omgaan op zo'n moment in een toets.
Heeft bij mij heeeel erg geholpen!

**Geplaatst**: 17-12-14 20:53

Geplaatst: 17-12-14 20:53

Ik ken het probleem, ik durfde dat ook nooit te vertellen omdat mijn ouders dan buitenproportioneel kwaad werden.

**Geplaatst**: 17-12-14 20:55

Geplaatst: 17-12-14 20:55

Dat je cijfers op de middelbare school helemaal niet meer uitmaken is een beetje een fabeltje. Bij de meeste studies wordt willekeurig geloot, maar alle opleidingen die ook een decentrale toets hebben (dat is dus bijvoorbeeld geneeskunde, maar ook journalistiek.. Wat ik dus studeer) gaan wel degelijk af op je cijfers. Zo kwam ik bijvoorbeeld in lotingsklasse E (laagste) terecht en ben ik ingeloot op de toets. Anders was ik niet toegelaten

Je kan dus naar mijn mening beter afstromen naar een niveau waarvan je weet dat je betere cijfers gaat halen en vanuit daar verder kijken. Er zijn meer wegen naar Rome en als je op de middelbare school havo doet betekent dat niet dat je nooit meer op de universiteit terecht kan komen.

**Geplaatst**: 17-12-14 20:57

Geplaatst: 17-12-14 20:57

NynkeMarit_x schreef:
Ik heb nogal vaak het probleem ook dat ik me niet kan concentreren tijdens een toets, dan denk ik na, en dan kijk ik voor me uit, en zie ik weer dat de leraar naar me kijkt, word ik ontzettend zenuwachtig van en kan er dan ook niks aan doe dat ik er geen goed woord uit krijg..

Nou, 'kan er ook niks aan doen' is natuurlijk niet helemaal waar; je bent er zelf bij en een leraar die je aankijkt is geen reden om niets op te schrijven

Heb je dit bij alle vakken of alleen bij Latijn? Je geeft ook aan erge moeite te hebben met plannen, heb je daar wel eens hulp bij gekregen? Plannen is ook iets wat je moet leren. Dat geldt trouwens ook tijdens een toets; je moet een beetje doorhebben hoelang je over 1 zin kunt doen voordat je naar de volgende gaat.

De vraag is dus eigenlijk of je hier bij al je vakken in meer of mindere mate last van hebt, want dan is er misschien een 'groter' probleem en gaat het niet alleen over dit ene cijfer, of dit ene vak... Misschien heb je inderdaad wel last van faalangst, of heb je hulp nodig met leren plannen, en 'leren leren'.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-12-14 20:58

Geplaatst door de TopicStarter : 17-12-14 20:58

Ineke2 schreef:
Een 1 haal je toch als alleen al aanwezig bent?

Dat is wat mijn vader ook zou zeggen dan, maar er zijn verschillen, bij het ene vak krijg je punten voor wat je goed hebt, dan is een 1 bijna onmogelijk, maar bij de meeste vakken tegenwoordig is het iets als in de trant van :2 fout is een punt aftrek ofzo...
Mijn ouders willen best helpen, maar snappen er zelf geen meer van, vervolgens gaan ze via een omweg zeggen dat ik het moet weten want ik hebben geleerd, zodat het maar niet duidelijk is dat ze het zelf eigenlijk niet snappen -O-

**Geplaatst**: 17-12-14 20:58

Geplaatst: 17-12-14 20:58

Ik denk toch ook aan faalangst..

**Geplaatst**: 17-12-14 20:59

Geplaatst: 17-12-14 20:59

Myca schreef:
Gewoon vertellen TS.
Ik ben een ouder van drie middelbare school jongens.
Geloof me, ik hoor slecht nieuws liever van mijn kinderen dan dat ik er via Magister achter kom.
Dat is beter voor de vertrouwensband.

Maar dan moet je kind wel het vertrouwen hebben dat je hem/haar niet onterecht op z'n falie geeft en daar schort het hier al aan. Vertrouwen werkt twee kanten op. Ik ben de laatste die roept dat ouders en kinderen gelijkwaardig zijn en al dat soort onzin, maar in het geval van vertrouwen is het vertrouwen van een kind in de ouder net zo belangrijk als andersom.

Mijn ouders hadden er ook een handje van om flink veel druk op me te leggen op het VO en dat heeft de band niet verbeterd. Nu speelde er nog wel meer, maar de angst om een onvoldoende op te moeten biechten (nadat ik mezelf mentaal al zwaar gestraft had, want ik ben echt geen lieverdje voor mezelf), heeft er zeker niet aan bijgedragen.

Melisssx schreef:
Ik denk toch ook aan faalangst..

Dat ontwikkel je op deze manier wel in elk geval.

Nomineer dit bericht ×