Jennyj01 schreef:Het is bijna niet te doen. Of je moet je sociale leven volledig on hold zetten en een ijzeren gezondheid hebben. Ik heb het een paar jaar gedaan. Kwam 'smorgens om 6:00 m'n bed uit en stapte om 23:00 van m'n laatste paard. Het is een periode geweest waarin ik, achteraf, eigenlijk nergens meer echt van genoot.Nou is dat voor iedereen anders natuurlijk.
Dit gevoel herken ik helaas heel erg
. Ik werk 32 om 40u per week en had, tot voor kort, twee paarden volledig in training. Zelfs met twee bijrijders trok ik het slecht (DHZ stal). Naast de paarden heb ik een man, een sociaal leven, een huishouden, ben ik secretaris van twee clubs en wil ik ook nog wel eens wat anders doen dan paardrijden. Ik was op, had constant slaaptekort en een heel kort lontje, weinig reserves en weinig motivatie om iets anders te doen dan paardrijden, werken en schoonmaken
. Ik heb een van mijn paarden onlangs weer terug verkocht aan de oude eigenaar en rijd hem nog twee keer in de week. Bevalt me véél beter
.
Het beste advies wat ik je kan geven is: laat het los. Laat los dat een van je paarden al twee dagen niet onder het zadel heeft gelopen, laat los dat er stof op de vloer ligt en je eigenlijk moet stofzuigen, laat los dat je niet wéér pizza wil eten maar eigenlijk fatsoenlijk wil koken
. Succes!!