Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-08-13 14:44

Geplaatst: 02-08-13 14:44

Molzebeer schreef:
Even een update, iedereen bedankt!

Man wat ben ik ziek. Niets aan, kan echt niets doen. Het zal de combinatie zwanger/overspannen zijn. Hopen dat dit snel weer wat beter wordt.

Ik ben overspannen geraakt omdat ik langdurig over mijn grenzen heen ben gegaan. Ik heb te veel gewerkt en icm met veranderingen in mijn priveleven is me dit uiteindelijk te veel geworden. Dit is wel een kernprobleem want mijn belastbaarheid is dus laag. Dit is niet de eerste, wel de ergste, keer dat ik overspannen ben. Overbelasting gebeurt bijna elk jaar. Vervolgens ga ik puinruimen en herstellen en begin met frisse moed na een paar maanden overnieuw. Om vervolgens een tijd later weer onderuit te gaan. Ik zie mijzelf inmiddels wel als gedeeltelijk arbeidsongeschikt ja, helaas.

Gister mijn eerste gesprek met een therapeute gehad en zij gaf aan dat ik niet meer mijn grenzen zo moet opzoeken. Het lastige hiervan is, dat mijn grenzen laag zijn. Ik moest wel 24 uur werken om genoeg te kunnen verdienen (dat was dan 900/1000) minder ging echt niet. Maar daar wordt ik dus wel ziek van is inmiddels na al die jaren (vanaf de middelbare school speelt dit) wel mijn conclusie. Zij was het hier mee eens.

Het is ook niet zo dat ik niets kan, misschien zou ik 16 uur redden. Van 20 uur werd ik ook ziek. En ik ben best goed in mijn werk en vindt het ook leuk, zo lang ik me niet overbelast voel. Maar met een kind ga ik het helemaal niet redden om te werken denk ik. Misschien een paar uurtjes, maar nooit genoeg om van rond te kunnen komen. Het is niet zo dat ik het niet wil, ik kan het gewoon niet zonder na een tijdje (paar weken, maanden, misschien een jaar afhankelijk van de drukte) ziek te worden. Ziek als in overspannen. En dat vind ik best klote en ik maak me er zorgen over.

De therapeute adviseerde om mijn voldoening niet uit mijn werk te halen maar uit mijn aanstaande moederschap. Om mijn vriend, indien hij dat zag zitten, kostwinner te laten zijn. Ik denk dat ik 1 kind net aan moet kunnen en ik kijk er ook wel naar uit, het is iets wat ik altijd heb gewild. Maar ik ben wel bang. Bang dat mijn relatie stuk loopt en ik het alleen moet doen. Daarnaast wil ik absoluut mijn eigen keuzes kunnen maken en wil ik het liefst gewoon onafhankelijk zijn en mijn eigen geld verdienen. Maar dat kan ik dus niet blijkt maar weer. En ik kan het me niet permitteren om steeds overbelast te raken als ik straks een kindje heb. Dat wil ik ook niet, ik wil een goede moeder zijn. Maar ik wil ook geen "parasiet" zijn voor mijn vriend, ik voel me er niet goed bij als hij het krapper heeft door mij en hij alles moet betalen. Maar een andere optie is er niet echt ben ik bang.

Er zijn er meestal twee voor nodig om een kind op de wereld te zetten, jij moet eens stoppen met al die druk doe je jezelf oplegt.
Lees bovenstaande nog maar eens door, ik wil voor mezelf zorgen, ik wil een goede moeder zijn, ik wil niet van mijn vriends geld leven, ik wil, ik wil, ik wil. Geen wonder dat je gefrustreerd en gestressed bent. Focus nu op je zwangerschap en kind richten en kappen met al die, ik wil, eisen.

**Geplaatst**: 02-08-13 14:46

Geplaatst: 02-08-13 14:46

Molzebeer schreef:
Even een update, iedereen bedankt!

Man wat ben ik ziek. Niets aan, kan echt niets doen. Het zal de combinatie zwanger/overspannen zijn. Hopen dat dit snel weer wat beter wordt.

Ik ben overspannen geraakt omdat ik langdurig over mijn grenzen heen ben gegaan. Ik heb te veel gewerkt en icm met veranderingen in mijn priveleven is me dit uiteindelijk te veel geworden. Dit is wel een kernprobleem want mijn belastbaarheid is dus laag. Dit is niet de eerste, wel de ergste, keer dat ik overspannen ben. Overbelasting gebeurt bijna elk jaar. Vervolgens ga ik puinruimen en herstellen en begin met frisse moed na een paar maanden overnieuw. Om vervolgens een tijd later weer onderuit te gaan. Ik zie mijzelf inmiddels wel als gedeeltelijk arbeidsongeschikt ja, helaas.

Gister mijn eerste gesprek met een therapeute gehad en zij gaf aan dat ik niet meer mijn grenzen zo moet opzoeken. Het lastige hiervan is, dat mijn grenzen laag zijn. Ik moest wel 24 uur werken om genoeg te kunnen verdienen (dat was dan 900/1000) minder ging echt niet. Maar daar wordt ik dus wel ziek van is inmiddels na al die jaren (vanaf de middelbare school speelt dit) wel mijn conclusie. Zij was het hier mee eens.

Het is ook niet zo dat ik niets kan, misschien zou ik 16 uur redden. Van 20 uur werd ik ook ziek. En ik ben best goed in mijn werk en vindt het ook leuk, zo lang ik me niet overbelast voel. Maar met een kind ga ik het helemaal niet redden om te werken denk ik. Misschien een paar uurtjes, maar nooit genoeg om van rond te kunnen komen. Het is niet zo dat ik het niet wil, ik kan het gewoon niet zonder na een tijdje (paar weken, maanden, misschien een jaar afhankelijk van de drukte) ziek te worden. Ziek als in overspannen. En dat vind ik best klote en ik maak me er zorgen over.

De therapeute adviseerde om mijn voldoening niet uit mijn werk te halen maar uit mijn aanstaande moederschap. Om mijn vriend, indien hij dat zag zitten, kostwinner te laten zijn. Ik denk dat ik 1 kind net aan moet kunnen en ik kijk er ook wel naar uit, het is iets wat ik altijd heb gewild. Maar ik ben wel bang. Bang dat mijn relatie stuk loopt en ik het alleen moet doen. Daarnaast wil ik absoluut mijn eigen keuzes kunnen maken en wil ik het liefst gewoon onafhankelijk zijn en mijn eigen geld verdienen. Maar dat kan ik dus niet blijkt maar weer. En ik kan het me niet permitteren om steeds overbelast te raken als ik straks een kindje heb. Dat wil ik ook niet, ik wil een goede moeder zijn. Maar ik wil ook geen "parasiet" zijn voor mijn vriend, ik voel me er niet goed bij als hij het krapper heeft door mij en hij alles moet betalen. Maar een andere optie is er niet echt ben ik bang.

Mag ik je aanraden om hier ook over te praten met je vriend. Bespreek je gedachten en ook je angsten. Laat weten hoe jij hier in staat en vraag hem naar zijn gedachten. Alleen op die manier gaan jullie dit samen redden.

**Geplaatst**: 02-08-13 14:49

Geplaatst: 02-08-13 14:49

Precies. Zelfs al had je een intentie verklaring dam hoeven je contact nog niet te verlengen. Mijn vriend had op zijn werk een ongeluk gehad en zijn contract is toen ook niet verlengd. Omdat hij zijn pees van zijn vinger Door had.

Probeer niet teveel te stressen en geef het werk zoeken nu even op. Je bent gewend met weinig rond te komen en er zijn hier in Nederland genoeg voorzieningen. Als jij zo ziek bent steedsdan kan je gewoon niet werken. Extra stress is dan helemaal slecht. Denk aan je zelf en je baby! Na je bevalling kun je zien wat je dan kan werken. .. dat weet je nu toch nog niet.

**Geplaatst**: 02-08-13 14:54

Geplaatst: 02-08-13 14:54

Inderdaad, doe het rustig aan nu pak je tijd. Van piekeren wordt je alleen naar zieker.

maar ga inderdaad wel met je vriend om de tafel zitten!! Bespreek je angsten en gevoel van niet afhankelijk willen zijn en vraag ook of hij wil uitspreken hoe hij erover denkt en het voor zich ziet!!

(Lijkt mij sowieso niet meer dan normaal in een relatie ook met betrekking tot andere dingen.. werkt volgens mij bij niemand als je niet weet van elkaar hoe je in bepaalde dingen staat)

**Geplaatst**: 02-08-13 15:01

Re: overspannen, zwanger en contract niet verlengd

Geplaatst: 02-08-13 15:01

als je contract afloopt hoeft je werkgever geen reden op te geven, ziek of niet maakt geen bak uit
Mondeling toezeggen is idd verlengt, maar bewijs het maar eens. Zelfs met intentieverklaring voor een hypotheek, sta je nergens
Helaas in het zelfde schuitje gestaan

bespreek de dingen die je nu niet noemde eens met je partner, als hij niet van jou onzekerheden afweet

**Geplaatst**: 02-08-13 15:06

Geplaatst: 02-08-13 15:06

thinka schreef:
(Lijkt mij sowieso niet meer dan normaal in een relatie ook met betrekking tot andere dingen.. werkt volgens mij bij niemand als je niet weet van elkaar hoe je in bepaalde dingen staat)

Het verbaasd me iedere keer weer hoe weinig stellen praten tot het echt niet meer anders kan.

**Geplaatst**: 02-08-13 15:17

Re: overspannen, zwanger en contract niet verlengd

Geplaatst: 02-08-13 15:17

Lizy29: ik zoek de "vindikleuk" knop voor je bericht.

**Geplaatst**: 02-08-13 15:29

Re: overspannen, zwanger en contract niet verlengd

Geplaatst: 02-08-13 15:29

Ik denk dat het als man zijnde meer je mannelijkheid aantast als niet de kans krijgt om voor je vriendin en kind te zorgen dan dat je wat minder uit te geven hebt. .

**Geplaatst**: 02-08-13 15:32

Re: overspannen, zwanger en contract niet verlengd

Geplaatst: 02-08-13 15:32

Ja en om daar achter te komen moet je simpelweg met elkaar praten..
voor een ander denken is zo gevaarlijk!! Maar ga ervanuit dat de ts dit ook wel gedaan geeft, doet, of gaat doen !

**Geplaatst**: 02-08-13 15:38

Geplaatst: 02-08-13 15:38

thinka schreef:
Ja en om daar achter te komen moet je simpelweg met elkaar praten..
voor een ander denken is zo gevaarlijk!! Maar ga ervanuit dat de ts dit ook wel gedaan geeft, doet, of gaat doen !

Precies. En vaak lucht het ook op.

Ik ben zelf herstellende van een burnout en soms gaat dat nog fout en dan stort ik even in. Dan is het heerlijk om gewoon lekker even uit te huilen bij mijn vriend en uit te spreken wat ik voel. Op die manier kan hij ook veel beter inspelen op mijn frustraties van dat moment en mij beter steunen. Daar tegenover stel ik ook heel gericht vragen over hoe hij zich voelt bij iets ( en nee dat hoeft echt niet bij alles ), zeker als ik zie dat iets hem iets dwars zit.

**Geplaatst**: 02-08-13 15:40

Re: overspannen, zwanger en contract niet verlengd

Geplaatst: 02-08-13 15:40

Op de burnout na heel herkenbaar!!

**Geplaatst**: 02-08-13 16:18

Geplaatst: 02-08-13 16:18

Ik wil even een dingetje kwijt. Misschien iets om over na te denken. Ik ben een kind van een overspannen moeder rond mijn geboorte. Dat moet je echt niet onderschatten.

Er zijn veel vrouwen die overspannen worden van het krijgen van een kind. Alles dat geregeld moet worden, de verantwoordelijkheden, de gebroken nachten, de druk op je relatie...

Mijn moeder werd dus ook overspannen rond mijn geboorte. Dit bleef de eerste jaren zo. Mijn vroegste herinneringen zijn dan ook negatief (voor details mag je PBen). En dat terwijl ik een heel makkelijk kind was, gepland en gewenst, en zij een stabiele thuissituatie had met een man met een vaste baan, die ook nog mijn vader was

. Ze hoefde niet te werken. Voor het oog was ze een perfecte moeder die alles deed met en voor haar kinderen. Dat was ook zo. Ze deed ontzettend haar best en was perfectionistisch.

Later is het wel beter geworden, maar de relatie met mijn moeder is nooit goed geweest en zal ook nooit goed worden. Die vroege herinneringen zullen altijd bij me blijven.

Bij mij gaan dus alle alarmbellen rinkelen als ik het verhaal van TS hoor. Overspannen en het kind moet nog komen... Daarbij een behoorlijk onzekere thuissituatie.
Ik zou er nog maar eens goed over nadenken of het wel eerlijk is om dit kind te laten komen. Je kunt er niet vanuit gaan dat je 'beter' bent en blijft voordat het kind komt. In tegendeel. Het zwaarste moet nog komen. Het herstellen van overspannen zijn kun je niet plannen. Dat legt er alleen maar weer druk op.

En een kind met een instabiele moeder heeft als geen ander een vader nodig. Ik ben blij dat ik die altijd gehad heb.

**Geplaatst**: 02-08-13 16:46

Re: overspannen, zwanger en contract niet verlengd

Geplaatst: 02-08-13 16:46

Ik begrijp niet zo goed waar die stress vandaan komt over je vriend die minder te besteden heeft straks. Het is ook zijn kind, is hij het niet eens dat je het kind houdt? Maar zelfs in dat geval was er zonder hem nooit een kind geweest dus dan heeft hij maar gewoon zijn verantwoordelijkheid te nemen. Jij hoeft hier niet voor 100% voor op te draaien en alles te betalen. Het is (iig in mijn omgeving) heel normaal dat je in een relatie samen voor alles staat. Dat betekent niet dat de ene lekker op z'n gat gaat zitten en de ander 60 uur per week moet werken, maar wel dat het een beetje geven en nemen is en daarom is praten zo belangrijk.

Voor nu wil ik je heel veel succes wensen en ik hoop dat je je snel weer beter voelt!

**Geplaatst**: 02-08-13 18:53

Geplaatst: 02-08-13 18:53

Je geeft aan door een aantoonbare psychische beperking weinig te kunnen werken. Is het dan niet mogelijk om een gedeeltelijke afkeuring en een aanvullende uitkering te krijgen? Ik ken jouw situatie uiteraard niet en weet niet in hoeverre je je belastbaarheid zou kunnen verhogen, maar elk jaar een burnout lijkt me toch wel een heel groot teken dat je verkeerd bezig bent. Als je je belastbaarheid kan vergroten is dat natuurlijk de eerste keus maar als meer dan 16u per week werken er voor jou gewoon niet inzit, vraag ik me af of je niet voor een aanvullende uitkering in aanmerking komt.

**Geplaatst**: 03-08-13 16:14

Re: overspannen, zwanger en contract niet verlengd

Geplaatst: 03-08-13 16:14

je gaat idd gewoon vanuit een baan de ziektewet in bij het UWV, voor je eigen rust zou ik wel het UWV even bellen om te vragen hoe het exact in elkaar zit , (dus het stukje ZW bij UWV na dat je contract afloopt,m wanneer en hoe het zwangersachapsverlof daar op aan sluit etc en hoe een eventuele betermelding de ZW uitkering over laat gaan in in een WW uitkering, hoeveel maanden ja dan recht hebt op WW,
dan heb je in eider geval de feiten correct, dat zal je al een stuk rust geven denk ik.
daarna moet je het hele stuk WW en hoeveel maanden etc gewoon ergens parkeren en eerst eens focussen op rust in je bolletje en je lijf krijgen en je weerbaarheid en draagkracht weer op orde zien te krijgen zodat je ook kunt gaan genieten van wat je nu overkomt.

die WW etc komt daarna pas, en geloof me, dikke kans dat die ww pas aan de beurt is na je zwangerschapsverlof, want overspannen zijn, dat is echt iets wat tijd gaat kosten, zelf heb ik nog langer door gelopen en met een burn out thuis komen te zitten, dat heeft me dik twee jaar gekost, een beetje goed overspannen zijn kun je gemiddeld wel en jaar voor pakken denk ik.
dus ga gewoon de feiten vragen bij het UWV en probeer vooral even in het nu te blijven ipv in het "straks over een XX aantal maanden dan" en hulp te krijgen om met het geen wat nu speelt om te leren gaan.

ik snap heel goed dat je onafhankelijk wil zijn etc, maar feit wil gewoon dat jij samen! met iemand een kleine op de wereld(wil) gaat zetten , dus zul je ook los moeten laten en vertrouwen op die tweede persoon dat hij ook het beste wil voor jou en jullie toekomstige kind.
en dat betekend ook dat jij de tijd moet krijgen/nemen om gewoon tot rust te komen en de boel weer op de rit te krijgen .

**Geplaatst**: 04-08-13 20:42

Geplaatst: 04-08-13 20:42

Molzebeer schreef:
Ik ben nu 2 weken ziek thuis. Voorlopige diagnose: overspannen. Daarnaast ben ik ook 7 weken zwanger, wat niet helemaal gepland was.

Mijn contract zou worden verlengd was mij toegezegd in de week voordat ik ziek werd door leidinggevende A. Toen ik 1,5 week ziek was belde leidinggevende B mij op om te vertellen dat mijn contract niet werd verlengd in verband met mijn ziekte. Als ik weer beter was zouden ze kijken was ze voor me kunnen doen. Het ligt niet aan mijn functioneren. Heel erg balen dus.

Tegen de tijd dat ik weer beter ben, al vind ik het nogal lastig om daar een termijn aan te stellen aangezien ik pas net ziek ben verklaard, ben ik denk ik zichtbaar zwanger en vind ik dus nooit meer een baan. Al heb ik natuurlijk geen idee hoelang het gaat duren, misschien ben ik in september wel weer in staat om te werken. Op het moment kan ik bijna niets zonder beroerd te worden, ik kom mijn bed bijna niet uit.

Ik heb 1 jaar en 4 maanden gewerkt en dus recht op 4 maanden WW. Na die 4 maanden ben ik 7 maanden zwanger en is het vinden van een baan helemaal een utopie. Waarschijnlijk kom ik eerst in de ziektewet, heb ik daarna nog recht op WW? Maar dus geen zwangerschapsverlof.

Gevolg: stress! Ik weet niet meer wat te doen/denken. Niet erg bevorderlijk voor mijn herstel.

Ik heb het gevoel dat ik maar gewoon weer moet gaan werken, maar dat is niet erg realistisch. (hoe meer ik doe, hoe zieker ik me voel, hoe vaker ik flauwval ed)

het enige wat jij moet doen is rustig aan,, en het is makkelijker gezegd dan gedaan.. maar denk aan je kindje...
stress als je zwanger bent is niet goed echt niet..
ik snap je situatie,,, maar je kindje is belangrijker dan geld,,,
en hoop voor je dat je toch kunt trg vallen op je vriend/man??

misschien idee om hulp te gaan zoeken, psycholoog ?

succes ermee

**Geplaatst**: 04-08-13 21:48

Geplaatst: 04-08-13 21:48

LindyH schreef:
Ik wil even een dingetje kwijt. Misschien iets om over na te denken. Ik ben een kind van een overspannen moeder rond mijn geboorte. Dat moet je echt niet onderschatten.

Er zijn veel vrouwen die overspannen worden van het krijgen van een kind. Alles dat geregeld moet worden, de verantwoordelijkheden, de gebroken nachten, de druk op je relatie...

Mijn moeder werd dus ook overspannen rond mijn geboorte. Dit bleef de eerste jaren zo. Mijn vroegste herinneringen zijn dan ook negatief (voor details mag je PBen). En dat terwijl ik een heel makkelijk kind was, gepland en gewenst, en zij een stabiele thuissituatie had met een man met een vaste baan, die ook nog mijn vader was . Ze hoefde niet te werken. Voor het oog was ze een perfecte moeder die alles deed met en voor haar kinderen. Dat was ook zo. Ze deed ontzettend haar best en was perfectionistisch.

Later is het wel beter geworden, maar de relatie met mijn moeder is nooit goed geweest en zal ook nooit goed worden. Die vroege herinneringen zullen altijd bij me blijven.

Bij mij gaan dus alle alarmbellen rinkelen als ik het verhaal van TS hoor. Overspannen en het kind moet nog komen... Daarbij een behoorlijk onzekere thuissituatie.
Ik zou er nog maar eens goed over nadenken of het wel eerlijk is om dit kind te laten komen. Je kunt er niet vanuit gaan dat je 'beter' bent en blijft voordat het kind komt. In tegendeel. Het zwaarste moet nog komen. Het herstellen van overspannen zijn kun je niet plannen. Dat legt er alleen maar weer druk op.

En een kind met een instabiele moeder heeft als geen ander een vader nodig. Ik ben blij dat ik die altijd gehad heb.

Hoe jong het kind, of baby ook is, die voelt echt wel aan hoe moeder zich voelt. Helaas :-(

**Geplaatst**: 14-08-13 10:43

Re: overspannen, zwanger en contract niet verlengd

Geplaatst: 14-08-13 10:43

Hoe is het nu met je?

Nomineer dit bericht ×