Ilja000 schreef:Heel simpel: alle reacties die je hier krijgt, kun je ook bij het UWV verwachten. Zowel positief als negatief. Net wie je treft.
Feit blijft dat het UWV het niet interessant vindt of het zwaar is of niet, maar dat je het doet. Of niet natuurlijk :-p maar ook daar zijn ze niet heel gevoelig voor.
De voorbeeldfuncties die uit het onderzoek komen, wil niet zeggen dat daar ook daadwerkelijk vacatures voor zijn. Het zijn functies die je volgens hen zou kunnen vervullen. In mijn geval zelfs het werk dat ik deed toen ik in de ziektewet raakte.
De enige die jou kan vertellen of je wel of niet in aanmerking kan komen voor een uitkering is het UWV zelf. En eigenlijk is daar geen man mee overboord. Als je geen uitkering krijgt, zit je in dezelfde situatie als nu. Als je wel een uitkering krijgt is het alleen maar mooi meegenomen.
Hier ben ik het helemaal mee eens! Goed verwoord!
Lifaya, het gaat er niet om of jij, ik, wie dan ook vind dat TS zich mss aanstelt, overdrijft, of in haar ogen het zó zwaar heeft dat ze het niet meer trekt (terwijl wij misschien denken: jij hebt het supermakkelijk vergeleken met mij!). Om eerlijk te zijn dacht ik bij haar verhaal ook: wow, ik zou willen dat ik het zo "moeilijk" had als zij, dan kón ik nog gewoon werken. Haar situatie, zoals zij het in die paar regels schrijft (je kunt nooit iemands gevoel die je helemaal niet kent uit een paar regels halen) is een klein beetje vergelijkbaar met mij een jaar of 5-6 terug (eind middelbare). Inmiddels weet ik dat het allemaal nóg erger kan, helaas. Gebaseerd op die enkele regels zou ik echt niet denken dat ze in aanmerking komt voor Wajong. Maar dan is de geqoute post hierboven weer zo mooi! Ze kan het "treffen", of helemaal niet treffen, zoals ik!
Zoals ik hier ook voorbij zag komen bij anderen, voor mij is het ook een droom om te werken, al is het maar twee middagen ofzo. Lijkt me geweldig. Echter bij het typen hiervan krijg ik het al benauwd, ben ik al tien scenarios van paniekaanvallen verder in mn hoofd. Ik zou zó graag willen. Helaas heb ik van de week ook besloten met mijn bedrijfje te stoppen (onderschrift) puur omdat ik al totaal in paniek raak en niet te genieten ben als ik een mail moet beantwoorden (laat staan aan een bestelling werken
) ! En dat terwijl ik het hartstikke leuk vind om te doen en ik nog een heel heel klein beetje inkomen ervan heb (lees: 20 euro per maand "winst" ongeveer). Ik vind het vreselijk dat mijn man werkt en ik alleen maar "geld kost". Vrijdag heb ik weer een gesprek bij het UWV, omdat de situatie sterk verslechterd is in vergelijking met het eerste gesprek wat ik daar had (half jaar terug).
Overigens werd mij aan de telefoon verteld toen ik dat gesprek aanvroeg, dat ze wél kijken naar of het ontstaan is voor je 18de. (is het nu 17 of 18, ze zeggen iedere x wat anders...). Dit is dus in tegenstelling tot wat ik in een eerdere post typte over die drie criteria waar ik niet aan voldeed om in aanmerking te komen. Ze proberen ontzettend verwarring te veroorzaken zodat je het maar opgeeft (dit had ik ook gedaan als ik geen steun had gehad van mijn lieve man
).