Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-01-20 23:04

Geplaatst: 28-01-20 23:04

Yipee schreef:
emilyslaluna schreef:
Aan mijn reactie zal je niks hebben, want ik weet al heel mijn leven dat ik dierenarts wil worden . Over 2.5 jaar zal het eindelijk werkelijkheid worden $*\o/*$

Pas maar op, ook dat zegt niks. Ik had hetzelfde. Ik ben dierenarts maar niet meer werkzaam in de praktijk. Weet ook niet of ik ooit terug ga/wil. Meerdere studiegenoten overigens.

Het kan inderdaad veranderen als ik eenmaal aan het werk ben. Maar voor TS was dit mijn antwoord. Ik kan niet in de toekomst kijken

**Geplaatst**: 28-01-20 23:05

Geplaatst: 28-01-20 23:05

Ik ben nog maar 20, dus werkervaring heb ik niet echt, maar ik herken het stukje 'ik weet niet wat ik leuk vind' wel echt.
Op de middelbare was ik 13 dat ik een vakkenpakket moest maken, maar dat baseer je op die leeftijd amper op je baaninteresses. Na de middelbare heb ik een jaar de opleiding verpleegkunde gedaan en omdat ik gewoon geen vooruitgang boekte op stage (ik was 16, onervaren en kon er niet tegen als mensen op m'n vingers gingen kijken) moest ik daarmee stoppen. Ondertussen volg ik een biologische laboratoriumopleiding en heb ik hierin ook een MBO niveau 3 diploma en aan het doorleren op niveau 4, maar ik twijfel continue aan mijn keuze, de baankans is redelijk, en het betaalt meestal wel leuk, maar er zijn zoveel richtingen binnen de biologie dat ik de draad vaker kwijt ben dan niet.
Ohja, ook vind ik het podium altijd al fantastisch maar ik heb er niet de talenten voor, maar daar ligt alsnog mijn hart dus als ik daar kansen krijg pak ik die met beide handen aan.
Ik ben net als anderen hier ook hartstikke benieuwd wat voor werk ik over 10, 15, 20 jaar sta te doen. 'Later als ik groot ben'

**Geplaatst**: 28-01-20 23:09

Geplaatst: 28-01-20 23:09

Ik heb dit ook altijd gehad en heb uiteindelijk een traject bij een loopbaancoach gedaan. Dat gaf me, op mijn 40ste, eindelijk heel véél inzicht.

**Geplaatst**: 28-01-20 23:16

Geplaatst: 28-01-20 23:16

Ik herken dit heel erg. Ik heb bedrijfskunde gestudeerd en ben daarna gaan reizen. Heb drie jaar lang met paarden gewerkt wat echt top was maar geen vetpot. Nooit dat zondagavond gevoel en chagrijnig als je weer naar werk moet, echt dat is het lage loon waard.
Ik zag hier alleen geen toekomst in dus toch maar verder gezocht en zit nu ook in Recruitment. Ik vind het maar saai en de mensen die in dit wereldje werken ook niet echt top. Ik heb dus ook geen idee wat nu te doen! Ik woon in het buitenland overigens en de banen liggen hier ook niet voor het oprapen. Een switch maken zonder achtergrond in die richting is eigenlijk onhaalbaar.

**Geplaatst**: 28-01-20 23:17

Geplaatst: 28-01-20 23:17

Ik ben ook bijna 30, ben ook sinds een aantal maanden recruiter en ik dacht ook "dit is het!"

Niet dus.

Ik doe nog een thuisstudie HRM en ik zou juist werk met wat meer inhoud willen... Maar ga ik dat vinden in dit vakgebied? Recruitment vind ik te commercieel, maar ik zie het nu wel als een opstap naar een andere HR functie. Maar wat wil ik dan wél precies, het blijft gewoon lastig... Ik kan je dus ook niet helpen, maar lees wel graag mee :')

**Geplaatst**: 28-01-20 23:27

Geplaatst: 28-01-20 23:27

Mijn werk is niet mijn passie maar dat hoeft ook niet. Ik ben door toeval gaan werken in deze branche waar ik nu werk. Ben redelijk goed in mijn werk, heb leuke collega's en een fijne baas, leuk klantcontact en goede arbeidsvoorwaarden. Dat is genoeg om 32 uur per week zonder tegenzin heen te gaan.
Het is niet altijd ontzettend leuk maar wat wel in het leven? Ben ook weleens moe, heb een vol hoofd en deadlines maar ja..
Denk ook dat je naast een "wel oké baan" nog prima een passie kunt hebben, bijvoorbeeld paarden

Van mijn hobby mijn werk maken wil ik niet. Heb ik namelijk geen hobby meer

**Geplaatst**: 28-01-20 23:32

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 28-01-20 23:32

Omdat dit een werkgerelateerd topic is verhuis ik hem naar STW School, Studie Werk

**Geplaatst**: 28-01-20 23:35

Geplaatst: 28-01-20 23:35

Ik vond vroeger operaties op tv altijd heel interessant om te zien, maar toen nog geen flauw benul dat daar niet alleen chirurgen werken :')

Dus toen een vriendin zei dat ze operatie-assistent wou worden, wist ik meteen dat ik dat ook wou en nu werk ik al 18 jaar op ok. Genoeg periodes gehad dat ik me afvroeg of ik dit de rest van m’n leven wil blijven doen, maar er is echt niets dat me leuker lijkt.

**Geplaatst**: 28-01-20 23:38

Geplaatst: 28-01-20 23:38

30 is nog jong. Ik zou wat verschillende banen uitproberen. Als je je dat financieel kan veroorloven.

Of een loopbaantraject volgen?

Maken de twijfelaars van in de 40 zich geen zorgen over of ze op een gegeven moment niet “ te oud” worden om te switchen? Ik heb zelf nu wel spijt dat ik niet meer uitgeprobeerd heb. Heb nu niet zo n leuke, maar wel goed betaalde baan. Durf eigenlijk vanwege mijn leeftijd (eind 40) niet teveel meer te jobhoppen

**Geplaatst**: 28-01-20 23:39

Geplaatst: 28-01-20 23:39

Denk dat het goed is om na te gaan wat je wil bereiken met je baan.
Is het van belang om wat uitdagend werk te hebben?
Wil je vooral een redelijke baan hebben met als belangrijkste doel geld voor levensonderhoud?
Wil je bevlogen naar je werk en je passie doorleven?
Kun je tegen stress?
Regelmaat erg nodig?
Fulltime of parttime?
Rest van je leven of is komende 4 jaar lang zat en zie je daarna verder?

Bovenstaande helder hebben kan de basis vormen om op basis daarvan je aanpak te bepalen hoe je aan die baan gaat komen.

**Geplaatst**: 28-01-20 23:40

Geplaatst: 28-01-20 23:40

@ts: dat lijkt me een lastig probleem. Mijn eerste gedachte is om een loopbaancoach te raadplegen en daar een traject bij te volgen.

Yipee schreef:
emilyslaluna schreef:
Aan mijn reactie zal je niks hebben, want ik weet al heel mijn leven dat ik dierenarts wil worden . Over 2.5 jaar zal het eindelijk werkelijkheid worden $*\o/*$

Pas maar op, ook dat zegt niks. Ik had hetzelfde. Ik ben dierenarts maar niet meer werkzaam in de praktijk. Weet ook niet of ik ooit terug ga/wil. Meerdere studiegenoten overigens.

Precies mijn ervaring

Van mijn vriendinnengroep/studiegenoten van 9 dierenartsen werken er nog 2 in de gewone praktijk, 1 als dierenarts/docent/onderzoeker aan de faculteit diergeneeskunde in Utrecht, 2 in 't onderzoek bij veterinaire farmaceuten en ik, zei de gek, als dierenarts voor de overheid.
En dan werkt er 1 in 't agrarisch onderwijs (geen veterinaire functie), 1 is omgeschoold naar basisschool docent en 1 werkt er bij een apotheek (humaan, niet veterinair).
En dan zijn wij tussen de 14 en 11 jaar geleden afgestudeerd, dus echt nog niet "oud" ofzo.

En zo ken ik er nog wel meer.

Het blijft gewoon lastig, in je jeugd een opleiding kiezen, of kiezen voor een bepaald beroep en dat dan de rest van je leven volhouden.

**Geplaatst**: 28-01-20 23:42

Geplaatst: 28-01-20 23:42

Met 40 moet je dus nog 27 jaar....
Nee, dat doe ik mezelf echt niet aan. Als het ik het zat ben doe ik weer wat anders.
In mijn vorige team had ik een medewerkster van 54 die ook een beetje zat ‚af te wachten‘. Die heb ik best wel flink toegesproken dat het echt geen goed idee is om nog 10 jaar werkt te doen dat je niet meer bevalt.
Ik was dan ook erg trots op haar toen ze een paar maanden later wat heel anders had EN bovendien ook nog meer betaalde (zij had nooit een afgeronde opleiding gedaan trouwens).

**Geplaatst**: 28-01-20 23:46

Geplaatst: 28-01-20 23:46

Sizzle schreef:
Met 40 moet je dus nog 27 jaar....
Nee, dat doe ik mezelf echt niet aan. Als het ik het zat ben doe ik weer wat anders.
In mijn vorige team had ik een medewerkster van 54 die ook een beetje zat ‚af te wachten‘. Die heb ik best wel flink toegesproken dat het echt geen goed idee is om nog 10 jaar werkt te doen dat je niet meer bevalt.
Ik was dan ook erg trots op haar toen ze een paar maanden later wat heel anders had EN bovendien ook nog meer betaalde (zij had nooit een afgeronde opleiding gedaan trouwens).

Helemaal eens hoor, maar vanaf 50 word je toch vaak gediscrimineerd, hoe onrechtvaardig ook.
Ik zal nooit een zure mopperkont worden, maar als ik nu in de 30 zou zijn dan zou ik echt gaan jobhoppen.
Wat mij nu tegenhoudt is toch die heel goed betaalde baan met redelijk wat vrijheid. Alleen niet mijn passie

**Geplaatst**: 28-01-20 23:47

Geplaatst: 28-01-20 23:47

Deze link werd laatst door iemand in een vergelijkbaar topic geplaatst en ik vond het erg treffend. Al is het maar om je gedachten met een andere insteek te prikkelen:
https://markmanson.net/screw-finding-your-passion

Zelf heb ik een aantal persoonlijkheidstests gedaan volgens het Myers-Briggs systeem en heb daar ook wel wat aan gehad om een wat beter beeld van mijzelf te krijgen. Verrassend interessant!

**Geplaatst**: 28-01-20 23:49

Geplaatst: 28-01-20 23:49

Misschien kan je je ouders eens vragen wat je vroeger als kind leuk vond om te doen. Dat heb ik een tijdje geleden gedaan en dat gaf verrassend veel inzicht in dingen die nu nog steeds heel erg bij me passen maar die ik in de loop der tijd "verloren" ben.

**Geplaatst**: 28-01-20 23:51

Geplaatst: 28-01-20 23:51

Ik heb die leeftijd angst niet zo.
Wie dan leeft wie dan zorgt.
Mijn beste vriendin (40+) heeft net een zeer goede baan opgezegd om een massagepraktijk te beginnen.
Ik ken ook iemand die met 54 van regulatory affairs naar thuiszorg wisselde. Wel is zij een jaar of 2 later weer teruggegaan, viel toch tegen.
Mijn moeder heeft nooit gewerkt en begon haar opleiding en ‚carriere‚ met 50+.
Mijn vader is nog iets compleet anders gaan proberen toen hij 63 was

**Geplaatst**: 28-01-20 23:58

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 28-01-20 23:58

Ik ben 31 en tot voor kort wist ik ook niet wat ik wilde doen 'later als ik groot ben'. Heb heel wat verschillende banen gehad, van bakker tot stalmanager. Uiteindelijk weer gaan studeren op m'n 28e, en nu net klaar met stage. Dat was zo ongelooflijk leuk! Heb niet helemaal mijn droomjob gedaan, maar weet wel wat ik wil nu. Dus heb besloten nog een studie te gaan doen.

**Geplaatst**: 29-01-20 00:06

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 29-01-20 00:06

Ik ben nu 22, en merk heel erg dat intuïtie me eigenlijk gebracht heeft naar precies waar ik wil zijn.

Ik heb altijd geroepen dat ik diergeneeskunde wilde doen. Echter was ik geen ster op school (had ik kunnen zijn maar ik heb op gebied van uit een boek leren de discipline van het achtereind van een varken dus tja..), maar ik had die "droom" nog wel. Dus uiteindelijk acht jaar over mijn middelbare gedaan om er halverwege 6VWO achter te komen nadat ik de leerstof voor de toelating opgestuurd had gekregen dat ik dit toch niet nog 6 jaar zag zitten. :')

Ik zat op een middelbare school die veel met kunst deed, mijn ouders zijn pianodocenten en mijn broer is filmmaker, dus het was logisch dat ik toch eens op een kunstacademie ging kijken. Maar heel cliché en onwetend riep ik: "Ik wil niets met kunst, want dan verdien je later niets," wat ik toch wel belangrijk vindt. Toch gaan kijken op de [naam], en bij Advertising vond ik het helemaal niets. Maar toen werd ik bijna een workshop in geforceerd, en ik was verkocht. Dit was wat ik wilde. Toelating gedaan, en jahoor, in jaar één won ik een award en aanstaande maandag begin ik mijn stage bij een globale ad agency als creative/copywriter.

En waarom wist ik nu dat dit was wat ik wilde? Ik heb altijd geroepen dat ik later iets wil doen "waar ik veel mensen mee bereik". Heel veel. Niet persé met mezelf, maar het leek me altijd gaaf om veel mensen aan te spreken met iets. Of iets voor grote groepen te doen. En waar spreek je meer mensen mee aan dan met advertising...

Nooit aan gedacht dat die studie bestond of dat dat ook iets was wat ik kon doen. Zo zie je maar.

Ga op zoek naar hetgeen wat je altijd onbewust zegt. Iets wat je belangrijk vindt en wat herhaaldelijk terug blijft komen in je leven, en ga kijken waar je dat aspect in terugvindt. Dan zit je goed.

**Geplaatst**: 29-01-20 00:14

Geplaatst: 29-01-20 00:14

MariekeS_ schreef:
Deze link werd laatst door iemand in een vergelijkbaar topic geplaatst en ik vond het erg treffend. Al is het maar om je gedachten met een andere insteek te prikkelen:
https://markmanson.net/screw-finding-your-passion

"I have no fiets clue. If you don’t have any idea what to do with yourself, what makes you think some jackass with a website would?" _O-

Bedankt voor de lach van de dag :))

MariekeS_ schreef:
Zelf heb ik een aantal persoonlijkheidstests gedaan volgens het Myers-Briggs systeem en heb daar ook wel wat aan gehad om een wat beter beeld van mijzelf te krijgen. Verrassend interessant!

Het grappige van Myers Briggs is dat die over de jaren heen bij mij is verschoven. Met wat ik heb geleerd en aan ervaring heb opgedaan heb ik uiteindelijk ook een ander type gekregen. Het levert je uitgangspunt op, niet je eindpunt.

Werkpassie? Ik heb twee heel verschillende soorten werk gedaan en in allebei mijn passie gevonden, al was het een andere. En daartussendoor heb ik werk gedaan dat ik heel goed kan, maar waar ik ook heel ongelukkig van word. Ik ben er nog niet achter wat maakt dat je jezelf in je werk terugvindt.

**Geplaatst**: 29-01-20 00:28

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 29-01-20 00:28

Ik heb pardenhouderij en management als studie gedaan. Groot rijbewijs gehaald voor de paardensport en uiteindelijk daarmee op de vrachtwagen beland. Eigenlijk voor een tussenjaartje, om daarna verder te gaan op het HBO. Dit heb ik nooit meer gedaan, want mijn passie ligt in de transport. Inmiddels ruim 12 jaar in het bezit van mijn rijbewijs en met veel plezier gereden. Tot ik in december 2017 ziek werd en inmiddels voor wederom een jaar 80-100% arbeidsongeschikt ben verklaard. Ik kijk ook naar de toekomst, het uiteindelijke doel is terug de auto op. En dan niet meer 50-60u per week, al is het maar een dag. Maar ik kijk uiteraard ook naar andere banen, maar iets anders gaan doen dan waar je hart ligt, is ook erg lastig. Ben nog niks tegen gekomen waarvan ik denk, daar kan ik over een jaar mee beginnen en wil ik wel de rest van m’n leven doen.. heel lastig..

**Geplaatst**: 29-01-20 00:36

Geplaatst: 29-01-20 00:36

Ik ben 27 jaar en ik weet niet zeker of hetgeen wat ik nu doe, mijn werkpassie is. Wat ik wel weet is dat ik mijn werk leuk vind. Ik heb heus een mindere dag, maar gelukkig kan ik vrijwel alles doen wat mij goed lijkt voor mijn bedrijf dus ik doe ieder jaar wel een grote investering ergens in wat me wel wat lijkt en daar kan ik ook weer veel uithalen.

Ik heb ooit mijn poëziealbums terug gelezen en overal staat wel dat ik met kinderen wilde werken. Daar heb ik uiteindelijk voor geleerd, gespecialiseerd in van alles en nog wat en uiteindelijk 4 jaar gewerkt met kinderen met een stoornis. Alleen ergens in die jaren verloor ik mijn zin en interesse en ben ik vrij rigoureus gestopt en bij mijn toen bijbaan vast gaan werken. Ik werkte toen in de schoonmaak bij mijn moeder. Nu 6 jaar later, runnen we de zaak samen en richt ik me op personeel, klanten, boekhouding etc. En ik steek veel tijd in het opleiden van stagiairs en dan vooral moeilijk lerenden.
Dat hoef ik niet te doen, het kost me erg veel tijd, maar dit vind ik leuk en zie ik ook als extraatje naast wat ik allemaal doe.

1 stagiaire begeleid ik ook thuis, dat doe ik als coach maar ik moet zeggen dat 1 daarvan in 1 jaar mij wel genoeg is. Zij komt van heel ver, en volgende week doet zij haar eindexamen.

Dus, ik doe wat ik leuk vind, en daarnaast toch nog iets wat ik altijd al leuk vond en dat een beetje gecombineerd!!

Maar toen ik stopte bij de kinderen, had ik echt geen idee wat ik nou wilde hoor!

**Geplaatst**: 29-01-20 05:00

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 29-01-20 05:00

Ik zou zeggen, kijk wie je bent. Waar ben je goed in en wat zijn je plus en minpunten. Ik heb zelf wegens ontslag (functie is vervallen) nu meerdere persoonlijkheidstesten gedaan voor sollicitaties. Dat heeft me zoveel inzicht gegeven over wie ik ben en hoe ik omga met dingen. Maar ook waar ik mijn energie uit haal. Nu kan ik daardoor veel gerichter solliciteren en vragen stellen over zaken die voor mij belangrijk zijn.

Kijk eens op heyjij.nl ik heb via hun echt een heel mooi overzicht gekregen.

**Geplaatst**: 29-01-20 06:43

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 29-01-20 06:43

Moet je werk per se je passie zijn? Of moet het vooral leuk en interessant genoeg zijn om je er 40 uur per week mee te kunnen vermaken?
De dooddoener leef je om te werken, of werk je om te leven komt dan ook altijd weer voorbij...

Als kind zei ik altijd al dat ik dierenarts wilde worden, of de paarden in. Gelukkig hebben mijn ouders dat laatste uit mijn hoofd gepraat... die zeiden toen al: je kunt goed leren, zorg voor een leuke baan en houd de paarden als hobby.
Helaas bleek ik niet goed genoeg in de exacte vakken op het VWO, dus uiteindelijk geswitched naar een compleet ander vakkenpakket. Daarna gekozen voor een studie bestuurskunde op de universiteit, eigenlijk vooral omdat het een brede studie was.
De eerste jaren vond ik het niet altijd leuk, maar in die jaren ben ik dus wel in de vakanties in de thuiszorg gaan werken. En daar kwam het idee dat ik het mooi zou vinden om een ondersteunende rol te hebben in de zorg, waarmee ik kan zorgen dat de mensen die dit belangrijke werk doen dit zo goed mogelijk kunnen doen.
Dat gaf richting aan mijn studie en sindsdien ben ik werkzaam als beleidsadviseur in de zorg, volgende week begin ik weer aan een nieuwe functie in een ander onderdeel van de zorg

Is dit werk mijn passie? Daar kan ik eerlijk gezegd geen antwoord op geven, eigenlijk denk ik wellicht van niet, want ik ben me heel bewust van het feit dat het leven uit meer bestaat dan werken alleen.
Maar ik heb er wel veel plezier in (meestal), maar er zijn natuurlijk altijd ook minder leuke momenten: weerstand van medewerkers tegen veranderingen, leidinggevenden die de boel frustreren, artsen die menen dat het echt anders moet (wat dan nergens op gebaseerd is), etc etc. Maar de leuke momenten wegen vaak op tegen de minder leuke.
En zo niet: kijk dan wat je zelf kunt doen om de situatie te veranderen, is dat niet voldoende dan wordt het tijd om te switchen! Zeker in de huidige arbeidsmarkt zijn er veel kansen.

Maar wat ik word als ik later groot ben? Geen idee, ik hoop vooral gelukkig.

**Geplaatst**: 29-01-20 07:23

Re: Wanneer wist jij wat je werkpassie is?

Geplaatst: 29-01-20 07:23

2.5 jaar geleden was ik mijn baan zo zat. Ik moest echt snel iets anders hebben. Ik heb een opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening gedaan (social work). Hier had ik geen werk in, maar een leidinggevende functie in een supermarkt. Ik vond het moeilijk om te bedenken wat ik wel wilde. Ik vind namelijk heel veel leuk.

Tijdens mijn opleiding riep ik altijd ik ga nooit met gehandicapten werken. Mij niet gezien. De verhalen van mijn studiegenootjes over de agressie die zij meemaakte had ik zoiets van niks voor mij.

Tot in september 2017 iemand in het Koos werkloos topic vroeg of mensen hier in mijn omgeving een baantje zochten. Dit bleek in de gehandicaptenzorg te zijn. De drang om weg te willen bij de supermarkt was zo groot dat ik op gesprek ben geweest en een avondje heb meegelopen. Ik was aangenomen.

Al snel wist ik het. Dit is helemaal mijn baan. Dit is werkpassie. Ik hou van mijn werk. Mijn werk voel 90% niet als werk aan. En de agressie. Tsja je went eraan. Het is wellicht slecht om te zeggen, maar je leert er mee om te gaan. Nu ben ik al bijna een jaar persoonlijk begeleider, heb een vaste aanstelling en ik weet dat wat ik doe dat ik daar feeling voor heb.

Ik ben echt opgebloeid van mijn werk. Ik ben wel iets minder gaan werken dan in de supermarkt, maar ik voel mij zoveel meer uitgerust.

**Geplaatst**: 29-01-20 08:42

Geplaatst: 29-01-20 08:42

Ik ga langzaam richting de 29 en ik weet het ook nog niet helemaal. Behalve dan dat ik echt niet in een vrouwenwereld wilde werken en ook niet meer fulltime in de hospitality.

Sinds een aantal maanden werk ik nu als burger bij de Luchtmacht op een basis en dat bevalt eigenlijk goed! Een logistieke functie met veel afwisseling en uitdaging. Wat ik ook een fijn idee vind is dat ik toegang heb tot de interne vacaturesite. Nog 40 jaar hetzelfde doen lijkt mij verschrikkelijk, maar zo kan ik binnen een bedrijf dat mij bevalt doorstromen naar andere functies.

Maar wie weet hoe het allemaal loopt

voorlopig zit ik hier goed op mijn plek!

Nomineer dit bericht ×