Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
luuntje schreef:Ingevuld.
Ik zit ook noodgedwongen afgekeurd en ziek thuis.
Die situatie zijn man en ik samen ingegroeid. En met 22 jaar samen zijn hebben we onze draai wel gevonden.
Ies_ schreef:Cerilene_ schreef:Wij hebben jarenlang noodgedwongen in een traditioneel rolpatroon gezeten waarbij mijn partner volledig werkt en ik (door ziekte) volledig thuis was. Wij hebben twee kinderen (2 en 5).
Dat vond een zeer zware tijd en het was een uitdaging voor onze relatie. Een dergelijke ongelijkheid in inkomen en (gezins)taken en bijkomend wederzijds onbegrip en wrijving is denk ik juist maar voor weinig mensen een fijne situatie die de relatie ten goede komt. De 'werkdruk' van thuis zijn met huishouden en kinderen en daar volledig alleen verantwoordelijk voor te zijn omdat dat nou eenmaal je job is als huismoeder, is mij in elk geval veel te veel.
Nu ben ik weer voorzichtig aan het werk, wat een opluchting...
Bedankt voor je openhartige reactie!De vele onderzoeken die ik gelezen heb sluiten ontzettend aan bij jouw eigen ervaring. Wederzijds onbegrip, met name over huishoudelijke verantwoordelijkheden, is een van de belangrijkste factoren die de relatie kwaliteit verminderen. Aan de andere kant blijkt wel dat als er sprake is van een traditionele rolverdeling waarbij beide het optimale uit hun takenpakket halen (man werkt fulltime, vrouw besteedt tijd fulltime aan het huishouden/kids), dat koppels dan juist heel tevreden zijn over hun relatie.
Dat tweede komt wel uit (zeer) verouderende onderzoeken, ik denk dat de mentaliteit tegenover rolverdelingen toen gewoon wat anders was.