Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-01-16 21:14

Geplaatst: 21-01-16 21:14

Vanaf mijn 19e heb ik in financiële functies gewerkt, daarin gegroeid en carrière gemaakt. En toch knaagde er de afgelopen jaren iets, ik vond het niet leuk meer.
In overleg met mijn werkgever heb ik nu een uitdagende functie in de customer service. Dit betekent voor mij stilstand in salaris maar wel veel leuke contacten met klanten, verdieping van mijn productkennis en dat ik weer met plezier naar mijn werk ga.

**Geplaatst**: 21-01-16 21:17

Geplaatst: 21-01-16 21:17

Denk eens aan mensen in andere plaatsen in de wereld, neem bangladesh. Die mensen zouden ervoor tekenen voor een 40 urige werkweek, atv dagen, vakantiedagen en vakantiegeld om een echt huis te kunnen kopen of huren. Probeer je eigen situatie eens in perspectief te zien met de rest van de wereld. Dan ben je blij met wat je hebt. Is je baan niet leuk. Dan kan je hier jezelf omscholen en ander werk zoeken.

**Geplaatst**: 21-01-16 21:31

Geplaatst: 21-01-16 21:31

moonsparkle schreef:
Ik ben ook altijd heel bang om zonder werk te komen, soms bij opbouwende kritiek of als ik een fout heb gemaakt denk ik ergens poeh als ze me nu nog maar willen want wat als...

Dan wordt het tijd voor wat loopbaan coaching.
Werkgevers zijn net zo wanhopig op zoek naar goede werknemers als omgekeerd.
Ga eens na wat je talenten zijn, waarom willen mensen jou in dienst nemen. Waar kun je jezelf verbeteren, hoe blijf je up to date met vernieuwingen.
Er zijn genoeg loopbaan coaches die je daarbij kunnen helpen.

**Geplaatst**: 21-01-16 21:47

Geplaatst: 21-01-16 21:47

Fijn om te lezen dat ik niet de enigste ben die zo over werk denk.

**Geplaatst**: 21-01-16 21:54

Geplaatst: 21-01-16 21:54

piezze schreef:
Denk eens aan mensen in andere plaatsen in de wereld, neem bangladesh. Die mensen zouden ervoor tekenen voor een 40 urige werkweek, atv dagen, vakantiedagen en vakantiegeld om een echt huis te kunnen kopen of huren. Probeer je eigen situatie eens in perspectief te zien met de rest van de wereld. Dan ben je blij met wat je hebt. Is je baan niet leuk. Dan kan je hier jezelf omscholen en ander werk zoeken.

Het gaat er niet om wat andere landen doen, maar wat wij hier ervaren, zo is het op een ander altijd beter of slechter. Het gaat er ook niet om dat niemand wil werken, maar welke emoties brengt dit teweeg.

Ik hoop dat alle landen die minder hebben beter krijgen en dat wij allen groeien naar dat land wat het beste is. Perspectief kun je ervaren in je eigen omgeving, niet in een omgeving die tever van je afstaat.

**Geplaatst**: 21-01-16 21:58

Geplaatst: 21-01-16 21:58

piezze schreef:
Denk eens aan mensen in andere plaatsen in de wereld, neem bangladesh. Die mensen zouden ervoor tekenen voor een 40 urige werkweek, atv dagen, vakantiedagen en vakantiegeld om een echt huis te kunnen kopen of huren. Probeer je eigen situatie eens in perspectief te zien met de rest van de wereld. Dan ben je blij met wat je hebt. Is je baan niet leuk. Dan kan je hier jezelf omscholen en ander werk zoeken.

Ik vind dat zo'n dooddoener; omdat een ander het slechter heeft mag je niet zeggen dat je je werk niet leuk vindt.
Verder ben ik het eens met hayka; onze kaders zijn degenen die wij in onze omgeving om ons heen zien, we kunnen het niet in perspectief zien met omstandigheden aan de andere kant van de wereld.

Met je laatste zin ben ik het wel eens.
TS, als je je werk niet leuk vindt probeer jezelf dan uit te dagen en te ontwikkelen, wellicht kun je cursussen of opleidingen doen?

**Geplaatst**: 21-01-16 22:02

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 21-01-16 22:02

Probeer zodra je je het financieel kan veroorloven om minder te gaan werken

. Je werk moet nooit het grootste deel van je leven innemen, dat is zonde van je tijd

**Geplaatst**: 21-01-16 22:12

Re: werken ik vind het soms best lastig

Geplaatst: 21-01-16 22:12

Ooit van deze spreuk gehoord?: 'Wie niet steelt of erft, zal werken tot hij sterft'.

Zo zit het wel een beetje in elkaar. Al moet je zelf eigenlijk gewoon de kleur en uitdaging aan je werk geven. Niet altijd even makkelijk, maar jezelf motiveren is heel belangrijk. Natuurlijk kan dat ook iets zijn naast je werk. Verder zou ik kijken naar een andere baan als je het echt niet leuk vind.

Wees blij dat je gezond bent en in staat bent om te kunnen werken.

**Geplaatst**: 21-01-16 22:14

Geplaatst: 21-01-16 22:14

Arabesk schreef:
Probeer zodra je je het financieel kan veroorloven om minder te gaan werken . Je werk moet nooit het grootste deel van je leven innemen, dat is zonde van je tijd

Mee eens.
Niet een te hoge levensstandaard zetten geeft je meer vrije tijd

Hang je echter aan luxe dan heb je weinig keus

Helaas is het soms wel heel moeilijk om minder te werken. Ik wil graag 80% maar heb het niet voor elkaar gekregen.
Ga me dus even een paar maandjes onmisbaar maken en dan nog eens vragen. Doen ze het dan weer niet dan ga ik gewoon weer verder solliciteren.

**Geplaatst**: 21-01-16 22:20

Geplaatst: 21-01-16 22:20

Ik ben chronisch ziek. Kan daarom niet fulltime werken. En zelfs parttime is werk een grote aanslag op mijn lijf. En door mijn ziek zijn blijft er weinig energie over voor leuke dingen.

Geen uitkering want zo eerlijk is het echt niet verdeeld in Nederland.
Ik werk wel, want handje ophouden is ook niet mijn instelling. En ik vind ook wat je kunt ook hoort te doen.
Dit om de samenleving te ondersteunen voor die mensen die het echt niet kunnen.

Ja natuurlijk zou ik graag een basis in komen willen.
Zoals zo vele automatisch hier krijgen als ze alleen al maar als vreemdeling binnen komen.

Maar helaas denk ik dat dit nooit werkelijkheid gaat worden.
Want alle berekeningen ten spijt, geen van die berekeningen komt uit dat het betaald kan worden.

Laatst bijgewerkt door bruintje123 op 21-01-16 22:23, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-01-16 22:22

Geplaatst: 21-01-16 22:22

piezze schreef:
Denk eens aan mensen in andere plaatsen in de wereld, neem bangladesh. Die mensen zouden ervoor tekenen voor een 40 urige werkweek, atv dagen, vakantiedagen en vakantiegeld om een echt huis te kunnen kopen of huren. Probeer je eigen situatie eens in perspectief te zien met de rest van de wereld. Dan ben je blij met wat je hebt. Is je baan niet leuk. Dan kan je hier jezelf omscholen en ander werk zoeken.

Dit vind ik altijd zo... uhm... misselijkmakend. Zo cliché. Sorry, maar je moet echt je zelf je leven leuk maken. Door de gehele wereldproblematiek op je schouders te nemen, maak je het jezelf wel heel zuur.

Werk is werk. En eerlijk is eerlijk, als je er geen geld voor kreeg, zou je het niet doen. Althans, 90% van de mensen zou het niet doen. Je doet het om te kunnen leven en het is een groot deel van je dag die "verloren" gaat en die je aan leukere dingen zou kunnen besteden, maar helaas werkt het niet zo.

Ik snap TS heel goed, ook al heb je het wel naar je zin op je werk. Het leven is maar zo kort en je wil nog zoveel, maar dat werk staat in de weg. En zonder werk kan je het niet doen dus je bent ongewild superafhankelijk van je baan.

**Geplaatst**: 21-01-16 22:26

Geplaatst: 21-01-16 22:26

bruintje123 schreef:
Ik ben chronisch ziek. Kan daarom niet fulltime werken. En zelfs parttime is werk een grote aanslag op mijn lijf. En door mijn ziek zijn blijft er weinig energie over voor leuke dingen.

Geen uitkering want zo eerlijk is het echt niet verdeeld in Nederland.
Ik werk wel, want handje ophouden is ook niet mijn instelling. En ik vind ook wat je kunt ook hoort te doen.
Dit om de samenleving te ondersteunen voor die mensen die het echt niet kunnen.

Ja natuurlijk zou ik graag een basis in komen willen.
Zoals zo vele automatisch hier krijgen als ze alleen al maar als vreemdeling binnen komen.

Maar helaas denk ik dat dit nooit werkelijkheid gaat worden.
Want alle berekeningen ten spijt, geen van die berekeningen komt uit dat het betaald kan worden.

Ik heb 15 jaar premie betaald voor een verzekering als ik werkloos zou worden. Nu heb ik 3,5 maand in het buitenland gewerkt en gewoond en kom ik werkloos terug naar NL en krijg ik... NIKS!

**Geplaatst**: 21-01-16 22:29

Geplaatst: 21-01-16 22:29

Anna_Dani schreef:
bruintje123 schreef:
Ik ben chronisch ziek. Kan daarom niet fulltime werken. En zelfs parttime is werk een grote aanslag op mijn lijf. En door mijn ziek zijn blijft er weinig energie over voor leuke dingen.

Geen uitkering want zo eerlijk is het echt niet verdeeld in Nederland.
Ik werk wel, want handje ophouden is ook niet mijn instelling. En ik vind ook wat je kunt ook hoort te doen.
Dit om de samenleving te ondersteunen voor die mensen die het echt niet kunnen.

Ja natuurlijk zou ik graag een basis in komen willen.
Zoals zo vele automatisch hier krijgen als ze alleen al maar als vreemdeling binnen komen.

Maar helaas denk ik dat dit nooit werkelijkheid gaat worden.
Want alle berekeningen ten spijt, geen van die berekeningen komt uit dat het betaald kan worden.

Ik heb 15 jaar premie betaald voor een verzekering als ik werkloos zou worden. Nu heb ik 3,5 maand in het buitenland gewerkt en gewoond en kom ik werkloos terug naar NL en krijg ik... NIKS!

Klinkt ook als erg eerlijk.

**Geplaatst**: 21-01-16 22:30

Geplaatst: 21-01-16 22:30

Anna_dani waarom heb je dat niet van te voren uitgezocht?

**Geplaatst**: 21-01-16 22:30

Geplaatst: 21-01-16 22:30

Ik ken het gevoel... Mijn vorige job was een met veel verantwoordelijkheid en vaak erg veel stress. De collega's waren goed, de bazen top maar ik vond het werk vreselijk. Heb er 2 jaar gewerkt en dan ziek uit een depressie geworden (werk was niet meer werkbaar ook, we kregen onvoldoende middelen)

Nu zit ik 5 maanden thuis. Helaas nog altijd met de gezondheid aan het sukkelen (onverklaarbare misselijkheid, hoop dat in februari de gastroscopie iets oplevert) maar ik ben veel rustiger en gelukkiger dan op dat werk. Ik moet echter voor september ander werk hebben, ben als een gek aan het solliciteren maar krijg van niemand antwoord, dat is ook een grote druk...

Mijn stage heb ik gedaan op de luchthaven en dat vond ik fantastisch! Deed dat enorm graag, het was een hobby. Vond het altijd jammer als ik een dag vrij had XD. Paardrijden kon ik niet meer wegens tijd/energiegebrek maar dat vond ik niet erg: de job was leuker dan pardrijden!

Ik hou dus zeker wel van werken, maar ik moet echt het werk leuk vinden anders vreet ik mezelf zo hard op dat ik er ziek van word. Enkel maar thuiszitten is ook maar saai hoor.

Helaas heb ik een hart/spierziekte waardoor ik niet zoveel aankan. Kan uitsluitend zittend werk doen (een dag staand werk en je kan me afvoeren naar de kliniek, kan ik niet meer bewegen van de pijn) en zelfs dát valt me zwaar. Kwam vroeger elke dag uitgeput thuis van mijn stage of werk, moest mezelf dan zowat naar mijn paard slepen om met haar nog wat te doen. Werkte ma-vrij, zaterdag kon ik niet anders dan tot de middag in bed liggen omdat ik lichamelijk kapot was. Ik zou heel graag 75% gaan werken hierdoor, maar dat is hier amper te vinden. Veel 50% maar heb helaas iets meer loon nodig dan dat.
De levensverwachting van iemand met mijn ziekte is ongeveer 50 jaar. Ik weet dus nu al dat ik nóóit mijn pensioen zal halen... Ik weet echter ook dat ik niet zal werken tot ik sterf: daarvoor zit ik al in de invaliditeit. Zodra ik een hartoperatie moet ondergaan, beland ik in de invaliditeit. Ik hoop uiteraard dat dat nog vele jaren mogen duren... Maar gezien een redelijke aortaverbreding en een lekkende hartklep is het sowieso een kwestie van tijd, ooit zal de operatie moeten plaatsvinden, maar zolang het nog niet nodig is blijf ik gewoon aan het werk

. Ik hou ook niet van leven op de kap van de maatschappij...

**Geplaatst**: 21-01-16 22:30

Geplaatst: 21-01-16 22:30

Ik heb de mooiste baan van de wereld..Echter wel 7 dgn in de wk..vrijwel nooit een vrije dag. Maar goed ik werk voor mezelf en werk met mijn favoriete dieren..paarden!
Kan me helemaal voorstellen als je geen baan naar je zin hebt dat je er enorm van baalt! Hopelijk komt er iets op je weg waar je vol voor kan gaan!

**Geplaatst**: 21-01-16 22:32

Geplaatst: 21-01-16 22:32

Wesco schreef:
Anna_dani waarom heb je dat niet van te voren uitgezocht?

Ik had niet het idee dat ik ontslagen zou worden. Naïef misschien, maar soms moet je ook risico's nemen.

**Geplaatst**: 21-01-16 22:35

Geplaatst: 21-01-16 22:35

In mindere mate herken ik dit wel.
Als ik er zo over nadenk zit ik in een soort 2 strijd.
Ik zou graag minder werken en meer leuke dingen doen, tijd vrij hebben voor geliefde, familie en andere zaken waar ik passie voor heb. Aan de andere kant ben ik ambitieus en haal ik wel voldoening uit het aangaan van uitdagingen en groeien in mijn functie.

Arabesk schreef:
Probeer zodra je je het financieel kan veroorloven om minder te gaan werken . Je werk moet nooit het grootste deel van je leven innemen, dat is zonde van je tijd

Dit zou ik dus op zich wel willen, maar een beetje wat TS aangeeft, ben ik bang dat als ik bij m'n huidige baan aangeef dat ik minder wil werken, ik kan vertrekken.
Ik heb een 40 urige werkweek, maar ik ga eigenlijk bijna altijd over die 40 heen. Niet omdat ik het zo leuk vind, maar omdat ik een (iets te) groot verantwoordelijkheids gevoel heb. Wil het graag goed doen en iedereen (het liefst meer dan) tevreden stellen.
Zou deze gedachten dan ook "door de maatschappij" gevormd zijn?

**Geplaatst**: 21-01-16 22:36

Geplaatst: 21-01-16 22:36

bruintje123 schreef:
Maar helaas denk ik dat dit nooit werkelijkheid gaat worden.
Want alle berekeningen ten spijt, geen van die berekeningen komt uit dat het betaald kan worden.

Nee hoor, de berekening is niet het probleem, het kan best.
Waar we helaas voorlopig nog niet doorheen komen is dat mensen denken dat ze zelf minder ongelukkig worden als ze anderen ook ongelukkig maken. Mensen zijn zo bang om iets niet te krijgen wat een ander wel krijgt, dat ze liever niets veranderen.

Anna_Dani schreef:
Werk is werk. En eerlijk is eerlijk, als je er geen geld voor kreeg, zou je het niet doen. Althans, 90% van de mensen zou het niet doen.

Dat zegt misschien vooral iets over het werk dat we doen - dat het in veel opzichten gewoon niet waardevol is. Heel veel mensen doen namelijk heel veel vrijwilligerswerk. Als mensen de zin ergens van inzien doen heel veel mensen het gewoon wel, en meestal met plezier. Van zwaar en vies werk (denk aan stallen mesten dat mensen met paarden vaak genoeg doen omdat het bij hun hobby hoort) tot bestuurswerk, en heel veel sociale dingen: mensen doen het gewoon wel.

Sommige dingen, ja die verdwijnen vast wel. Het vervelendste callcenterwerk. Saai bureaucratisch werk. Werk waarin je afgeblaft wordt.
Maar is dat nou zo erg? Hoe nuttig is dat nou helemaal?

Nogmaals Rutger Bregman:
"Veel mensen worden dik betaald, maar dragen niets wezenlijks bij. Van de advocatuur tot de consultancy tot de financiële sector. Anderen krijgen nauwelijks of niet betaald, maar creëren wel maatschappelijke waarde: politie, verplegers, vrijwilligers. We moeten een verschuiving in gang zetten naar een economisch systeem waarbinnen meer ruimte en tijd is voor wat we echt belangrijk vinden. Zorgen voor elkaar, bijvoorbeeld. Jezelf ontwikkelen. Dat is ook hard werken, maar wel zinvol.’"

We hebben werk helemaal losgekoppeld van het nut van dat werk. Maar dat is natuurlijk heel gek. We zouden veel meer moeten zoeken naar manieren om het werk en het leven weer bij elkaar te laten passen, ipv dat zo strict te scheiden. En dat is niet iets wat je alleen maar voor jezelf moet doen, maar wat we juist ook als maatschappij moeten bedenken.

**Geplaatst**: 21-01-16 22:37

Geplaatst: 21-01-16 22:37

Wat ook een risico is, is als je minder gaat werken je toch eignelijk alle uren maakt maar niet betaald krijgt. Mijn vorige werkgever werkte ik een tijdlang vier dagen per week, maar kon wel 13 van de 40 weken opdraven op mijn vrije dag. Toen ben ik maar fulltime gaan werken ..........

**Geplaatst**: 21-01-16 22:39

Geplaatst: 21-01-16 22:39

Voor mij wel herkenbaar, ja. Ik had een prima baan, en ik deed mijn werk oprecht heel graag. Maar de gedachte dat dat werk er over 5, 10 of 20 jaar nog precies hetzelfde uit zou zien, deed mij volledig flippen. Ook stond het bedrijf er financieel gezien niet zo goed voor, en zijn er in de laatste periode dat ik er werkte een hoop mensen moeten vertrekken, en was het nog maar de vraag of het bedrijf zelf overeind zou blijven.
In de medische wereld kan je letterlijk geen enkele stap zetten zonder de nodige diploma's. Uiteraard is dat een heel goede zaak, maar dat maakte het voor mij niet de juiste plek om de rest van mijn leven door te brengen.

Dus ik ben terug gaan studeren

**Geplaatst**: 21-01-16 22:40

Geplaatst: 21-01-16 22:40

Ik heb net driekwart jaar thuis gezeten vanwege fysieke problemen, en ik stuiter werkelijk rond op het werk. Zorg dat je een baan met uitdaging en de kans om je te ontplooien hebt, dat is de beste tip die ik je kan geven.

De valkuil van Arabesk herken ik alleen wel.

**Geplaatst**: 21-01-16 22:41

Geplaatst: 21-01-16 22:41

Shadow0 schreef:
Nee hoor, de berekening is niet het probleem, het kan best.
Waar we helaas voorlopig nog niet doorheen komen is dat mensen denken dat ze zelf minder ongelukkig worden als ze anderen ook ongelukkig maken. Mensen zijn zo bang om iets niet te krijgen wat een ander wel krijgt, dat ze liever niets veranderen.

Een 100% kloppende berekening heb ik nog niet gezien, maar dat kan aan mij liggen.

Wat bedoel je met het dik gedrukte?

Dat mensen het oneerlijk vinden zoals het nu gaat is ook wel logisch.
Ik denk niet dat ze daarom niet willen veranderen.
Ik denk dat veel juist wel verandering in ons huidige stelsel willen.
Maar het moet wel haalbaar zijn.

**Geplaatst**: 21-01-16 22:46

Geplaatst: 21-01-16 22:46

Een basisinkomen kan wel, dat is berekend. Het is alleen heel moeilijk om het hele systeem om te vormen en de maatschappij anders in te richten. Ik ben er absoluut een voorstander van. Van sommig werk geniet ik echt en zie ook direct hoe nuttig het is voor de mensen. Van mijn betaalde werkzaamheden is een groot deel (verantwoording, administratieve handelingen) beslist niet nuttig en geeft veel stress en onvrede. Er zijn ook mensen die een andere levensstijl kiezen. Ze gaan reizen zonder veel geld, vrijwilligerswerk doen voor kost en inwoning en zo meer. Dat is wel rigoureus maar geeft veel voldoening (de meeste tijd..)

**Geplaatst**: 21-01-16 22:53

Geplaatst: 21-01-16 22:53

Shadow0 schreef:
We hebben werk helemaal losgekoppeld van het nut van dat werk. Maar dat is natuurlijk heel gek. We zouden veel meer moeten zoeken naar manieren om het werk en het leven weer bij elkaar te laten passen, ipv dat zo strict te scheiden. En dat is niet iets wat je alleen maar voor jezelf moet doen, maar wat we juist ook als maatschappij moeten bedenken.

Dit is wel iets om over na te denken inderdaad. Als ik iets voor de maatschappij zou kunnen doen, en daarmee mijn leven zowel financieel als qua activiteit kan aanvullen, neemt het al een geheel andere wending. Ik wilde altijd agent worden, zoiets zie ik mezelf nog wel doen trouwens.

Nomineer dit bericht ×