Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-10-15 10:11

Geplaatst: 14-10-15 10:11

Je moet denken vanuit de werkgever: Zou jij iemand aannemen die van een weekje studeren zoveel stress heeft dat ze geen bijbaan meer aankon? Daar zit gewoon een groter risico aan, want wat als die werknemer naar 1 jaar een "burnout" krijgt? Zit jij als werkgever wel met de gebakken peren...

Ik zou je dus echt adviseren om een bijbaantje te zoeken (al is het maar een zaterdagmiddag of een zaterdagochtend).

Een tip: een bijbaan kan ook een deel van de stress wegnemen hoor! Als je bijvoorbeeld een bijbaan zoekt op een groencentrum, kwekerij of boerderij, dan kun je lekker buiten werken.
Uit meerdere onderzoeken is al gebleken dat buiten werken direct leidt tot minder stress!

**Geplaatst**: 14-10-15 10:15

Geplaatst: 14-10-15 10:15

Wat voor studie doen je / heb je gedaan? En is daar goed werk in te vinden? Doe je naast je studie nog dingen als activiteiten binnen een studentenvereniging (commissies en dergelijke)?

Persoonlijk vind ik op je 28e alleen een bijbaan hebben gehad en inderdaad meerdere afgebroken studies niet zo denderend. Ik vraag me ook af of je straks een normale fulltime baan wel aan kunt? Heb je daar al over nagedacht? Maar om op je vraag terug te komen: een bijbaan op je CV is altijd nog beter dan helemaal geen werkervaring.

**Geplaatst**: 14-10-15 11:19

Geplaatst: 14-10-15 11:19

Punz schreef:
Joh... We hebben het hier over iemand van 22.
Daar gaat echt niemand een royaal werkervarings CV van verwachten hoor ...

Nou bij mijn nichtje van diezelfde leeftijd toch wel hoor. En nee, geen royale werkervaring, maar wel werkervaring.

Het gaat inderdaad om de indruk die een werkgever van je moet krijgen. Je moet willen werken en een baan aankunnen. Hoe meer jij dat kan laten zien aan de hand van werkervaring en studies des te beter je over komt. Dat is gewoon een feit. En als jij dat niet kan, dan zijn er een heel legio van meisjes en jongens die dat wel kunnen en die ook allemaal solliciteren op dezelfde functie.

**Geplaatst**: 14-10-15 11:29

Re: 23 en geen werkervaring

Geplaatst: 14-10-15 11:29

Zelfs al ben je straks 26-28 en je hebt werkervaring is aan een baan komen lastig. Dus ga solliciteren, ga bij commissies, ga vrijwilligerswerk doen. Ja het is veel, maar dan heb je straks ook wat.

Je hebt jaren gehad om aan jezelf te werken en terug blijven van zal je niet verder helpen
Nu bikkelen en dingen gaan doen en afronden is het belangrijkste om straks gelukkig te worden.

**Geplaatst**: 14-10-15 11:31

Geplaatst: 14-10-15 11:31

Eight schreef:
Ik denk als je klaar bent met studeren, een baantje als vakken vullen weinig toevoegende waarde heeft. Ik weet natuurlijk niet wat voor opleiding je doet, maar mij ons (technisch) wordt gekeken welke technieken je toe kan passen, niet hoelang je vakken vuller geweest ben

Het gaat er niet om of je vakken hebt gevuld, schoon hebt gemaakt of poep hebt geschept. Het gaat erom dat je bijvoorbeeld in teamverband hebt gewerkt, goed om kan gaan met (verschillende) leidinggevenden, initiatief durft te tonen op de werkvloer, flexibel inzetbaar bent, hoe je omgaat met drukte, etc. Daar heeft TS ook allemaal geen ervaring mee.

Als je op je 28e geen werkervaring hebt, gaat dit zeker vragen oproepen. Ik denk ook dat het in je nadeel gaat werken & dat veel bedrijven je niet uit zullen nodigen voor een sollicitatiegesprek.

Probeer iets te zoeken wat je leuk vind, in de vorm van werk of vrijwilligerswerk. Al is het inderdaad maar een dagdeel per week.

**Geplaatst**: 14-10-15 11:34

Geplaatst: 14-10-15 11:34

Ik zou eens gaan praten met een uitzendbureau en alles echt alles aanpakken bv op zaterdag, een winkel, kassa iets..
Je gaat nl echt buiten de pot pissen, werkgevers willen geen mensen met ziekteverleden zonder werkervaring..

Of deeltijd studie afmaken en parttime werken, dan toon je aan dat je bereid bent en wil...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-10-15 22:55

Geplaatst door de TopicStarter : 14-10-15 22:55

dorientjuh schreef:
Wat voor studie doen je / heb je gedaan? En is daar goed werk in te vinden? Doe je naast je studie nog dingen als activiteiten binnen een studentenvereniging (commissies en dergelijke)?

Persoonlijk vind ik op je 28e alleen een bijbaan hebben gehad en inderdaad meerdere afgebroken studies niet zo denderend. Ik vraag me ook af of je straks een normale fulltime baan wel aan kunt? Heb je daar al over nagedacht? Maar om op je vraag terug te komen: een bijbaan op je CV is altijd nog beter dan helemaal geen werkervaring.

Dat is een goede vraag, heel eerlijk, dat denk ik niet. Ik heb al sinds 2011 last van psychische klachten en vermoeidheid. Ben er al vaak mee naar de dokter geweest en telkens weer wordt er gezegd dat het maar een griepje is, een verlaagde weerstand of dat ik het maar moet opzoeken op internet. Vorig jaar was ik erg wanhopig en had ik bijna een zelfmoordpoging gedaan... Mijn vader heeft toen de ha gebeld en weer kon ik niet geholpen worden, ze zeiden, het is gewoon even moeilijk, maar het wordt beter. Is gelukkig ook beter gegaan toen, maar gaat nu weer een beetje die kant op. Ik kan van het ene op het andere moment heel vrolijk zijn en dan weer heel wanhopig, boos of verdrietig...
Als ik 's ochtends wakker word, dan weet ik niet waarvoor ik het zou moeten doen, het nut van het leven. Ik heb dagen dat ik het liefst wil dat de dag zo weer voorbij is. Ik wil heel graag van dit gevoel en die vermoeidheid af en gewoon doorgaan met studeren en werken zoals elke student. Gewoon weer plezier hebben in het leven. Ik voel mij vaak doodongelukkig.
Opzich gaat het leren wel goed, ik kan mij wel moeilijk concentreren vaak, maar zet toch door totdat ik alle stof ken. Het werken in groepjes is een groot probleem. Ik moet nu een project doen, maar ben niet gegaan, ik ben teleurgesteld in mezelf. Ik ben slecht in contacten leggen met nieuwe mensen en laat gauw over mij heen lopen.

**Geplaatst**: 14-10-15 23:10

Geplaatst: 14-10-15 23:10

Gucci_ schreef:
dorientjuh schreef:
Wat voor studie doen je / heb je gedaan? En is daar goed werk in te vinden? Doe je naast je studie nog dingen als activiteiten binnen een studentenvereniging (commissies en dergelijke)?

Persoonlijk vind ik op je 28e alleen een bijbaan hebben gehad en inderdaad meerdere afgebroken studies niet zo denderend. Ik vraag me ook af of je straks een normale fulltime baan wel aan kunt? Heb je daar al over nagedacht? Maar om op je vraag terug te komen: een bijbaan op je CV is altijd nog beter dan helemaal geen werkervaring.

Dat is een goede vraag, heel eerlijk, dat denk ik niet. Ik heb al sinds 2011 last van psychische klachten en vermoeidheid. Ben er al vaak mee naar de dokter geweest en telkens weer wordt er gezegd dat het maar een griepje is, een verlaagde weerstand of dat ik het maar moet opzoeken op internet. Vorig jaar was ik erg wanhopig en had ik bijna een zelfmoordpoging gedaan... Mijn vader heeft toen de ha gebeld en weer kon ik niet geholpen worden, ze zeiden, het is gewoon even moeilijk, maar het wordt beter. Is gelukkig ook beter gegaan toen, maar gaat nu weer een beetje die kant op. Ik kan van het ene op het andere moment heel vrolijk zijn en dan weer heel wanhopig, boos of verdrietig...
Als ik 's ochtends wakker word, dan weet ik niet waarvoor ik het zou moeten doen, het nut van het leven. Ik heb dagen dat ik het liefst wil dat de dag zo weer voorbij is. Ik wil heel graag van dit gevoel en die vermoeidheid af en gewoon doorgaan met studeren en werken zoals elke student. Gewoon weer plezier hebben in het leven. Ik voel mij vaak doodongelukkig.
Opzich gaat het leren wel goed, ik kan mij wel moeilijk concentreren vaak, maar zet toch door totdat ik alle stof ken. Het werken in groepjes is een groot probleem. Ik moet nu een project doen, maar ben niet gegaan, ik ben teleurgesteld in mezelf. Ik ben slecht in contacten leggen met nieuwe mensen en laat gauw over mij heen lopen.

Heb jij hulp bij je psychische problemen? Want het klinkt mij niet realistisch in de oren dat jij met zulke lasten je opleiding kan afronden en fulltime kan gaan werken. Op dit moment komt het op mij over dat jij je net niet verzuipt in de last die je meedraagt in combinatie met de stress van je studie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-10-15 23:52

Geplaatst door de TopicStarter : 14-10-15 23:52

Nee, ik kon naar een psycholoog, maar daar was een wachtlijst en het duurt lang voordat ik er terecht kan. Maar als ik mij nu zou aanmelden bij een psycholoog en misschien duurt het wel een paar jaar voordat ik helemaal beter ben... In combinatie met studeren, zou ik dan nog wel een kans maken op een baan straks op mijn 26e met alleen mavo- en hbo diploma zonder werkervaring? Daar ben ik wel een beetje bang voor...

**Geplaatst**: 15-10-15 00:11

Re: 23 en geen werkervaring

Geplaatst: 15-10-15 00:11

Als je nu al niet kunt samenwerken voor een project hoe zie je het dan voor je als je straks een baan zoekt?
Ik zou nu al werk gaan zoeken. Zie het als een leerproces, je zal die ervaringen hard nodig hebben om zelf van te groeien. Zonder die ervaring kan het nog wel eens heel lastig worden. Niemand zal je een baan aanbieden als jij al niet kunt samenwerken.

**Geplaatst**: 15-10-15 12:55

Geplaatst: 15-10-15 12:55

Ik zou ook je gelijk inschrijven bij een psycholoog. En een andere huisarts zoeken als dat kan, wat een belachelijke adviezen krijg jij van je huisarts.

**Geplaatst**: 15-10-15 13:03

Geplaatst: 15-10-15 13:03

heel eerlijk denk ik dat het niet hebben van werkervaring je probleem niet is.
Je zal hoe dan ook bij elke solli moeten verklaren waarom jij geen bijbaan kon opbrengen naast je studie. En die reden is je echte probleem..

Als jij geen mbo/hbo studie kan volgen en erbij kan werken kan jij ook geen 'normale baan' volhouden. Denk ik in ieder geval..

edit: wachtlijsten bij psychologen? zijn die er serieus?

**Geplaatst**: 15-10-15 13:09

Re: 23 en geen werkervaring

Geplaatst: 15-10-15 13:09

Kan je niet iets van vrijwilligerswerk gaan doen?
Dan doe je toch ervaring op, kunt dat eventueel gebruiken op je cv en je komt in het werkritme terecht.

**Geplaatst**: 15-10-15 13:21

Geplaatst: 15-10-15 13:21

Meid, het lijkt me goed als je eerst aan jezelf gaat werken voordat je er een baantje naast neemt.
Zo te lezen red je je studie maar net aan. Google eens naar psychologen bij jou in de buurt. Er zit er vast een zonder wachtlijst. Als je het wat beter met je gaat kan je daarna opzoek naar een baantje. Eerst maar even goed voor jezelf gaan zorgen!

**Geplaatst**: 15-10-15 14:33

Re: 23 en geen werkervaring

Geplaatst: 15-10-15 14:33

Misschien in AZC gaan werken? Heb je iets en ik denk dat dat ook best wel goed valt om in tijden van het nu jezelf betrokken en verantwoordelijk te voelen...dat kan je mooi motiveren tijdens een gesprek...
Werkgevers willen mensen met initiatief...

**Geplaatst**: 15-10-15 15:46

Re: 23 en geen werkervaring

Geplaatst: 15-10-15 15:46

TS, vreemde huisarts die je daarmee laat lopen, en er moet echt wel een psycholoog zijn die eerder plek heeft. Ik herken je situatie wel, en heb zelf afgelopen voorjaar ook tegen een burn-out aan gezeten (hierover staat ook een topic op bokt). Trok het ook even niet meer qua studie. Nu hoef ik mij om mijn CV gelukkig niet druk te maken, maar op dit moment gaat het ook nog niet helemaal goed, maar wel op de goede weg dankzij hulp van psych en weer terug aan het studeren. Ook hier vraag ik me nog regelmatig af waar ik het eigenlijk voor doe, omdat ik niet in het betreffende vakgebied verder wi, maar het staat wel goed op CV en geeft een bepaald denk/werk niveau aan.
En ja een baan rond je 28e zal lastiger zijn zonder werkervaring, maar je motivatie en doorzetting zullen uiteindelijk belangrijker zijn. Denk dat je in dit geval het beste zo snel mogelijk hup kunt zoeken bij een psycholoog waar jij goed mee klikt (ook dat is belangrijk voor het herstel), en alleen focussen daarop en op je studie. Gezien dat al heel zwaar is zou ik er nu dan ook geen bijbaan bij nemen. Je studie duurt nog enkele jaren, als je weer beter in je vel zit kun je altijd op zoek gaan naar een bijbaantje, al dan niet studie gerelateerd. EN inderdaad stages en connecties in je vakgebied kunnen je ook helpen. Positieve referenties.

**Geplaatst**: 15-10-15 16:45

Geplaatst: 15-10-15 16:45

ik heb vroeger bij een uitzendbureau gewerkt & wilde je toch ook wel even aangeven dat veel HR medewerkers sowieso wel zullen vragen naar het gat in je CV of je niet zullen uitnodigen omdat je er niets over zegt in je CV.

Je kunt dan beter een nette omschrijving vinden voor die periode, zodat je toch een verklaring hebt.
Ken ook iemand die daar bv 'wereldreis' op heeft staan om een jaar zonder werk te verklaren; ookal was dat geen volledig jaar

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-10-15 22:56

Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-15 22:56

Maar kan ik dan gewoon niet in de sollicitatiebrief vermelden dat ik door omstandigheden niet heb kunnen werken en wel veel ervaring heb met huishoudelijk werk? Het is nu gewoon heel moeilijk, want ik ben van maandag tot donderdag of vrijdag op mijn kamer en school. Studeer veel 's avonds en weekends ben ik bij mijn familie om daar te helpen. Sporten, heen en weer reizen enz. Kom soms niet eens toe aan afspreken met vriendinnen... En dan nog dagen dat het erg slecht gaat, moet ik alles later weer inhalen. Hoe doen andere studenten dat?

**Geplaatst**: 16-10-15 23:09

Geplaatst: 16-10-15 23:09

Gucci_ schreef:
Waarom ik niet gewerkt heb, komt door een gebeurtenis in mijn verleden (zet ik liever niet op bokt) waardoor ik nu psychische problemen heb. In die andere vier jaar heb ik altijd veel in het huishouden gedaan en met mijn paarden bezig en sporten. Ik vermaakte mij altijd wel. Nu ik weer studeer vind ik het wel zwaar om beide te combineren. Laat staan een baantje erbij... Nu ik lees dat werkervaring wel erg belangrijk is weet ik niet of ik wel door moet gaan met studeren. Wat heb ik anders aan dat diploma straks...Als ik zou stoppen zou ik werkervaring op kunnen doen. Als ik nu 'slechte' dagen heb, kan ik gewoon thuis blijven van school, maar dat kan niet als ik een baan heb, die raak ik oplaatst kwijt dan...

Ik moet hier even op reageren... Maar sorry dat ik het zeg, maar denk eens een beetje positief alsjeblieft!

Heel bot gezegd... Er kan morgen ook een piano van 5 hoog op je hoofd vallen....

Studie is nog altijd beter dan"niets" + studie geeft aan dat je je wilt ontwikkelen. Werkervaring vinden ze vaak ook belangrijk, maar geloof mij maar.. In sommige bedrijven gaat het puur om het papiertje... (en het banketstaaf van daar was, dat het niet eens uitmaakte of je nu kapster was met MBO-4 of iets juridisch had gedaan, zolang je maar het MBO-4 niveau had gehaald

) Dus is gewoon even kijken... Verscheelt zo veel per bedrijf waar ze op letten, wat ze willen, wat harde eisen zijn etc.

**Geplaatst**: 16-10-15 23:12

Geplaatst: 16-10-15 23:12

Gucci_ schreef:
Maar kan ik dan gewoon niet in de sollicitatiebrief vermelden dat ik door omstandigheden niet heb kunnen werken en wel veel ervaring heb met huishoudelijk werk? Het is nu gewoon heel moeilijk, want ik ben van maandag tot donderdag of vrijdag op mijn kamer en school. Studeer veel 's avonds en weekends ben ik bij mijn familie om daar te helpen. Sporten, heen en weer reizen enz. Kom soms niet eens toe aan afspreken met vriendinnen... En dan nog dagen dat het erg slecht gaat, moet ik alles later weer inhalen. Hoe doen andere studenten dat?

Dat zou ik absoluut niet in je brief zetten. Negatieve dingen zijn een absolute no go, focus je op het positieve. Zoals mijn trainer zei: het woord 'niet' is verboden. ABSOLUUT verboden.

**Geplaatst**: 16-10-15 23:17

Geplaatst: 16-10-15 23:17

@Gucci_ Je kunt altijd vermelden in de sollicitatiebrief dat het door omstandigheden kwam, maar kan invloed hebben op de uitnodiging. Ik vermeld vaak dat ik e.e.a. graag toelicht in een persoonlijk gesprek. Je bent overigens niet verplicht de omstandigheden te melden aan een potentiele werkgever, maar veel werkgevers waarderen openheid erover wel is mijn ervaring. Even ergens gemist denk ik, maar welke opleiding volg je op dit moment? Nogmaals, mijn PB box staat ook open voor je

Ik herken de negatievere gedachtes en gevoelens namelijk absoluut. EN er wordt hier boven mij hel makkelijk gezegd: 'niet zo negatief doen', maar dat klinkt simpeler dan het in werkelijkheid is helaas.

**Geplaatst**: 16-10-15 23:23

Re: 23 en geen werkervaring

Geplaatst: 16-10-15 23:23

Ik denk eigenlijk dat je meer baat hebt bij een psycholoog dan bij een studie/baan.
Als ik lees dat je nu al niet kunt combineren etc, dan denk ik dat je het alleen maar moeilijker gaat krijgen....

**Geplaatst**: 16-10-15 23:45

Geplaatst: 16-10-15 23:45

Liannetje86 schreef:
Ik moet hier even op reageren... Maar sorry dat ik het zeg, maar denk eens een beetje positief alsjeblieft!

Heel bot gezegd... Er kan morgen ook een piano van 5 hoog op je hoofd vallen....

Ja dit is echt iets wat helpt om tegen iemand met depressieve klachten te zeggen >;)

TS, zorg dat je hulp krijgt voor je klachten. Een psycholoog is er niet alleen om je te helpen de zonnige kant van het leven weer in te zien, maar soms ook om je gewoon even een ander perspectief te bieden op bepaalde onderwerpen (je cv, hoe een baantje combineren, hoe en wat andere mensen denken, hoe je zelf overkomt, je eigen toekomstbeeld etc etc).

Veel mensen schrijven dat je dan wellicht een 'echte' baan niet aankunt, maar maak je daar nu nog maar geen zorgen om. Je hóéft ook niet altijd fulltime te werken, dan begin je tegen die tijd toch gewoon met wat je wél aankunt? .

**Geplaatst**: 16-10-15 23:59

Geplaatst: 16-10-15 23:59

Gucci_ schreef:
Nee, ik kon naar een psycholoog, maar daar was een wachtlijst en het duurt lang voordat ik er terecht kan. Maar als ik mij nu zou aanmelden bij een psycholoog en misschien duurt het wel een paar jaar voordat ik helemaal beter ben... In combinatie met studeren, zou ik dan nog wel een kans maken op een baan straks op mijn 26e met alleen mavo- en hbo diploma zonder werkervaring? Daar ben ik wel een beetje bang voor...

Ik denk dat je behoorlijk wat voor je kiezen hebt gekregen en snap ook dat je je zorgen maakt over de toekomst, maar ik vraag me af of je keuzes in het heden wel zo handig zijn?
Je schrijft (als ik het goed begrijp - corrigeer me vooral als het niet klopt) dat je graag een psycholoog wilde maar dat daar een lange wachtlijst voor was en dat je je dus maar niet hebt aangemeld? En dus in feite voor de optie helemaal geen hulp bent gegaan?
Is dat niet een beetje de wereld op zijn kop? Juist als er een wachtlijst is voor o zo nodige hulp, zou ik me zo snel mogelijk aanmelden.

Het tweede wat je schrijft snap ik ook niet helemaal: dat als je je aan zou melden bij een psycholoog, je misschien pas over een jaar beter zou zijn, dus dat dat ongunstig zou zijn voor je studie/werk?
Er zijn duizenden mensen die naast hun studie en baan wekelijks een uurtje naar een psycholoog gaan. Soms is dat zwaar, maar naar de psycholoog gaan is geen dagtaak en elke psycholoog zal je juist aanraden om je studie/werk te blijven volgen omdat dat je afleidt en in contact houdt met de echte wereld, in plaats van alleen de wereld in je hoofd. Sterker nog; als de gesprekken met de psycholoog helpen (en dat is het doel), dan zul je juist steeds beter in staat zijn om te studeren/werken.

Juist mensen met trauma's in hun verleden maken vaak de denkfout dat ze beter geen hulp kunnen zoeken want dan duik je weer dat trauma in en wordt alles juist nog veel moeilijker. Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Veel (wel of niet getraumatiseerde) mensen leren tijdens therapie juist vooral over hoe zij nu in het leven staan, welke (on)bewuste keuzes ze hebben gemaakt qua zelfbeeld en hoe ze nieuwe denkpatronen kunnen aanleren die positief zijn in plaats van negatief en beperkend.

Ik zou je toekomst dus beginnen met je wél inschrijven bij die psycholoog, de tijd die je moet wachten besteden aan je studie, en voor de rest de toekomst even te laten voor wat ze is. In je berichtjes komen namelijk een flink aantal denkfouten naar voren die juist depressieve mensen veel maken, dus ik zou nu geen grote beslissingen nemen over je toekomst, maar gewoon even vasthouden wat je hebt en eerst zorgen dat je uit die depressie komt.

**Geplaatst**: 17-10-15 00:14

Geplaatst: 17-10-15 00:14

Eerlijk: Als ik als werkgever zou moeten kiezen tussen twee bijna gelijke personen kwa opleiding enz, waarbij jij 0 werkervaring hebt en de ander tenminste eens een baantje heeft gehad zou daar mijn keuze sneller op vallen, simpelweg omdat ik wellicht bevooroordeeld zou zijn.

Maar ik denk eerlijk gezegd dat dit bijbaantje op je CV niet jouw echte probleem is. Je zit met jezelf in de knoop en hebt last van psychische klachten waardoor je niet optimaal functioneert. Daarnaast bespeur ik een zekere zin van onzekerheid in de manier waarop je typt. Dit is een veel groter probleem voor een werkgever (en jezelf) dan het feit of je wel of niet een bijbaantje hebt gehad. Want eventuele ervaring/stages of andere zaken die relevant zijn voor de functie zijn belangrijker op je CV.

Ga eerst maar eens op jezelf focussen en zorg dat je weer happy wordt en zelfverzekerder. Dan maak je ook een betere indruk tijdens een sollicitatie en dan komt het heus goed. Ga op die wachtlijst staan en vraag om hulp. Elke dag dat je er niet op staat ingeschreven is zonde.

Watvoor opleiding doe je nu?

Nomineer dit bericht ×