Captain schreef:Wat ik niet begrijp, waarom beginnen aan een kindje als je midden in een studie zit en een uitkering hebt?
dit snap ik ok niet helemaal niet..
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
)


bakkabouter schreef:Chanel: dat inderdaad, op erg veel menselijkheid kan je gewoonlijk niet rekenen als het om instanties als de vdab en de rva gaat. Ik heb alles eigenlijk via de vakbond rechtstreeks met de rva geregeld, en aan de vdab enkel doorgegeven dat ik een vrijstelling had, en dat zij me dus niet meer hoefden lastig te vallen voor sollicitatietrainingen en dergelijke. Veel flexibiliteit verwacht ik niet, maar niet geschoten is altijd mis. Ik ga als ik terug ben van vakantie eens langs bij de vakbond, wie weet heb ik toch opties daar
Rowdine: dat is inderdaad het gevoel dat de school mij geeft, en precies wat ik bedoel met "creatief omspringen met regeltjes en richtlijnen". De studietrajectcoördinator kan me echter (uiteraard) niet garanderen dat individuele proffen willen meewerken en aanpassen, dus dat moet ik echt met hen apart bespreken.
kekaro: dankjewel voor je advies, ik kan me er inderdaad iets bij voorstellen dat ik moeite ga hebben om mn kleintje "achter te laten" om met mn neus in de boeken te duiken.
Jes: je hebt inderdaad veel zelf in de hand gelukkig, je hoeft een kind niet in een paleis op te laten groeien om goede ouders te zijn.
Benangelique (en kekaro): ik heb van meer vrouwen gehoord dat je concentratie en laten we het "algemene helderheid" noemen een stapje terug neemt. Tot hiertoe heb ik daar nog niks van gemerkt, maar ik ben natuurlijk nog maar 16 weken ver. Stiekem maak ik me daar wel zorgen over, maar vrees dat ik hier niet meer kan doen dan afwachten.
Aan Captain, Zillionke, Rowdine (en alle dames die mij verdedigen):
Voor ik antwoord wil ik graag even aanhalen dat ik niet vind dat dit ook maar enige invloed heeft op het onderwerp van dit topic, en ik het heel wat vind dat jullie mij daarop durven veroordelen. Ik heb er echter geen bezwaar tegen om wel gewoon (beperkt) te antwoorden, maar als ik jullie mening daarover belangrijk had gevonden, had ik die wel gevraagd VOOR we onze keuze maakte. Hier verder over discussieren heeft dus in mijn ogen weinig nut, doe dit dan alsjeblieft ook niet.
De voornaamste reden, is dat mijn man 37 is, en er niet jonger op wordt. Als we eerst nog 4 jaar hadden moeten wachten, om dan misschien ook nog eens tot de ontdekking te komen dat het zwanger worden zelf minder vlot ging dan gehoopt (want dat weet je niet tot je eraan begint), dan kan je daar nog een aantal jaartjes bij optellen. Verder zijn de eerste maanden van je carriere ook niet de meest geschikte om zwanger te worden, het is veiliger om nog eens minimaal een jaar af te wachten of je contract verlengd wordt. Met in het achterhoofd dat we graag meer dan 1 kind willen, hebben we dus besloten dat wachten tot dit alles achter de rug was, voor ons géén optie was, omdat hij dan gewoon voor ons gevoel echt te oud zou zijn. Wachten tot later in mijn studie zou in een theoretische richting ongetwijfeld een handigere optie zijn geweest, maar hier niet. Gezien de verdeling van de praktijkvakken en stages over de jaren, was dit eigenlijk echt het beste moment.
