Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-12-13 16:15

Geplaatst: 12-12-13 16:15

Ik herken het juist niet echt.. Maar ik ben zelf heel perfectionistisch. Ik was op de middelbare wel ontzettend lui

ik hoefde simpelweg nooit echt te werken om goede cijfers te halen. Kwam wel iets meer druk bij toen ik aan toelatingseisen voor de universiteit moest voldoen, maar heb toch zonder echte inspanning met een 9 gemiddeld het VWO-diploma in ontvangst mogen nemen..

Ik zit nu in een totaal andere omgeving, omringd door mensen die intelligenter zijn en sneller leren dan ik, met uitdagende vakken, op een universiteit waar ineens wel waarde gehecht wordt aan je resultaten (en waar een herkansing me mijn zomervakantie en een hoeveelheid geld kost :')

). Werkt wel heel motiverend voor mij (het is ook 1 van de redenen dat ik graag naar het buitenland wilde om te studeren). Daarnaast vind ik mijn studie ontzettend leuk en besef ik ook dat ik niet alleen moet leren voor de examens van nu, maar ook voor komende jaren. Stukje bij beetje leer ik nu mijn luiheid overwinnen en hoe 'echt' studeren moet

En gelukkig maar, want het is nogal frustrerend om perfectionistisch te zijn en tegelijkertijd niet te weten hoe je nu precies studeert! Gewoon iets laten zitten of tevreden zijn met een lager cijfer kan ik gewoon niet..

ik hecht heel veel waarde aan mijn resultaten en kan oprecht overstuur raken als ik niet aan mijn eigen eisen voldoe

is ook niet ideaal! :))

**Geplaatst**: 12-12-13 17:35

Re: De 6jes cultuur

Geplaatst: 12-12-13 17:35

Als ik al mijn cijferlijsten\diploma's bekijk hoef ik niet te klagen. Wel is het bij mij zo dat ik beter presteer als het niveau hoger is. Wel merk ik dat er bij mijn opleiding onder docenten deze 6jes cultuur erg heerst. ze zijn soms al verbaast als je een 6.5 haalt, terwijl een 5.5 in hun ogen ook goed is :S

**Geplaatst**: 12-12-13 17:44

Geplaatst: 12-12-13 17:44

Herkenbaar wel, jammer dat je daar soms pas achter komt dat het niet altijd even handig is, als je al in je laatste masterjaar zit :))

Vond het tot nu toe altijd wel best als ik gewoon "door" was, punten keek ik niet echt naar. Maar nu ik bijna m'n master op zak heb, beginnen de vragen "zou ik niet willen gaan doctoreren?" Daar moet je helaas wel minstens onderscheiding voor hebben op je master, sta nu nipt onder een onderscheiding, als ik de volgende vakken haal met 16/20 heb ik wel die onderscheiding. Maar nu nog afstappen van die 6jes cultuur is lastig

edit: soms maken je punten dus wel uit en niet enkel je diploma, bv als je wilt gaan doctoreren vragen ze toch een onderscheiding of grote onderscheiding. Nu is de vraag natuurlijk of je dat wilt...

**Geplaatst**: 12-12-13 17:56

Re: De 6jes cultuur

Geplaatst: 12-12-13 17:56

Ik was op de middelbare school niet erg gemotiveerd, maar slim genoeg om met een uurtje leren een 8 of 9 voor een proefwerk te halen. Deze werkwijze heb ik dus logischerwijs doorgezet op de universiteit en, goh wat gek, dat werkt natuurlijk voor geen meter

Ik haal nu veel vijven en zessen en haal ook regelmatig vakken niet. Ik kom er wel, maar zonde is het wel.
Gelukkig heb ik wel een bestuursjaar gedaan en in veel commissies gezeten, dat maakt me weer iets aantrekkelijker voor werkgevers. Je cijferlijst is voor veel werkgevers minder belangrijk dan alle dingen die je naast je studie hebt gedaan (ligt natuurlijk sterk aan het vakgebied).

Dit alles neemt overigens niet weg dat ik er wel van baal als ik er weer eens de kantjes vanaf loop en met een 5,5 een vak haal terwijl mijn studiegenootjes even hard blokken en netjes een 8 halen. Om dat aan mezelf te veranderen zou ik daar wellicht echt hard aan moeten gaan werken en mezelf wellicht opgeven voor studiebegeleiding of een cursus in 'hoe moet ik leren' o.i.d. (bij de UU kun je daar geloof ik gratis aan deelnemen).

**Geplaatst**: 13-12-13 16:18

Re: De 6jes cultuur

Geplaatst: 13-12-13 16:18

Ik ben nogal een apart geval.. ik denk altijd de eerste 8 weken van de periode van ah nee ik heb geen zin.. 6 is goed genoeg. En dan in de laatste twee -inlever & toets- weken word ik juist mega perfectionistisch en wil ik echt geen 6, minimaal een 7 en zelf dan heb ik nog zoiets van meh. Meestal ga ik dan wel voor de 8 of 9. Alleen het probleem is dat ik de eerste 8 weken geen ruk uitvoer en alleen doe wat echt echt nodig is dus altijd 2 weken in diepe stress zit met amper slaap omdat ik dan constant moet nachtwerken van mezelf

... mijn methode is niet aan te raden.

Al heb ik wel een prima cijferlijst

Ik weet niet waarom ik altijd een 8 of hoger wil halen.. ik vind een 6 als een onvoldoende voelen op een of andere manier. Ik was ook echt zwaar pissed toen ik vorig jaar een 6 kreeg voor mn beste vak (had op een herkansing gerekend dus daarom had ik het heel slordig ingeleverd maar omdat ik dus een 6 had gehaald mocht ik geen herkansing meer doen.. dikke ruzie met die docent

)

**Geplaatst**: 13-12-13 16:28

Geplaatst: 13-12-13 16:28

Ik zie hier een paar keer voorbij komen dat het op de universiteit niet meer uitmaakt wat je cijfers zijn, maar daar ben ik het toch niet mee eens. Meerdere docenten (die daarnaast ook als advocaat werkzaam zijn) hameren er hier behoorlijk op dat cijfers er zeker toe doen. De banen liggen gewoon niet voor het oprapen, bedrijven hebben keuze uit zoveel studenten. Als iemand aangeeft interesse te hebben in een (functie binnen) een bepaald vakgebied, maar het vak met een 6 of 7 heeft afgesloten, zal hij echt niet snel aangenomen worden. Voor hem tien anderen, die wel die 8 hebben gehaald. En dat is niet altijd terecht, omdat motivatie nu eenmaal niet altijd (wel vaak overigens) terug te zien is in het cijfer, maar zo werkt het helaas wel.

Voor mijn gevoel doen cijfers van de middelbare school er juist minder toe. Dat zijn allemaal vrij algemene vakken en een studie bereidt je voor op een functie binnen een bepaald vakgebied. Die cijfers lijken me dus relevanter dan je schoolcijfers.

Zelf ben ik helemaal niet van de zesjescultuur. Of nou ja, niet voorafgaand aan een tentamen. Als ik na het tentamen het gevoel heb dat het echt niet goed is gegaan, komt de gedachte 'als ik het maar gehaald heb, ben ik al lang blij' wel eens bovendrijven. Meestal blijkt het behoorlijk mee te vallen, maar als dat een keer niet zo is, kan ik me ook prima neerleggen bij een 6 of 7. Liever hoger, maar lukt het een keer niet, so be it.

Al baal ik wel nog steeds van de 0,03 punt die ik tekort kwam om mijn bachelor cum laude te halen. O:)

**Geplaatst**: 13-12-13 16:32

Geplaatst: 13-12-13 16:32

xNavatu schreef:
Ik weet niet waarom ik altijd een 8 of hoger wil halen.. ik vind een 6 als een onvoldoende voelen op een of andere manier. Ik was ook echt zwaar pissed toen ik vorig jaar een 6 kreeg voor mn beste vak (had op een herkansing gerekend dus daarom had ik het heel slordig ingeleverd maar omdat ik dus een 6 had gehaald mocht ik geen herkansing meer doen.. dikke ruzie met die docent )

Ruzie met de docent omdat je een voldoende hebt gekregen _O-

die is nieuw!

Ik was op de middelbare ook van de zesjes. Of nou ja, bij de meeste vakken nam ik de stof even door de dag van tevoren en soms was dat een 5, soms een 6 en soms een 7

Uiteindelijk met mn eindexamen alles nog wat opgekrikt, dus stond voornamelijk zevens op m'n eindlijst.
Nu ben ik een studie aan het doen op HBO niveau, terwijl ik best uni had aangekund.. doe nu even veel, maar met 8en en 9ens als resultaat :')

Ik ga mezelf ook nog wel ooit tegenkomen...

**Geplaatst**: 13-12-13 16:39

Re: De 6jes cultuur

Geplaatst: 13-12-13 16:39

Ik herken me, maar dat is omdat ik me al meer focus op de tijd NA studie.
Mijn studie stelt helaas op het moment niet zoveel voor: leraren zijn laks, leggen niks uit en het boeit niemand of je wel of niet aanwezig bent op school...

Dus ik leer wat nodig is, haal mn diploma en ga daarna lekker aan de gang

**Geplaatst**: 13-12-13 16:43

Geplaatst: 13-12-13 16:43

Ja ik herken het wel. Heel erg zelfs haha. Ik zie er ook het probleem niet zo van in. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan, toch? Ik zie de meerwaarde niet echt aan het halen van een 8 wanneer een 6 ook goed genoeg is.. :Y)

**Geplaatst**: 13-12-13 16:47

Re: De 6jes cultuur

Geplaatst: 13-12-13 16:47

Ik heb ook geen motivatie en ben nu bezig met mijn eind exames van volgend jaar

**Geplaatst**: 13-12-13 16:55

Geplaatst: 13-12-13 16:55

Ik ben super blij en tevreden juist met 6jes en 7ens zijn al helemaal rede voor een feestje

Op t moment doe ik meer aan viertjescultuur... Das minder leuk

**Geplaatst**: 13-12-13 16:57

Geplaatst: 13-12-13 16:57

Ik heb op de middelbare school nooit enige moeite hoeven doen, ik haalde toch wel goede cijfers. Maar nu op de universiteit (ben eerste jaars) kom ik mezelf echt tegen. Ik kan niet leren. Ik heb de motivatie niet, kan me er niet toe zetten, doe liever andere dingen. Ik vind studeren niet leuk, het schrijven van papers kost de grootste moeite omdat ik m'n concentratie er niet bij kan houden. Maar daarmee red ik het niet meer. De cijfers vallen tegen, want ondanks dat ik een lui varken ben wil ik wél graag hoge cijfers. Maar ja, niks doen en hoge cijfers halen lukt gewoon niet meer, en dat ben ik nu langzaam aan het leren.
Maar ik vind het nog steeds erg moeilijk om meer tijd aan mijn studie te besteden, simpelweg omdat dat eerder nooit hoefde.

**Geplaatst**: 13-12-13 20:59

Geplaatst: 13-12-13 20:59

Nirvana_ schreef:
xNavatu schreef:
Ik weet niet waarom ik altijd een 8 of hoger wil halen.. ik vind een 6 als een onvoldoende voelen op een of andere manier. Ik was ook echt zwaar pissed toen ik vorig jaar een 6 kreeg voor mn beste vak (had op een herkansing gerekend dus daarom had ik het heel slordig ingeleverd maar omdat ik dus een 6 had gehaald mocht ik geen herkansing meer doen.. dikke ruzie met die docent )

Ruzie met de docent omdat je een voldoende hebt gekregen die is nieuw!

Ik was op de middelbare ook van de zesjes. Of nou ja, bij de meeste vakken nam ik de stof even door de dag van tevoren en soms was dat een 5, soms een 6 en soms een 7 Uiteindelijk met mn eindexamen alles nog wat opgekrikt, dus stond voornamelijk zevens op m'n eindlijst.
Nu ben ik een studie aan het doen op HBO niveau, terwijl ik best uni had aangekund.. doe nu even veel, maar met 8en en 9ens als resultaat Ik ga mezelf ook nog wel ooit tegenkomen...

I know, ik ben een beetje vreemd haha
Maar come on, geen herkansing mogen doen omdat je toch nog iets in wilde leveren? Ik vind dat iedereen recht heeft op een herkansing.. waarom de mensen die het slechter doen als degene die het goed doen wel?
En dat was een vak waar ik normaal gesproken vrijwel altijd 9'ens voor haal en waar ik gewoon goed in ben dus daar wil ik meer voor als een 6

En om toch een goed cijfer te krijgen had ik vrij weinig hoeven te veranderen dus ik was gewoon heel erg pissed om dat moment haha

Nomineer dit bericht ×