ik vind het nog steeds lastig, maar ben gisteren wel met iemand wezen meelopen op de basisschool. Je weet dan nog niet helemaal hoe het is op de Pabo, maar wel wat ik erna kan doen. En ik vond het prachtig, zelfs wanneer de kinderen rumourig werden. Ik werd ook heel vaak voor een lange periode alleen voor de klas gezet, omdat de juf nog veel moest regelen en moest dus wel continu de klas in de gatenhouden. En als ik dan van een kindje hoor, dat die het jammer vond dat ik maar 1 dag mee ging, en dat als ik een week zou gaan, hij een hele leuke juf zou hebben, smolt ik wel een beetje. Maar ik heb daar veel geleerd, ook vooral omdat die kinderen uit die klas absoluut geen verschil maakte tussen de echte juf of de 'neppe' juf. Waardoor ze ook heel vaak naar mij toe kwamen.
Ze benadrukte wel, dat de klas ervoor bijvoorbeeld veel rumouriger was en dit in verhouding nog best te sturen was. Maar ik ben erw el achter gekomen, dat ik het me absoluut zie doen. En misschien moet ik dit keer wel gewoon me hart volgen. Ik weet dat er weinig tot geen banen zijn op dat gebied, maar nooit geschoten is altijd mis en misschien rol ik over 4 jaar wel ergens in. Ik denk dat ik voor de pabo ga kiezen. omdat ik het lesgeven echt heel bijzonder vind en mooi vind een kind echt zien groeien!