AppleSter schreef:Dank voor alle reacties. We waren even druk in huis (pas geleden verhuisd) en hebben even tijd genomen om te bedenken wat we hiermee gaan doen.
Wij zijn een poos geleden al in gesprek gegaan met deze docent en alle gymdocenten op haar school weten van de enkelproblemen van dochter.
We hebben geen bezwaar tegen een vervangende opdracht, maar vinden deze opdracht die heel erg op dochters medische gegevens is gericht en ook insinueert (geef aan naar welke instanties je kunt gaan om van deze blessure af te komen, plan om over 3 maanden te kunnen voetballen) dat het allemaal wel meevalt niet kunnen. Als het zo simpel was zou ze al lang weer mee hebben gedaan met gym.
We gaan hem een mail sturen om dit aan te geven en betrekken evt zijn leidinggevende erbij als hij zijn opdracht niet aan wil passen.
Karelien, ik ben heel benieuwd naar jouw ervaring met een enkel operatie. Op dit moment wil de chirurg nog niet opereren, maar eerst weer een traject in met (alweer..) fysio en steunzolen voor 3 maanden. Dochter gaat dit proberen, maar had stiekem gehoopt dat ze vlot geopereerd zou worden zodat ze het sporten weer op kan pakken. Haar doel is de politieacademie, dus hoe sneller ze van de enkelproblemen af is hoe liever.
Ik snap dat je dit zo ervaart, maar til er niet zo zwaar aan. Schrijf gewoon de realiteit op: dit gaat niet. Klaar
Ik had destijds ook een leerkracht die me niet geloofde hoor. Die dacht dat ik liever lui dan moe was. Elke les was een discussie, ik herinner me zelfs de laatste nog, die ging over verspringen. Ik had zoiets van "dat ga ik écht niet doen hoor, dat trekken die knieën van mij niet!" Hele discussie natuurlijk, die eindigde met "dan krijg je een nul voor vandaag". Geen probleem voor mij, ik vind kniepijn veel erger.
Dit was de laatste les voor ik mijn doktersattest in handen had. Meteen tot het einde van het schooljaar.
Leerkracht heeft haar excuses aangeboden.
Ik snap het wel. Er lopen er zo veel tussen die inderdaad liever lui dan moe zijn, hoe kan zij nu weten of ik echt pijn heb of niet.
Natuurlijk, als je een heel jaar niet mag gymmen, ben je snel door de taken heen. Ik werd toen een soort van hulpje, waardoor ik wel nog bij de lessen betrokken was. Mensen over de bok heen helpen, de rekker verhogen bij het hoogspringen ed. Bij baseball mocht ik slaan en moest iemand anders lopen haha. En héél toevallig verbrak mijn beste vriendin het schoolrecord hoogspringen, heel toevallig stond ik aan de rekker die de hoogte aangaf
Zie het gewoon als een kans. "Er zijn geen instanties die deze blessure van de baan kunnen helpen". Opgelost, taak is gemaakt. Zie het als een kans om die leerkracht iets te leren over die specifieke blessure.