Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Ik denk dat heel veel mensen hiermee worstelen door de prestatiedrang van de Nederlandse cultuur. Pikeur schreef:Ik werk met veel plezier maar toch herken ik bepaalde angsten wel. Wat als het slecht gaat in de sector en ik mijn werk verlies? Wat als mijn lichaam het niet meer aan kan?
Moet ik dan ineens mijn levensstandaard waar ik nu aan gewend ben loslaten? (paard, dikke auto, trailer, wedstrijden)
Wat ik nu in ieder geval ga doen is een dag per week naar school volgend jaar. Eigenlijk wil ik hetzelfde werk blijven doen maar het geeft voor mij een stuk rust om meer kansen te hebben mocht er iets gebeuren. (heb mijn havo, mbo, gestopt met vorige hbo ivm niet genoeg interesse)
Sammyoo schreef:Desiree schreef:Wat is doelloos? IK heb geen werk. Maar ik verveel me geen moment. Het enige dat ik mis is een salaris. Verder mis ik helemaal niets
Waar betaal jij dan je eten en het dak boven je hoofd van? We leven niet meer in het tijdperk van jagen en verzamelen om in leven te blijven.
Als er nu savonds niets op tv is, denk ik........nog maar ff aan de slag.
Dan hang je alleen maar met klanten aan de lijn.saskiakefie schreef:Waar betaal jij dan je eten en het dak boven je hoofd van? We leven niet meer in het tijdperk van jagen en verzamelen om in leven te blijven.
DominiqueDG schreef:Ts, ik snap hoe je je voelt. Heb dit zelf ook gehad rond mijn 24e. Net van school, eerste baan, eerste huis, niet meer het 'lang leven het reizen en de lol'...viel allemaal toch een beetje tegen.
En niet om nu vervelend te doen, maar ik kreeg een schop onder mijn kont. Zowel van mijn vriend, van mijn ouders en van het leven. Zeuren over niet leuk werk? Zoek wat anders! Niet blij met je woning? Verhuis! Niet tevreden met jezelf? Doe er wat aan!
En wat betreft de schop onder mijn kont die ik van het leven kreeg? Mijn moeder werd ernstig ziek, overleed, mijn vader kreeg 3x een hartaanval en ging failliet na 20 jaar succesvol ondernemerschap. En ik was net 26 en had een jaar lopen zeuren over mijn niet leuke baan...er zijn echt belangrijkere dingen kwam ik heel hard achter.
Dus zeuren over mijn werk, mijn ontevredenheid doe ik nooit meer; niet l*llen, maar poetsen zoals mijn moeder zei. Er moet nu eenmaal gewerkt worden, maar zorg ervoor dat het om je werk heen leuk is (of doe wat anders) en in hemelsnaam, tel je zegeningen.
DominiqueDG schreef:Er moet nu eenmaal gewerkt worden, maar zorg ervoor dat het om je werk heen leuk is (of doe wat anders) en in hemelsnaam, tel je zegeningen.
Ik heb soms ook een dag geen zin maar goed als ik dan denk wat er van mn bruto loon overblijft en waar de rest heen gaat.. Dan denk ik ben blij dat ik gewoon werk en dan baal ik van mensen die gewoon niet de moeite willen doen. Mensen die ziek zijn daar wil ik met alle liefde voor betalen, vaak zijn dat ook diegene die juist graag willen! Heb echt moeite met mensen die gewoon geen zin hebben. MarjanB schreef:Over werk kwijt raken, ik werk nu in een sector waar het heel moeilijk gaat. Elk jaar reorganisatie en mensen die er uit vliegen. Veel collega's zijn bang om hun werk te verliezen en zijn heel krampachtig. Ik denk alleen van ja als ik mn baan kwijt raak moet ik opzoek naar wat anders, is me altijd nog gelukt dus waarom dan niet. Teveel stress is echt niet goed voor je dus heb mezelf dan ook maar voorgenomen om in het hier en nu te leven en niet te doemdenken over wat er volgend jaar misschien wel eens kan gaan gebeuren.
de mannen hier zijn niet zo secuur, kunnen geen overzicht houden en geld verdienen....
Arabesk schreef:Tcm62 schreef:En het is jammer dat juist in dit land dat nog niet netjes is geregeld, zoals de zzpers die in creatieve beroepen zitten, zonder kunnen we niet, maar de overheid regelt geen vangnet als ze geen inkomen kunnen creeeren voor een bepaalde tijd...
De dagloners van de 21e eeuw. ....
Jennyj01 schreef:Maar dat doen de meesten toch echt zelf. Kun je van het geld wat je verdiend geen pensioen regelen? Klopt er iets niet in je rekenmodel. Ben je als bedrijf dus niet rendabel.