Bokt.nl

Zwerte schreef:

Even een hele gekke gedachte in deze materialistische tijd: zijn cijfers op zich al niet de beloning?

avaluna schreef:

@Manzano: je kunt natuurlijk voor bepaalde vakken gaan voor een 6, andere voor een hoger cijfer bijvoorbeeld, wij hadden de beloning bij verbetering, toen we zagen dat ze er een beetje te gemakkelijk zag, hierna zouden we bijv. kunnen gaan voor het behouden van het resultaat .
Dan beloon je niet zo zeer naar cijfer, onze dochter, dus nog "slechts" basisschool, heeft moeite met spelling en is heel goed in rekenen en een B-score in spelling behoeft voor haar meer inspanning dan een A plus in rekenen

Chanen schreef:

Je ziet hoogbegaafde kinderen toch ook wel eens op laag niveau eindigen omdat ze zich niet uitgedaagd voelen en dus geen flikker uitvoeren? Wie wet zit het probleem 'm daar wel in bij degenen die VWO aan zou kunnen, maar uiteindelijk toch op het VMBO eindigen.

LDRD schreef:

Zwerte schreef:

Even een hele gekke gedachte in deze materialistische tijd: zijn cijfers op zich al niet de beloning?

Dat is een mooie idealistische gedachte, maar dat zal het gemiddelde kind niet zo zien.

Bovendien, feit is dat we nou eenmaal in deze tijd zitten. Daar moet je ze dus op voorbereiden en op die
manier naar handelen. Je kunt niet blijven hangen in verleden tijd. Ze moeten later in hun werkzame leven
de maatschappij aan kunnen.

Esmee_98 schreef:

Ik kreeg vroeger altijd 2 euro van mijn oma
Hoef dit jaar nergens op te hopen, heb 3 havo niet gehaald en ga volgend jaar naar 3 mavo met 8 tekorten op mijn rapport...

Yuri schreef:

Helemaal eens Manzano.

Ik was er trouwens ook een die van vwo naar havo ging (ik wilde van kind af aan al naar de PABO, en zag het nut van VWO doen dus niet in. Daarnaast is mijn zus in 3 VWO gestrand en moest haar paard verkocht wegens tijdgebrek door school, dat wilde ik pertinent niet.
Fluitend 2 havo doorgelopen en de eerste helft van de 3e ook. Alleen toen kreeg ik zwaar Pheiffer, 3 maanden niet op school geweest. Toen was de keuze (puur door de achterstand) of de 3e overdoen, of door naar 4 MAVO.
Aangezien ik er inmiddels achter was dat ik dan opleiding onderwijsassistent versneld kon doen, en de PABO verkort, zouden beiden opties me net zoveel tijd kosten.

Ik had echt geen zin om met jongeren kinderen in de klas te komen, was toen al vrij wijs voor mijn leeftijd, daar had ik echt ongelukkig van geworden.

4 Mavo was een feestjaar voor mij, heb niet heel veel hoeven doen, superleuke klas gehad, echt genoten van het puber zijn en probleemloos geslaagd.

Onderwijsassistent en PABO in hetzelfde tempo ook doorgelopen, ook zonder enige vertraging of wat dan ook.

Dus het kan wel degelijk, van VWO naar MAVO. En ik heb niet niks gedaan, maar een gat van 3 maanden haalde je gewoon niet in 3 maanden weer in helaas...

LDRD schreef:

Ken meerdere voorbeelden van mensen die, als ze maar een beetje meer achter de broek aan waren gezeten in het verleden, het veel verder geschopt zouden hebben.

Zwerte schreef:

Maar zoals ik al zei, ik vind het een taak voor de ouders om wel die interne motivatie te stimuleren en dat gaat veel verder dan alleen school en rapporten. Sommigen hebben zeker een zetje nodig, maar ik zie die oplossing niet zo zeer in belonen met kados.
Het gemiddelde kind zal dat niet zo zien, dus dan maar belonen met een iphone? Dan zal het kind sowieso nooit leren dat het cijfer al de beloning is! En met dat cijfer een stel trotse ouders, en dat zou de belangrijkste beloning moeten zijn.

NatasjavE schreef:

LDRD schreef:

Ken meerdere voorbeelden van mensen die, als ze maar een beetje meer achter de broek aan waren gezeten in het verleden, het veel verder geschopt zouden hebben.

Of als er een beetje meer maatwerk was gelevert er een beter resultaat was behaald. Soms verslonzen kinderen hun opleiding vanwege te weinig uitdaging, soms omdat de uitdaging te groot is, soms hebben ze extra begeleiding nodig om wat voor een rede dan ook, soms moet je puchen en soms niet.

LDRD schreef:

Zwerte schreef:

Maar zoals ik al zei, ik vind het een taak voor de ouders om wel die interne motivatie te stimuleren en dat gaat veel verder dan alleen school en rapporten. Sommigen hebben zeker een zetje nodig, maar ik zie die oplossing niet zo zeer in belonen met kados.
Het gemiddelde kind zal dat niet zo zien, dus dan maar belonen met een iphone? Dan zal het kind sowieso nooit leren dat het cijfer al de beloning is! En met dat cijfer een stel trotse ouders, en dat zou de belangrijkste beloning moeten zijn.

Ik zeg niks over belonen met een iphone. Ik wil wel stimuleren dat hij niet met 6jes genoegen neemt, maar een tandje bijzet. Daarom een beloning per cijfer vanaf de 7. En geloof me, het kost me een kapitaal .
En trotse ouders krijgt hij er nog gratis bij ook, zeker omdat het hem met zijn beperking ook niet echt komt aanwaaien .

Maar dat het verder gaat dan school en rapporten ben ik als geen ander met je eens. Het gaat daarnaast voor een héél groot deel om persoonlijke ontwikkeling.
Ik hoorde vanmorgen dat mijn zoon na zijn proeftijd definitief een contract heeft nu bij AH met als voornaamste reden: 'je heb laten zien dat je met kritiek kan omgaan en vooral ook dat je wat ermee doet. Dat doet maar zo'n 20% van je leeftijdgenoten zo'.
Dan denk ik, die is op de goede weg.

Zwerte schreef:

De algemene strekking van het topic gaat wel over beloningen zoals een iphone, daarom nam ik het even als voorbeeld.
Maar wat nou als dat zesje echt de max is wat haalbaar is? Dan werkt een systeem van beloning boven de 7 juist erg demotiverend.

LDRD schreef:

[
Absoluut eens, maar feit is dat je het maar te doen hebt met hoe het aangeboden wordt .