Bokt.nl

Emmaa_ schreef:

Joolien dit is waarschijnlijk wat een heleboel mensen tegen je zeggen maar ik ga toch even mijn verhaaltje doen, misschien dat je er wat aan hebt.

Ik ben vorig jaar begonnen met journalistiek maar heb in het eerste jaar maar 1 vak volledig gehaald. Ik heb halverwege het jaar iets meegemaakt en ben eigenlijk de rest van het jaar bezig geweest met het verwerken van dat trauma. Daar kwam ook nog eens bovenop dat ik AD(H)D heb. In conclusie was het (zoals mijn decaan mooi zei) sowieso al erg moeilijk voor mij om een studie met vlag en wimpel te halen, en juist door wat er gebeurd is, is het eigenlijk echt onmogelijk geworden.

ADD of ADHD is niks om je achter te verschuilen. Het zijn nou eenmaal een set karaktereigenschappen die jij zo gekregen hebt en daar kan je niks aan doen. Je moet er wel het beste van zien te maken. En ik heb het idee dat heel veel mensen die ADD of ADHD hebben niet zien wat nou eigenlijk het beste is. Ik vertel mezelf al mijn hele leven onbewust dat het me toch niet gaat lukken. Ik begin aan dingen maar maak ze niet af omdat ik er van tevoren vanuit ga dat ik toch niet tevreden ga zijn met het resultaat, of nog erger.. Dat anderen dat niet gaan zijn. Mensen met ADHD of ADD krijgen gedurende hun leven zo vaak te horen 'dat kan jij niet' of 'dat gaat je toch niet lukken' dat ze zelf die mentaliteit, vaak onderbewust, gaan overnemen.

Ik ben in augustus wel het medicatie traject ingerold. Ik zat in een hele diepe put aan het einde van vorig jaar en ik wist even niet meer hoe ik daar ooit uit ging krabbelen. Ik ging niet meer naar school, en omdat ik de eerste weken van het blok niet meer ging maakte ik de tentamens ook maar niet.
Ik slik nu wel ritalin, een vrij lage dosis voor mijn lengte en gewicht, en alles gaat ineens van een leien dakje. Het is geen wondermiddel en het zal grotendeels placebo zijn, maar ik zie ineens een versie van mezelf (de versie met een opgeruimde kamer die elke dag om half 8 naast haar bed staat en 5 dagen per week braaf college volgt) die ik nooit eerder heb gezien. En dat geeft me zo veel motivatie. Als ik nu weer zou stoppen met ritalin dan zou ik zien hoe ik kán zijn met een zetje in mijn rug, en wat weerhoudt me er dan van om altijd zo te zijn?

Ik snap je huivering voor medicatie, ik heb het ook mijn hele leven gehad. Ik wil geen pilletje slikken om te kunnen functioneren in de samenleving. Maar zo zit het met de meeste mensen die ritalin slikken ook niet. Ik functioneer prima, maar ik functioneer nog een heel stuk beter als ik het wel slik.

Joolien schreef:

Bedankt voor het delen van je verhaal. Ik heb ook altijd het gevoel dat het me niet lukt. Dat houdt me ook tegen om uiteindeliujk wat te gaan ondernemen.
Ik wil toch nogmaals getest worden op add, en als dat positief bevonden wordt LTO3 gaan slikken. dat is een natuurlijk middel ter vervanging van ritalin.
Ik heb nu constant veel chaos in mijn hoofd, ben er wel klaar mee.