HorseTopShop schreef:Ikzelf niet, maar mijn vriend wel.
Hij is hovenier en werkt voornamelijk op begraafplaatsen. Dit houd in dat hij o.a. oude graven leeg moet halen. Hierbij treft hij regelmatig nog intacte lichamen aan. Vooral alcoholisten en mensen die chemokuren hebben gehad, blijven makkelijk 40 jaar goed. Na zoveel jaar worden graven geruimd. Hierdoor komt hij dagelijks in contact met lichamen. Nog intact, half verteerd en soms alleen wat botten.
Hij verteld ook regelmatig dat hij een graf (naast een bestaand graf) moest graven en dat hij "de buurman" tegenkwam. Daarmee bedoeld hij het lichaam uit een graf ernaast.
Met bepaald weer en een bepaalde grondsoort, kunnen de lichamen gaan verplaatsen onder de grond. Het komt weleens voor dat dat iemand is die pas een week ervoor begraven is.
Hij heeft er niet zoveel moeite mee. Na zoveel jaar is hij er redelijk gewend aan geraakt. Het enige wat altijd vreselijk blijft zijn kindergraven.
Waarom vind ik dit nou akelig maar ohhh zo fascinerend? Net als die mensen die nu de slachtoffers aan het identificeren zijn. Ik vind dat eng en akelig maar tegelijkertijd trekt het op een vreemde manier ook. Reuze interessant om te weten.
Respect voor jullie. Spannende banen zijn vaak ook de moeilijkste omdat ze vaak samen gaan met mensen in een zeer moeilijke situatie.