Ik breek even in, waarvoor alvast excuses.
Ik heb morgen mijn eerste tentamen al, na krap 3 weken les+practica. Waarvan ik ook nog bijna een hele week ziek ben geweest, en dus totaal niet meer uitkwam met mijn planning. Ik was super gemotiveerd, na een tussenjaar mega veel zin om weer aan de bak te gaan, en nu zie ik het allemaal echt niet meer zitten..
Met een beetje mazzel hebben jullie wat tips voor me.
Ik heb behoorlijk faalangst, wat zich vooral uit in supermegaveel stress voorafgaande aan tentamens. Daardoor klap ik dicht, neem niets meer in me op, en het slokt dus kostbare studietijd op.
Ik heb vandaag echt bergen verzet, en toch, na nog wat gesproken te hebben met studiegenootjes, heb ik totaal niet het gevoel dat ik alles voldoende ken en beheers. Oefentoetsen gingen nog vrij redelijk trouwens; zal gemiddeld rond de 7 gezeten hebben. En tóch wil ik er niet aan dat ik de stof ken/beheers. En dat gevoel is ZÓ demotiverend..
Wat doen jullie op dat soort momenten? Waarop je er echt even doorheen zit? Want op deze manier studeren is echt niet tof.. Hoe krijgen jullie op zulke momenten weer een beetje motivatie om wat te gaan doen?
Mijn studieadviseur heb ik al mee gesproken, komt binnenkort een nieuw gesprek aan 