Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-09-13 18:12

Geplaatst: 03-09-13 18:12

Joscaa schreef:
S_en_Z schreef:
Haha ik zou ook op krukken erheen gaan , gaan zitten met been omhoog en zeggen zo, ik ben er! Moet 10 dagen omhoog met m'n been dus Uh.. Welk werk heb je voor me bedacht?

Daar denk je wel anders als je met zo'n zere enkel zit hoor.

Ik heb in januari mijn enkel gebroken en geloof me; neem je rust. Ik heb dat ook gedaan, maar heb er nu bijna 9 maanden later nog last van, dus hou je aan de dokters advies! Jammer voor hem, had hij maar extra personeel moeten hebben voor deze situaties.

Ik heb met dikke ontstoken ogen waar ik niets door kon zien gewoon op mijn werk staan assisteren. Ik zag geen steek voor ogen en ben twee x tegen een deuropening aangelopen.

Ook kotsend en aan de diarree was ik op het werk te vinden. Veel op het toilet, maar ik was d'r wel.

Pas toen hij me slapend in de kantine tegenkwam (continu tranende ogen en je proberen te concentreren op de schimmen die je ziet word je doodmoe van.. Heb ik na 3 dagen een half dagje vrij gekregen.

Ik heb toen ik een jaar of 12 was m'n pols gebroken en met gips gewoon paardgereden.

Ti's maar net hoe "hard" je zelf bent.

**Geplaatst**: 03-09-13 18:26

Geplaatst: 03-09-13 18:26

Of hoe verstandig. Hard en verstandig gaan vaak niet samen.
Gewoon aan de arts voorleggen dan weet je het

**Geplaatst**: 03-09-13 18:50

Geplaatst: 03-09-13 18:50

Het is mijn dagelijks werk het re-integreren van arbeidsongeschikte werknemers en ik zal e.e.a. even op een rijtje zette.

-Een werkgever moet de ziekmelding accepteren! Hij kan een medische beoordeling laten verrichten door een bedrijfsarts omtrent de mogelijkheden tot (passend) werk.

-Bij twijfel over de ernst van de klachten kan hij een huisbezoek aanvragen.

- Een bedrijfsarts en ALLEEN een bedrijfsarts bepaalt of er sprake is van ongeschiktheid tot werk. Geen huisarts, geen specialist, geen fysiotherapeut etc.
Laatstgenoemden mogen een advies geven echter moeten ze altijd de werknemer doorverwijzen naar de werkgever met het verzoek een spreekuur bij de bedrijfsarts in te plannen.

-Een werkgever mag niet vragen naar de klachten. Hij mag wel vragen wat je mogelijkheden zijn om te werken. Er moet altijd gericht worden op mogelijkheden en niet naar beperkingen. Zijn die mogelijkheden er niet dan volgt een medische beoordeling door de bedrijfsarts.

-Zowel een werknemer als een werkgever hebben een re-integratieverplichting. Dit houdt ook in dat ze beiden moeten zoeken naar een oplossing voor vervoer naar het werk. Het is niet zo dat een werkgever per definitie taxivervoer moet betalen. Dit gaat in onderling overleg en kan ook fifty/fifty geregeld worden. Daarnaast kan een werknemer reiskostenvergoeding hebben dus wordt hij/zij al gecompenseerd.

Persoonlijk vind ik dat je werkgever in eerste instantie wat overdreven reageert. Hij moet uiteraard altijd kijken of hij je passend werk kan aanbieden en niet van jou eisen dat je komt werken met een dergelijk letsel. Dat is in jouw functie erg moeilijk m.i. Dit kan ook de re-integratie stagneren en dat moet voorkomen worden. Mocht hij echter passend werk hebben is hij verplicht je dit aan te bieden en moet jij als werknemer dit ook aannemen. Meestal is dit voor een paar uur per dag dus bent je partieel ziek.

Wat betreft het op de hoogte houden van de stand van zaken, dat geldt ook voor beide partijen. Als werkneemster kan je bellen om te vertellen hoe het met je gaat maar ook vanuit de kant van de werkgever wordt dit verwacht. Ik adviseer altijd om hier afspraken over te maken. De ene week belt de werknemer, de andere week de werkgever. Of om de twee weken. Zorg dat afspraken omtrent werkhervatting altijd in een gespreksverslag worden genoteerd zodat er niet op een later moment onduidelijk over ontstaat.

**Geplaatst**: 03-09-13 18:57

Geplaatst: 03-09-13 18:57

Boras schreef:
Of hoe verstandig. Hard en verstandig gaan vaak niet samen.
Gewoon aan de arts voorleggen dan weet je het

Daar ben ik het nou helemaal mee eens. Je kan blijvende schade aanrichten en chronisch pijn houden, of in het beste geval, een veel langere weg tot genezing moeten afleggen. Soms wordt het als stoer gezien om lekker hard te zijn maar eigenlijk is het oliedom.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-13 19:46

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-13 19:46

Ik heb met dikke ontstoken ogen waar ik niets door kon zien gewoon op mijn werk staan assisteren. Ik zag geen steek voor ogen en ben twee x tegen een deuropening aangelopen.

Ook kotsend en aan de diarree was ik op het werk te vinden. Veel op het toilet, maar ik was d'r wel.

Pas toen hij me slapend in de kantine tegenkwam (continu tranende ogen en je proberen te concentreren op de schimmen die je ziet word je doodmoe van.. Heb ik na 3 dagen een half dagje vrij gekregen.

Ik heb toen ik een jaar of 12 was m'n pols gebroken en met gips gewoon paardgereden.

Ti's maar net hoe "hard" je zelf bent.[/quote]

Ik weet niet maar jou vergelijking is niet te vergelijken met mijn gips wat gewoon de hele dag rust moet hebben..en mijn sta vak.....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-09-13 19:54

Geplaatst door de TopicStarter : 03-09-13 19:54

Yinnar schreef:
Het is mijn dagelijks werk het re-integreren van arbeidsongeschikte werknemers en ik zal e.e.a. even op een rijtje zette.

-Een werkgever moet de ziekmelding accepteren! Hij kan een medische beoordeling laten verrichten door een bedrijfsarts omtrent de mogelijkheden tot (passend) werk.

-Bij twijfel over de ernst van de klachten kan hij een huisbezoek aanvragen.

- Een bedrijfsarts en ALLEEN een bedrijfsarts bepaalt of er sprake is van ongeschiktheid tot werk. Geen huisarts, geen specialist, geen fysiotherapeut etc.
Laatstgenoemden mogen een advies geven echter moeten ze altijd de werknemer doorverwijzen naar de werkgever met het verzoek een spreekuur bij de bedrijfsarts in te plannen.

-Een werkgever mag niet vragen naar de klachten. Hij mag wel vragen wat je mogelijkheden zijn om te werken. Er moet altijd gericht worden op mogelijkheden en niet naar beperkingen. Zijn die mogelijkheden er niet dan volgt een medische beoordeling door de bedrijfsarts.

-Zowel een werknemer als een werkgever hebben een re-integratieverplichting. Dit houdt ook in dat ze beiden moeten zoeken naar een oplossing voor vervoer naar het werk. Het is niet zo dat een werkgever per definitie taxivervoer moet betalen. Dit gaat in onderling overleg en kan ook fifty/fifty geregeld worden. Daarnaast kan een werknemer reiskostenvergoeding hebben dus wordt hij/zij al gecompenseerd.

Persoonlijk vind ik dat je werkgever in eerste instantie wat overdreven reageert. Hij moet uiteraard altijd kijken of hij je passend werk kan aanbieden en niet van jou eisen dat je komt werken met een dergelijk letsel. Dat is in jouw functie erg moeilijk m.i. Dit kan ook de re-integratie stagneren en dat moet voorkomen worden. Mocht hij echter passend werk hebben is hij verplicht je dit aan te bieden en moet jij als werknemer dit ook aannemen. Meestal is dit voor een paar uur per dag dus bent je partieel ziek.

Wat betreft het op de hoogte houden van de stand van zaken, dat geldt ook voor beide partijen. Als werkneemster kan je bellen om te vertellen hoe het met je gaat maar ook vanuit de kant van de werkgever wordt dit verwacht. Ik adviseer altijd om hier afspraken over te maken. De ene week belt de werknemer, de andere week de werkgever. Of om de twee weken. Zorg dat afspraken omtrent werkhervatting altijd in een gespreksverslag worden genoteerd zodat er niet op een later moment onduidelijk over ontstaat.

Dank je wel voor je info.. En gelijk heb je..zo zei de FNV bond het nu ook..
Hij belde vandaag denk dat hij eerst zijn frustratie kwijt moest want hij was poes lief en aardig...
Moest het allemaal nu rustig aan doen en even afwachten maar ja onze oude baas ging wel knippen.. Kreeg ik effe te horen denk ik heb geen eigen zaak dus niet mijn probleem..

Morgen moet ik terug komen gelukkig eerder dan gepland...
Laat morgen weten hoe en wat

@@@ Boras helemaal gelijk...

**Geplaatst**: 03-09-13 20:34

Geplaatst: 03-09-13 20:34

S_en_Z schreef:
Ik heb met dikke ontstoken ogen waar ik niets door kon zien gewoon op mijn werk staan assisteren. Ik zag geen steek voor ogen en ben twee x tegen een deuropening aangelopen.

Ook kotsend en aan de diarree was ik op het werk te vinden. Veel op het toilet, maar ik was d'r wel.

Pas toen hij me slapend in de kantine tegenkwam (continu tranende ogen en je proberen te concentreren op de schimmen die je ziet word je doodmoe van.. Heb ik na 3 dagen een half dagje vrij gekregen.

Ik heb toen ik een jaar of 12 was m'n pols gebroken en met gips gewoon paardgereden.

Ti's maar net hoe "hard" je zelf bent.

Nee het is maar net hoe dom je bent, ik vind het nog eens onverantwoord ook, zou daar niet blij mee zijn als werkgever. Straks lig je nog veel langer uit de running omdat je te ver door bent gegaan.

**Geplaatst**: 03-09-13 22:03

Re: Ik zit sinds net in het gips met me been en moet werken

Geplaatst: 03-09-13 22:03

Ik hoop dat je werkgever een passende oplossing voor je heeft morgen

**Geplaatst**: 03-09-13 22:59

Geplaatst: 03-09-13 22:59

S_en_Z schreef:
Ik heb met dikke ontstoken ogen waar ik niets door kon zien gewoon op mijn werk staan assisteren. Ik zag geen steek voor ogen en ben twee x tegen een deuropening aangelopen.

Ook kotsend en aan de diarree was ik op het werk te vinden. Veel op het toilet, maar ik was d'r wel.

Pas toen hij me slapend in de kantine tegenkwam (continu tranende ogen en je proberen te concentreren op de schimmen die je ziet word je doodmoe van.. Heb ik na 3 dagen een half dagje vrij gekregen.

Ik heb toen ik een jaar of 12 was m'n pols gebroken en met gips gewoon paardgereden.

Ti's maar net hoe "hard" je zelf bent.

Je kunt de dingen die jij noemt niet vergelijken met TS dat je verkouden bent of grieperig of iets dergelijk is wat anders daar hou je volgens mij niet zo maar iets aan over. Ze zit in het gips en dat is niet voor niets. TS heeft een gezin en ook dat is een stuk belangrijker dan je werk. Je zit er niet op te wachten om als moeder nog langer uit de running te zijn omdat je zo nodig "hard" moet zijn.
En rijden met gips dat is natuurlijk ook weer wat anders als werken en jij was 12 TS heeft een gezin en daar moet ze ook aan denken ze heeft er uiteindelijk alleen maar zichzelf mee als ze teveel gaat doen en daar door de boel erger maakt.

**Geplaatst**: 03-09-13 23:13

Re: Ik zit sinds net in het gips met me been en moet werken

Geplaatst: 03-09-13 23:13

gelukkig is je werkgever weer ietsje bijgedraaid.
wat een &%($ zeg...
zelf ben ik gaan werken met gescheurde enkel band, was dubbel zo dik en zat in een kous... kon me net in een schoen wurmen... en toch gaan werken... hoefde niet, wou ik wel. kreeg toen zittend werk. maar met een been in het gips wordt het nog lastiger.
ik mocht ook niet op krukken naar het werk komen... ik wou na mijn knie operatie na een week al weer zittend kassa werk doen, maar dat mocht niet :')

vonden ze geen zicht... ( 4 weken later pas begonnen en nog een week of 3 rond gemankt )
eerlijk gezegd... wat een indruk zou je als zaak afgeven als je werknemers bond en blauw, en gebroken ( in het niet loop gips ) naar werk kwamen...

**Geplaatst**: 04-09-13 07:18

Geplaatst: 04-09-13 07:18

kiddokids schreef:
Ik heb met dikke ontstoken ogen waar ik niets door kon zien gewoon op mijn werk staan assisteren. Ik zag geen steek voor ogen en ben twee x tegen een deuropening aangelopen.

Ook kotsend en aan de diarree was ik op het werk te vinden. Veel op het toilet, maar ik was d'r wel.

Pas toen hij me slapend in de kantine tegenkwam (continu tranende ogen en je proberen te concentreren op de schimmen die je ziet word je doodmoe van.. Heb ik na 3 dagen een half dagje vrij gekregen.

Ik heb toen ik een jaar of 12 was m'n pols gebroken en met gips gewoon paardgereden.

Ti's maar net hoe "hard" je zelf bent.

Ik weet niet maar jou vergelijking is niet te vergelijken met mijn gips wat gewoon de hele dag rust moet hebben..en mijn sta vak.....[/quote]

Was tegen een bokker die op mijn vorige post reageerde.
Voor jou:
Ik had mijn baas gecontacteerd of hij al passend werk gevonden heeft.

**Geplaatst**: 04-09-13 07:19

Geplaatst: 04-09-13 07:19

saskiakefie schreef:
S_en_Z schreef:
Ik heb met dikke ontstoken ogen waar ik niets door kon zien gewoon op mijn werk staan assisteren. Ik zag geen steek voor ogen en ben twee x tegen een deuropening aangelopen.

Ook kotsend en aan de diarree was ik op het werk te vinden. Veel op het toilet, maar ik was d'r wel.

Pas toen hij me slapend in de kantine tegenkwam (continu tranende ogen en je proberen te concentreren op de schimmen die je ziet word je doodmoe van.. Heb ik na 3 dagen een half dagje vrij gekregen.

Ik heb toen ik een jaar of 12 was m'n pols gebroken en met gips gewoon paardgereden.

Ti's maar net hoe "hard" je zelf bent.

Nee het is maar net hoe dom je bent, ik vind het nog eens onverantwoord ook, zou daar niet blij mee zijn als werkgever. Straks lig je nog veel langer uit de running omdat je te ver door bent gegaan.

Ik mocht niet weg van werkgever

en zat toen net in fase "krijg ik wel of niet een vast contract?"

Dan ga je geen "nee" tegen je baas roepen en weglopen.

Inmiddels heb ik die, dus dom...? Ik vind van niet.

Nomineer dit bericht ×