Geplaatst 
Vorige week dinsdag ben ik geopereerd aan mijn bovenkaak. Die is doormidden gespleten, en er is een apparaatje ingezet om hem te verbreden. Al met al ben ik 2 uur onder narcose geweest. Na de operatie veel pijn gehad en nog vier keer extra morfine gekregen.
Nu had ik dit op mijn werk (kinderopvang) al tijden van te voren aangegeven. Het is een medisch noodzakelijke ingreep geweest, dus ik hoefde geen vrij te vragen maar kon mij ziek melden. Ik heb aangegeven sowieso een week niet te zullen werken, en daarna te bekijken hoe ik mij voelde en of ik dan weer kon komen. Tot en met morgen zou er vervanging voor mij geregeld zijn, woensdag zou ik zelf weer gaan werken.
Woensdag, donderdag en vrijdag heb ik alleen maar in bed gelegen en niets gedaan. Ik had pijn, was moe en moest er niet aan denken om ooit weer iets te gaan doen. M'n verste uitstapje was naar de douche, om daar op een stoel te gaan zitten. Vrijdag belde mijn manager nog of ik maandag weer kwam werken. Ik heb gezegd dat ik me nog erg slecht voelde en ik in principe ziek gemeld stond tot woensdag, maar mocht ik me plots ineens een stuk beter voelen, ik uiteraard kwam.
Zaterdag ging het iets beter, toen heb ik de hond zelf 2 keer kort uitgelaten. Zondag op kraambezoek geweest een half uurtje, en nog een keer de hond uitgelaten en wat stofgezogen in huis (verspreid over de hele dag). Toen was ik zo gesloopt dat ik weer 15 uur geslapen heb.
Vanmorgen ben ik naar het ziekenhuis op controle geweest. Het zag er allemaal prima uit, maar over een normale hersteltijd qua energie konden ze niets zeggen. Dat verschilde te erg van persoon tot persoon.
Nu was er op werk vandaag voor mij geen vervanging geregeld. We hebben nogal last van een personeelstekort en managers die niet voldoende moeite doen om vervanging te regelen. Dus dat betekende dat mijn collega's een rotdag zouden krijgen. Ik heb aangeboden wel voor 1,5 uur te kunnen komen op de drukste tijd, en dan wel ergens te gaan zitten met de kinderen.
Nouja, na mijn ziekenhuis bezoek en de (privé) conversatie hierover met 2 collega's was ik volledig uitgeput en ben ik even neergeploft in bed. Ik wist dat ik m'n manager nog moest bellen, maar ik wist ff niet welke van de twee ik hiervoor het beste kon bellen, dus ik stelde dit even uit tot ik weer helder kon denken.
Half uur later.. Boze manager aan de telefoon, waarom ik haar niet gebeld had en dat ze verwachtte dat ik me linea recta beter meldde en er morgen ook gewoon zou zijn. Wij moeten onze uren schrijven dat we aanwezig zijn, dus ziekmelding opheffen betekent voor mij of normale aantal uren werken, of vrije uren opnemen. Kreeg ik een heel verhaal over het ziekteverzuim terugdringen blabla.
Ik was compleet overrompeld en wist eigenlijk niet zo goed wat ik moest zeggen. Ik geloof wel dat ik nog gezegd heb dat ik niet beter ben, alleen wilde helpen voor even en ook zeker nog niet mijn normale taken op kon pakken. Maarja, ziekteverlof dus maar opgeheven en naar werk gegaan. Na een uur was ik uitgeput, ben nog een half uur langer gebleven, maar toen hield ik het echt niet meer vol.
Dus maar naar huis gegaan. Geen puf of moed om m'n manager te woord te staan, maar ze had al aan de telefoon gezegd dat ze me morgen wel zou spreken over mijn tekortschieten in het beter melden.
Maarja ik spreek haar dus morgen.. En aan de buitenkant zie je niet zo veel meer aan me. Mijn wangen zijn nog een beetje dik en het praten gaat nog niet zo soepel, maar ik zou prima voor beter door kunnen gaan. Behalve dan dat ik na een half uur praten mega veel pijn heb, na een uur rechtop staan/zitten alles begint te duizelen etc. Maarja dat zie je niet aan de buitenkant.
En mijn manager is er blijkbaar van overtuigd dat je na 2 uur narcose, 5 dagen later weer volledig aan het werk kunt zijn.
Dus misschien ben ik hier wel degene die piept en moet ik me niet zo aanstellen
Brand los! Wie is er zelf leidinggevende en wat vinden jullie normaal qua ziekmelden? Of wie is er onder narcose geweest en na hoelang was je weer aan het werk?
