Ik werk in de terminale nachtzorg, ik werk van 23 uur tot de volgende ochtend 7 uur bij mensen die terminaal zijn. Tot 17 uur kan ik bij bijzonderheden gewoon met kantoor bellen en problemen voorleggen bij mn planners. Na die tijd wordt het overgenomen door een buitenstaand bureau, zij noteren het probleem, proberen het op te lossen mocht dat van toepassing zijn en geven dat door de volgende dag aan mijn planners.
Afgelopen dinsdag werd ik iets voor 18 uur gebeld dat mijn shetlanderveulen met koliek stond. Terwijl de vriendin waar hij op het weiland staat de trailer aan het halen was (hij ging naar iemand anders toe waar hij op stal kon staan) heb ik mijn werk gebeld en de situatie uitgelegd: doodziek veulen.
Mijn cliënt lag echt op sterven en de kans was zeer groot (je moet er ervaring mee hebben om het in te kunnen schatten) dat zij voor aanvang van mijn dienst al zou te komen overlijden.
Afijn, dat kantoor noteert mijn reden dat ik niet kon werken. Helaas was er geen andere collega beschikbaar. Ik zei nog overleg eerst met de wijkzorg zelf voordat je de familie afbelt. De wijkzorg kan immers nog probleemoplossend nadenken en kan de situatie beter inschatten.
Ik sta dus in the middle of f** nowhere met een ziek dier toen ik gebeld werd door ene G. Ik accepteer dit niet!! Was 1 van de eerste dingen die ik door de telefoon heen hoorde. Dus ik vraag semibeleefd wie hij is (had het kantoor iemand van hoger hand gebeld???) Nee hij was de wijkverpleegkundige van dat gebied.
Om een lang verhaal kort te maken, we kwamen er samen niet uit (ik had nog een optie doorgegeven, de ambulante route, die rijden een route 's nachts. Op dit ogenblik zitten zij uit hun neus te eten met slechts 1 cliënt in de hele nacht) Maar G wilde nergens wat vanaf weten. Of ikzelf niet collega's kon gaan bellen en anders moest ikzelf maar komen. Wederom uitgelegd dat ik dat niet kon, ten eerste omdat ik niet al mijn collega's ken, laat staan telefoonnummers heb en al helemaal niet omdat ik nogmaals in the middle of f** nowhere stond en dus niet beschikte over de middelen. En ten tweede vanwege de koliek, nog een poging gedaan om uit te leggen wat dat is.
Aangezien ik er met hem niet uitkwam heb ik opgehangen, dit heb ik ook tegen hem gezegd dat ik ging ophangen alleen bleef hij doorpraten.
Inmiddels was mijn stressniveau behoorlijk opgelopen, wat moest ik nu doen?
Trailer was inmiddels gearriveerd en ik toch nog met dat kantoor gebeld en het verhaal uitgelegd. Zij snapte dat ik in een moeilijk pakket zat en zou alsnog met G gaan overleggen en dat aan mij terugkoppelen.
Veulen verhuisd, mezelf half geïnstalleerd om een koude nacht daar op stal door te brengen, maar nog steeds niet terug gehoord van mn werk.
Uiteindelijk weer zelf erachteraan gebeld en hebben ze toch in overleg dat ambulante team ingeschakeld.
Ik kan met mn eigen telefoon in de administratie van de cliënt kijken en ik las dus dat G had opgeschreven dat mw die avond inderdaad was overleden.
Halverwege de nacht weer met spoed de DA moeten bellen en pas tegen 10 uur 's morgens was er enige verbetering te merken.
Ik ging pas na 12 uur naar huis en lag al op bed toen ik me bedacht dat ik mijn werk ook zelf zou bellen. Degene die ik aan de lijn kreeg snapte mijn dilemma, maar was niet blij met mijn keus.
Wat nou als, hoe zou je volgende keer .... Ik heb geprobeerd te antwoorden, maar sommige dingen heb je gewoon geen antwoord op.
Ik was emotioneel helemaal versleten, was al bijna 24 uur wakker, helemaal gesloopt en kon alleen maar janken. Ik heb die middag ook alleen maar liggen malen ipv liggen slapen. Na 2 uur op bed gelegen te hebben heb ik het opgegeven en ben weer naar stal gegaan.
Ondanks ons kort gesprek van woensdagmiddag ben ik diezelfde nacht weer ingepland geweest en heb ik 3 achtereenvolgende nachten gewerkt. Ik heb sinds woensdag geen contact meer gehad met mn werk.
Is normaal gesproken ook de normale gang van zaken.
Ik merk echter wel dat ik nu nog steeds in mn hoofd aan het malen ben over G.
Nu voel ik dus een dilemma, ergens wil ik de onbeschofterigheid van G (hij was echt niet netjes aan de telefoon) afstraffen door een klacht of een MIM melding ervan te maken.
Maar kan dat via een MIM en heeft dat zin? Ik weet dat het eigenlijk voornamelijk is door werkgerelateerde toestanden (gevaarlijke werksituaties/ agressiviteit van cliënt) maar kan dat ook voor het incorrect bejegen van een collega?
Mn shet staat overigens weer thuis. Ik ben nog steeds gestrest