Ik vond de overgang van mijn eerste naar mijn tweede master groter dan van mijn bachelor naar mijn eerste master. Dat komt waarschijnlijk doordat ik eerst een bachelor en master religiewetenschappen heb gedaan en mijn tweede master bij sociale geografie is. Ik had daar al wat keuzevakken en extra vakken gevolgd tijdens mijn bachelor, maar toen ik de master ging doen, bleek het toch wel even heel anders te zijn dan bij religiewetenschappen. 
SDE schreef:Ik ben na mijn bachelor gaan werken en heb er na wat jaren werken een master bovenop gedaan. In mijn klas zaten heel veel master na masterstudenten, een master volgend die helemaal niet aansloot bij hun vorige master.
Blijven studeren (ManaMa's) omdat je schrik hebt van de grote boze wereld/geen zin hebt, da's toch wat profiteren van het geld van de belastingbetaler, niet?
Waar je dus wat langer op moet wachten: geld verdienen, een eigen huis, nieuwe mensen ontmoeten, een nieuwe omgeving, het gevoel dat je iets doet voor de mensen ...
Maar voor de rest, veel plezier hé!
Zo, lekker bevooroordeeld?
Ik wil eigenlijk best graag afstuderen en gaan werken, maar ja, vind maar eens een baan. Ik doe liever een tweede master dan dat ik werkeloos thuis zit, ik denk niet dat ik 'de belastingbetaler' daarmee benadeel. Ik heb geen studiefinanciering of studenten-ov meer en ik kan mijn tweede master tegen normaal tarief doen in plaats van tegen het instellingstarief (à €9500) door een regeling van mijn universiteit, niet van de overheid. Ik denk dat het dus best meevalt voor de belastingbetaler. Ik heb overigens ook gewoon een bijbaan en ben dus zelf ook belastingbetaler, maar dat even terzijde.
En gelukkig zijn er genoeg dingen die je in je studententijd ook kunt doen: meer kennis opdoen, geld verdienen, nieuwe mensen ontmoeten, een nieuwe omgeving, het gevoel dat je iets doet voor de mensen... Allemaal dingen die ik gedaan heb in mijn studietijd, bijvoorbeeld door mijn bijbaan, vrijwilligerswerk, studie en onderzoek in het buitenland, lidmaatschap van de medezeggenschap binnen de opleiding, twee jaar in het bestuur van de studievereniging, enzovoorts. Wat mij betreft een hele leerzame tijd. Ik ga daar liever een jaar extra mee door dan dat ik werkeloos thuis zit.
Ik zie dat je Belg bent en daar is het vast anders dan in Nederland, maar misschien kun je in de toekomst eens proberen om mensen eerst te vragen naar hun beweegredenen in plaats van meteen te oordelen?