Ik ben 20 jaar.
Ik zit niet echt met een probleem, maar ik wil wel graag de mening van buitenstaanders.
Ik ben echt een 100 % dierenmens. En dan niet z'n dierenmens die alleen maar van knuffelen en de leuke dingen met dieren houdt, ik steek net zo lief even de handen uit de mouwen om een stal te mesten ect ect.
Ik wou als kind af aan al dierenarts worden, ik heb zelf bij de plaatselijke dieren arts een dagje mee gelopen bij de operaties. Ik vond het geweldig!
Maar natuurlijk werd ik geen dierenarts
Ik ging na het vmbo de opleiding verkoper niveau 2 doen, diploma behaald.
Daarna heb ik de opleiding SAW maatschappelijke zorg 3 gedaan, een paar maand.. het lag mij niet.. geestelijk vond ik het nog wel okay, maar het lichamelijke verzorging kon ik niet opbrengen.
Ik moest een keuze gaan maken wat ik nou wou, het liefst volgde ik me hart en ging ik naar het terra college voor de opleiding dierverzorging, daarna dierenarts assistente. Maar ik dacht na over de toekomst, en werk in de dieren is er amper, alleen maar vrijwilligers werk. Dus ik besloot om nog wel SAW te gaan doen, maar dan een andere richting kinderopvang.
Ik dacht dit is het! Dit vindt ik leuk, dit ga ik doen. Ik vindt het werken met kinderen leuk, maar de kinder op vang te chaotisch.
Ik kreeg een aantal weken geleden en ook vandaag weer te horen dat ze merkten dat ik niet echt op mijn plek zat. Nu heb ik weer eens na gedacht over dierverzorging, en het is iets wat ik zo graag wil, als ik na die dierenprogramma's kijk zoals 'Een dag in de dierentuin' ect ect realiseer ik me altijd dat dit is wat ik wil en niet op een kinderdagverblijf of een andere instelling.
Nu heb ik dus voor mezelf gekozen om te stoppen met SAW en toch mijn hart te volgen en te starten met dierverzorging. Maar of dit verstandig is?
Vanavond zei mijn moeder nog: 'Als een goede dierenarts jou goed en rustig begeleidt, wordt jij een hele goede dieren arts assistente'
Het klopt ook wel. Ik hoor vanuit meerdere kanten dat ik het in de dieren moet zoeken.
Juist omdat ik niet bang ben, ongelofelijk veel geduld heb, omtrent dieren. En er gewoon heel goed mee om kan gaan.
Nu moet ik het nog vertellen aan mijn huidige opleiding en stage.
Stage wou al een gesprek met schoolleraar, omdat ze het niet goed vonden gaan.
Hier zie ik best wel tegen op om het te zeggen.
Hoe zouden jullie het doen? En hoe zien jullie deze keuze? Dom omdat de zorg meer trekt, of is het is juist dom om met iets door te gaan terwijl je hart ergens anders ligt?
Dank jullie wel voor het lezen.