Geplaatst Ik rijd al 6 jaar bij manege Appel Die manege is 13,6km verderop. Ik heb opzich een goede conditie, goed genoeg om het te fietsen. Alleen mijn ouders vinden het te ver fietsen dus zit ik vast aan 1x per week naar stal met de auto. Ik reed op zaterdag tussen 12 en 2 in een hele leuke en gezellige les. Ik werkte ook achter de bar tussen 3 en 5. Verder had ik ook 2 absolute favorieten: Hanna en Chayo. Die verzorgde ik ook op zaterdag.
Voordat ik op zaterdag reed en werkte reed ik op donderdag in een niveau lager. Daar kreeg ik les van de beste instructrice ooit, Petra Ze was streng, maar heel aardig. Ik reed altijd op Ginger, die was 4 jaar lang mijn absolute lieveling. Ginger is een New Forest merrie die heel gevoelig is voor het been, een hele fijne manegepony dus. Ik heb al mijn rijkunsten te danken aan haar. Toen stopte Petra ermee en ging ik rijden in een niveau hoger op de zaterdag. In die les zaten allemaal kinderen van 15/16/17 jaar. Ikzelf ben nog maar 12 jaar. Een meisje Carla die al 16 was reed altijd op Ginger. Hoeveel ik ook overlegde bij Carla en mijn nieuwe rij instructrice, ik kwam er nooit meer op. Inmiddels 1 jaar verder heb ik er 2x op gereden. Dus het ging van elke week erop naar 2x per jaar. Ik kwam er niet overheen. Totdat mijn rij instructrice mij zette op Hanna, een KWPN merrie die de eigenschap had om het bit vast te pakken en door de bak te stuiven. Ik wist niet wie het was en wist dus ook haar eigenschap nog niet. Ik had er totaal geen zin in aangezien ik niet op Ginger zat. Alweer niet. Dus ik ga rijden, alles ging goed, ze reed lekker, ze liep mooi nageeflijk en aan de teugel, ze reageerde op mijn hulpen en ik vond haar toch stom. Mijn rij instructrice vertelde pas aan het eind van de les hoe ze altijd was, en hoe goed ik haar had lopen vandaag. Normaal had ik mij trots gevoeld, maar nu alleen maar boos.
De week erop had ze mij er weer opgezet. Ik was nog bozer, ik wilde alleen maar op Ginger! Ze hadden mij opgescheept met Hanna terwijl Carla elke keer op Ginger reed. We deden die les een hindernisbaantje, 12 hindernissen in de snelste tijd. Een fout was 2 seconden erbij. Ik was als laatste aan de beurt en ik had net gezien hoe goed Ginger het deed. Ze had 15 seconde voorsprong op de rest. Dus ik start uiteindelijk en door mijn woede kreeg ik heel veel macht over Hanna waardoor wij met 5 seconde voorsprong van Ginger wonnen! Ik was heel erg blij omdat ik erachter kwam dat andere paarden konden winnen van Ginger. Ik had een nieuwe lieveling Hanna en ik wilde niks meer te maken hebben met Ginger. Tot ze mij op Ginger hadden gezet. Carla ging uit de les naar een niveau hoger en was Ginger dus vrij. Ik werd er 1x opgezet en ik was verdrietig. Ik voelde weer precies hoe fijn ze reed, en ik kreeg allemaal fijne terugblikken en ik was boos op mijzelf dat ik haar weer leuk vond, maar ook blij want ik had weer zoveel plezier met rijden!
Sindsdien heb ik er nooit meer opgereden.
Bij Hanna moest ik werken om haar passen krachtiger te krijgen. Zo is mij aangeleerd om aan te drijven - geen reactie, tik. Dan benen ontspannen houden, dan nam ze weer terug van tempo en weer aandrijven - geen reactie, tik - ontspannen, aandrijven - geen reactie, tik enzovoorts. Totdat ze reageerde op het been, en dan liep ze de les van de les krachtig en fijn, nageeflijk en aan de teugel. Toen ging ik Hanna verzorgen op zaterdag. Dat houd in op Manege A dat je dat paard mag uitmesten. Meer niet. Dat ging 2 maanden zo door.
Totdat iemand tussen 10 en 1 achter de bar moest staan.
En dat werd ik. Waardoor ik een niveau hoger moest. Ik raakte in paniek, want in de les waar ik zou gaan rijden reed Daniel altijd op Hanna. Ik was ook erg pissig op manege A. omdat de bar blijkbaar belangrijker was dan ik. Ik moest maar bijbenen met de hogere les omdat de bar mij nodig had. Dus de eerste dag in die nieuwe les kom ik aan, van 10 tot 1 achter de bar, 1 box uitgemest. Toen ik keek op wie ik zat zat ik op Hanna en stond de naam van Daniel er niet bij!! Dus ik blij, want Daniel was dan dus uit die les. Ik stapte gewoon op.. en toen begon hel.
Er reden 11 kinderen in mijn nieuwe les, ze waren allemaal 16/17/18 en zaten op grote paarden. Waarvan 1tje die ik al kende. En dat was Carla op Ginger #1 was niet zo groot maar dat was de enige kleine. Mijn nieuwe instructrice Elise gaf allemaal opdrachten die ik makkelijk kan, zoals slangevolte 4 bogen bij elke keer dat je de hoefslag aanraakt volte 10 meter. Dat kan ik, maar dat kan ik niet als 12 jarige die eigenlijk niet in dit niveau hoort op een middelgroot paard die je voorwaarts moet houden tussen tien 17 jarige meiden op reuzachtigepaarden die al heel lang hier zitten en in een relaxed tempo lopen. Zo kreeg ik als ik de kans kreeg om in te halen zinnen naar mij toegesnauwd van: KIJK UIT! of DOE NORMAAL! Dus mijn moed zakte mij in de schoenen waardoor ik Hanna haar eigen gang liet gaan. Ik reed haar niet nageeflijk of aan de teugel, ik liet haar niet doorlopen, ik liet haar hoeken afsnijden en mijn houding werd echt heel erg fout waardoor die meiden op hun reuzachtige paarden al helemaal dachten dat ik een klein kind was die niet kon rijden. Na de les kwamen er 6 naar mij toe en in hun arrogante houding vroegen ze: Hoe oud ben jij, kleuter?! Dus ik bleef kalm en zei: 12, en jullie?
. Ik wist allang hoe oud ze waren want ik werkte daar en kon in de gegevens snuffelen. Toen antwoorden ze niet en liepen ze weg.Dat was vorige week zaterdag.
Toen was de vakantie en ging ik naar mijn beste vriendin, Olivia.. Zij rijd op een manege en huurt een bloedmooie en superlieve Connemara hengst waar ik wel eens op rij. De hengst staat op manege S. Op manege S. hadden ze wedstrijden en supergezellige en aardige kinderen. Ik had veel gereden op de hengst en op een pony die heel erg op Ginger leek. Een kloon van Ginger. Dus weer die terugblikken, weer dat gevoel. maar dit keer was ik niet boos, ik was alleen maar blij, want ik wist wat ik ging doen! Ik ging Ginger weer kiezen! Toen Olivia en ik een avond thuiskwamen gingen we voor de lol een manege zoeken in de buurt van mijn huis. En zo kwam ik uit bij Manege Boer Een superleuke mét FNRS en KNHS!! Manege Appel heeft dat niet, geen wedstrijden. En dat is echt niet goed, want zo kom je nergens. Je leert goed rijden maar wat als je echt iets wilt doen in de paardensport? Toen kwam ik thuis en dacht ik er nog eens overna. Ik ging alle voor en na delen bedenken.
Manege Boer:
- Heeft wedstrijden
- Heeft leuke paarden en pony's
- is goed verzorgd en geregeld
- heeft aardige eigenaren
- kan ik heen fietsen
- is de kans om serieus te rijden
Manege Appel:
- Heeft geen wedstrijden
- Heeft veel paarden waarvan 3 leuk zijn
- is best wel goed verzorgd
- heeft overdreven opgevoedde eigenaren
- kan ik niet heen fietsen
- zit ik in een zwaar klote les!
Dus toen schrok ik. Ik wou heel graag naar Boer maar ik kon me niet voorstellen om te stoppen met Appel. Ik legde alles uit aan mijn moeder, mijn familie haat paarden maar dit begreep ze wel. Ze zei: als het is wat je echt wilt stopt niemand je!!
Toen kwam ik zaterdag (vandaag) weer op de manege. Ik ging eerst achter de bar. Komt de baas naar mij toe. Ze zei dat ze mij heel aardig en leuk vond, en dat ik talent met werken op stal had en dat ze mij wou aannemen om voortaan elke week van vrijdag op zaterdag met 6 andere kinderen van 14/15 jaar op de manege wil slapen. Ik ben weer zo stom om te zeggen dat het mij superleuk leek en dat ik er wel aan mee zou doen! Toen ze weer weg ging werd ik boos waarom ik ja zei. De kinderen waarmee ik dan op de manege slaap vind ik toch niet aardig, ik ben aan het twijfelen om van de manege af te gaan terwijl de manege mij als een groot talent aanneemt, ik ben voor altijd mijn vrijdag avond en zaterdag kwijt.. maar de voordelen: ik ben dan langer bij Hanna en Ginger, ik verdien meer, ik vind het leuk werken op de manege, schijt aan manege B.
Toen ging ik rijden, op Hanna. Ik begon met een zelfverzekerd gevoel, zoals het voorgaande jaar op Hanna. Maar na 5 minuten schoot mijn chap los, waardoor ik dus stil ging staan op de binnehoefslag (in de weg van de andere blijkbaar..) om de chap vast te maken. Een stuk of 6 gemene blikken en ik was weer in de trance dat ik Hanna de macht gaf. Ik keek nog een keer goed en zag dat Daniel weer in de les meereed! Hij was al helemaal boos omdat ik op "zijn" paard reed! Ik voelde mij heel oncomfortabel en ik wou zo snel mogelijk van Hanna af. Ik had een heel erg schuldgevoel. Aan het einde van de les tijdens het uitstappen zei mijn instructrice: Dit was waarschijnlijk de laatste keer dat je op Hanna hebt gereden want Daniel rijdt weer mee in de les en nu gaat hij er weer op! Ik schrok. Ik was helemaal verliefd op Ginger, die is mij afgenomen en nu gebeurt hetzelfde met Hanna. Ik was boos op mijzelf, dat ik de laatste keren dat ik op Hanna zat had verpest.
Het moment dat ik de box binnenliep met Hanna stroomden de tranen over mijn wangen. Ik moest mij vasthouden aan haar hals anders was ik omgevallen. Ik voelde mij zo hopeloos. Het maakte het nog erger dat Hanna haar hoofd op mijn rug legde zodat ik zeker weten niet kon vallen en dat ze rustig in mijn nek blies tot ik weer bij kwam. Toen heb ik mijn tranen gedroogd en toen ik naar de WC lopen moest ik langs Carla en andere kinderen uit mijn les. Ik wou net de hoek om lopen toen ik mijn naam hoorde vallen. Het ging zo:
Carla: Ja en nu rijd zij weer mee in de les en gaat ze natuurlijk weer op Ginger! Die trut!
Ander mens: Ze kan geeneens haar eigen verzorgpaard normaal berijden.
Toen voelde ik mij zo ontzettend misselijk dat ik mij omdraaide en naar de dichtbijzijnste prullenbak rende..
Toen ik met tranen in mijn ogen naar Hanna liep stond Daniel erbij. Dus ik draaide mij weer om en wist geen enkele plek om heen te gaan. Ik wou huilen, naar huis, weg hier. Zo snel als maar kon. Toen ik thuis kwam heb ik nog een keer overgegeven en heel veel gehuild. Ik ben helemaal in de war..
ik wil naar manege Boer.
maar ik wil Ginger en Hanna niet kwijt
ik wil wedstrijden rijden bij Boer
maar manege Appel was zo blij met mij dat ik daar werk,
maar ik ben niet blij dat ik rij bij Appel..
WAT MOET IK DOEN?
Heb echt mijn best gedaan, maar sorry 
