Geplaatst: 31-07-05 13:12 Desiree schreef:russel schreef:Ik vind absoluut niet dat manegeruiters niet kunnen rijden,
[color=#BF0040]
er zitten ongekende talenten tussen, die helaas nooit verder kunnen komen met hun rijgevoel.[/color]
Want, ik vind nl dat je niet echt zult leren rijden op een manegepaard. Je het begin leert en dan hopelijk met een bijrijdpaard en priveles verder kan komen.
Ik heb nog nooit een manegepaard gezien of onder mijn bips gehad die soepel in zijn lijf was, zijn rug niet vastzette of gewoon een soepele rug had, makkelijk nageeft (kan dan dus ook niet). Deze paarden waren of heel snel vastgereden of al afgestompt. Als er een nieuw paard op een manege komt, moet je hem binnen 3 maanden kopen, eigenlijk nog veel eerder, heb die paarden nl in een rap tempo heel erg achteruit zien gaan.
Op zo een paard leer je het gewoon niet, het gevoel dat je moet ervaren hoe het is om op een paard te zitten dat buigt, zijn rug gebruikt, alert op een kleine hulp, lichte aanleuning da heb je alleen op een manegepaard die regelmatig weer even wordt losgereden door ervaren ruiters en in een groep meedraait met gevorderde ruiters.
Een kennis van mij is nu bezig weer te lessen na heel veel jaren niet gereden te hebben. In die ene les krijgt ze het paard niet nageeflijk en vraagt zich steeds af hoe het nou toch komt dat ze het niet voor elkaar krijgt. Ik denk dat het door het paard komt. Als ze het nooit in die ene les voor elkaar krijgt, komt ze dan ooit verder?
Ik weet zeker dat als ze op een ander paard zou gaan lessen,een soepel paard, dat ze in een paar lessen dit paardje lekker over de rug soepel kan laten lopen en dan lekker veel kan gaan leren.
Ik zal dus nooit zeggen dat ze niet kan rijden, maar nu na 1 jaar al denk ik niet dat ze op het (vaste) manegepaard waar ze op rijdt, het ooit zal gaan leren. Tijd om een ander paard te gaan zoeken.
En dat is nu juist de issue hier. EN dat kunnen en willen sommige mensen maar niet in zien
Mee eens.. Als ik mijn nichtje op mijn paardje zet(15 jaar, zij rijd haar hele leven al op dezelfde manege) merk ik duidelijk dat het lichtrijden, sturen en alle andere dingen er op zitten. Máár het echte gevoel ontbreekt. Als zij een week bij mij blijft logeren gaat het al stukken beter > aanpassingsvermogen.
Maar ik merk wel dat als ik op lizzy rijd, elke keer weer een nieuw 'gevoel' boven komt. Zoals dat lizzy bijv echt haar rug gebruikt tijdens het rijden. Aan het begin voelde dat echt hemels, maar nu heb ik ook te maken gehad met nagefelijk lopen, en echt reactie krijgen op je been. Het van achteren naar voor rijden. Zo verleg je die grenzen, en gaat het rijden steeds beter. Manege ruiters kunnen dat gevoel niet opbouwen omdat ze te weinig kunnen rijden per week (meestal) en omdat ze vaak op een andere pony zitten. Zo kan je als ruiter en paard minder op elkaar ingespeeld raken (volgens mij ook een belangrijke factor)
Wat ook mee speelt is de instructie. Het duurt nou eenmaal veel langer om 1 keer in de week 15 mensen én verschillende paarden, hun ruitergevoel te leren opbouwen, dan bij bijv. 2 keer in de week 1 persoon met altijd het zelfde paard.
Ik vind dat je als manege ruiter daar ook aan kan werken, als geen eigen paard heb. Van kijken en luisteren kan je ook gigantisch veel leren!
maar je hebt evengoed manege paarden die enorm fris zijn maar verder dressuurtechnisch gezien perfect aan de hulpen zijn.
