Geplaatst: 18-08-05 16:43 
). De eerste les gingen zo ongeveer alle paarden ervandoor, de meeste mensen vielen een keer of 2 a 3. Een meisje kwam onder haar pony, een haflinger, en die stond echt frontaal op haar. Ik reed toen op de haflinger, Fakir, en doordat ik erg oplette kon ik ervoor zorgen dat hij niets uithaalde maar er zat iemand op Kapoen en die zat gewoon te huilen. De volgende dag hadden we in de buitenbak les en omdat het zon rotzooi was moesten we in een reitje rijden (wat ik al jaren niet meer had gedaan). DE voorste vloog weg, kinderen vlogen eraf en Fakir vloog mee, en gaf een ènorme bok. Het voelde haast verticaal en het was een wonder dat ik bleef zitten (in een reflex plantte ik mijn handen voor het zadel en zette mijn armen op slot). Het was overginds niet de eerste keer die les dat de paarden gingen vliegen en er kinderen afvlogen. Door die bok was ik zo bang geworden dat ik er ff afging, iemand anders er een paar minuten op, en vervolgens ik er weer op. Ging wel goed dat laatste stukje. Smidags buitenrit, ging wel goed, 2 uur gereden en vrij rustig en traag en idd zonder galop. De dag daarna wou ik op een ander paard ipv Fakir en ik mocht op Michelle. De eerste les was vliegen, om het rondje vloog ze er vandoor. MAar vind je het gek als die dieren nooit op de wei komen (al lees ik hier dat ze dat wel komen??). Erg zonde, toen hadden ze erg grote weilanden maar daar stonden alleen 2 prive paarden, veder geen paard erin gezien (afgezien van een paar minishetten naast de buitenbak die geloof ik samen stonden met geitjes). De galop was irriterend maar nu wou ik doorzetten, sowieso voelde ik me op Michelle veiliger omdat die kleiner was en ik het niet zo heb op Haflingers. De ochtend daarna gingen we weer op buitenrit. Ik op Fakir want iemand anders moest op Michelle. Het ging aardig goed, al werd het vrij irritant omdat we een heel end reden over allerlei grote kuilen. Totdat opeens alle paarden, behalve 1 groot warmbloed paard en een fries, aan de kletter gingen. En echt aan de kletter, geen klein sprintje maar op topsnelheid door de bossen. Je kon doen wat je wou, maar je drong niet door tot je paard. Velen vielen eraf, maar ik werd gelukkig opgevangen door iemand, die mijn paards stil zette. Gekneusde voeten, armen maar voornamenlijk schaafwonden. TRillend ben ik afgestapt, net op tijd stilstaande aangezien iets van 100 meter veder de 80 km weg was (!). Ik heb nog een litteken op mijn bovenarm omdat mn pard knoeihard door een paar struiken scheurde. LAter werd vermoed dat een bruine (dacht robbedoes) schrok van een bok van Julia en die schoot ervandoor. Van een begeleiding hoorde ik dat dit bijna iedere week gebeurde en dat dat de reden was dat er buiten niet werd gegalopeerd. Smiddags nog een zeer leuke spring les gereden op Michelle, als een van de enigste die mee deed. Toen kon ik ook alles met Michelle (al geloof ik dat ze wel es wou weigeren) en was het geschrik ed over. Paar leuke lessen gereden, niet meer op buiten rit geweest omdat ik neit meer durfde. Veder op in de week kwamen de spelletjes, in de bomenwei. Ik kwam veel later omdat een paar gastarbeiders de stallen aan het uitmesten waren en op de camping een heel klein weitje hadden afgezet. Michelle wou uiteraard neit komen, eindelijk gras! Toen ik haar eindelijk te pakken had was ik al veel te laat. Ik kwam aanlopen en zag dat er een paar haflingers en een fries het bos uit kwamen lopen, het hek stond nl nog open van de wei en ze waren aan de kletter geslagen en het bos in gerend... Bijna iedereen werd vast gehouden aangezien ze om de 5 min. gingen rennen. De dag daarna (zo ongeveer) was de pannekoekenrit. Er werd een fries en een haflinger (ieder voor een eigen) huifkar gespannen. De fries stond alleen maar te stijgeren. Over de heel-veel-km uur weg reden richting een veld, waar we een lijn spanden en de rest tegen kwamen. GEloof dat de heenweg wel goed verlopen was. Pannenkoeken gegeten ed, en vervolgens gingen we terug. Ik moest eigenlijk op Vosje maar die had eerder die week een meisje er al een paar keer vanaf gebokt en een paar keer heel vreemd gaan racen en dat vond ik dus eng. Een paar meisjes die meededen met de rit, maar die geen ponykamp hadden, eentje reed daarvan op Goldie. Wij geruild, ik op Goldie. We reden in een heel grote kring om de huifkar heen en een paar paarden gingen heel erg vreemd doen en weer vielen er een paar mensen af waarvan eentje heel erg lelijk... Die moest veder in de huifkar want kon niet meer rijden. Toen durfde ik helemaal niet meer te rijden behalve op Michelle maar die was bezet. Ik dus weer op de huifkar en iemand anders op Goldie (dacht een naam met een T, Tessa ofzo). Later vertelde ze me dat die terug rit best een bokfestijn was geworden...
Heb heel de week ook weinig aansluiting gevonden behalve met een meisje die nog nooit eerder had gereden. Zij moest op Nina, en ook die groep (beginner groep) ging aan de kletter en zei viel er af. Ze durfde alleen nog maar te rijden als ik haar goed stevig vast hield...
Na het ponykamp ben ik nog een paar weken door gegaan op mijn eigen manege, totdat ik zo bang werd dat ik overstapte op ijslanders. Die ponys op die manege waren nl ook niet echt braaf en makkenlijk... Het heeft nog heel lang geduurt voordat ik ook op andere rassen durfde te rijden als IJslanders en ook daar ben ik nog wle bang geweest. Maar het mooie van het ijsco ras vind ik dat ze over het algemeen amper schrikken, en als ze schrikken het bijna altijd van een container oid is en ze alleen wegwijken (of op zn ergste een sprong opzei doen). Temperament vind ik dan weer neit eng
.Als ik aan dat ponykamp denk krijg ik nog een wrange smaak in mn mond
. Ben wel vajker bang geweest maar nog niet zo sterk als toen op dat kamp. 
Haha. 
jessica (ook hafje) vond ik ook wel erg braaf, jammer dat ze naar anderen trapt, maar dat viel ook nog wel mee.
