Ik heb ongeveer hetzelfde: bekkeninstabiliteit en daarnaast een heiligbeen en staartbeen die uit het lood zijn geduwd door de bevalling.
Ik ben 7,5 maand geleden bevallen. Al tijdens de zwangerschap had ik last, op een gegeven moment kon ik niet eens tot de hoek van de straat meer lopen, maar bij controles werd dat een beetje weggelachen.
Na de bevalling ben ik ook vrij snel weer terug gaan rijden. Dat was wel wat pijnlijk maar ik vond dat logisch gezien dat het zo kort geleden was dat alles uit elkaar gewrikt was. Ik zit/zat compleet naar voren (zie foto's onderschrift), mijn rug voelde aan als een blok beton. Mijn bekken te paard naar achteren kantelen ging gewoon niet, dus ik kon echt onmogelijk recht zitten.
Dus ook ik naar de osteopaat. Deze heeft mijn bekken gekraakt en gezegd dat hij verder weinig kon doen omdat het allemaal nog te week was, maar dat het vanzelf goed kwam. Ik moest zeker blijven rijden! Hij heeft een paar maanden mijn rug en bekken losgemaakt.
Maar inmiddels was het meer dan een half jaar geleden dat ik bevallen was en ik kon nog steeds niet fatsoenlijk zitten. Ik kon gewoon niet volgen, mijn paard heeft een grote galoppade en ik moest gewoon bijna in verlichte zit gaan zitten! Als hij zich wat strak maakte in draf stuiterde ik er zo af, bij wijze van spreken. Daarna had ik ontzettende pijn die vanuit mijn onderrug naar mijn rechterbil liep, een zeurende stekende pijn.
Dus stretchoefeningen gedaan met een vriendin, zitlessen, noem maar op. En het beterde maar niet.
Nu sinds een paar weken bij de kinesist (fysiotherapeut).
Blijkt dat ik ab-so-luut niet had mogen rijden.
Ik heb alles zelf verder kapot gereden, de aanhechting tussen heiligbeen en bekken is helemaal ontstoken want er is veel te hard aan die banden getrokken door het instabiele bekken, mijn bekken is superweek en de rechterkant staat extreem ver naar achteren gekanteld.
Ik moet nu een aantal maanden absolute rust qua paardrijden (ik rij nog een of twee keer in de week met medeweten van mijn kinesist trouwens), versterkende oefeningen doen en pas als alles terug hard is, kan ik worden gekraakt. Had ik gewoon verder gebuffeld dan had ik over een jaar, of over 2 jaar, nooit meer op een paard gemogen.
Je hebt dus weinig aan mijn verhaal qua tips maar mijn raad is eigenlijk: Luister naar je lichaam. Als het niet gaat, vraag een second opinion aan bij iemand anders voor advies en oefeningen. Je lichaam liegt niet en het is te kostbaar om het nog verder kapot te maken.