
In de tijd dat ik nog super angstig was en alleen Pompidou had, kwam Pompidou erachter dat als ze veel schrok, ik bang werd, en dus afstapte. Dus deed ze dat heel veel, en reden we heel weinig

Nu ben ik veel zekerder en rijd ik veel op Illuster. Ook geen dooie, en zeker na een dag stilstaan super kijkerig.
Maar ik weet dat hij geen rare sprongen zal maken.
Dankzij hem heb ik geleerd het te negeren en juist lekker ontspannen en rustig te blijven, en veel afwisselen in werk. Dan gaat het al gauw goed.
Maar zodra ik op Pompidou stap, wordt ze meteen overdreven kijkerig. Om je rot te ergeren. Maar ik twijfel hoe ik hiermee om moet gaan.
Als ik dus mijn dag niet heb, ga ik er al niet op, omdat ik me dan echt rot erger.
Ik heb nu ook een nieuwe merrie, en best een heet paard. Die durft (ook met longeren of als ze buiten staat) echt niet een bepaalde kant van de bak op (aan de weg, naast het kinderboerderijtje) ze vind het doodeng.
Niet alleen bij mij, ook bij mijn bijrijdster.
Heeft iemand tip's? Hoe kun je hier nou het beste mee omgaan?
Ik vind het nu op zich niet zo erg, maar wil eigenlijk wel eens weten hoe anderen hiermee om zouden gaan, ik vind het soms best heel irritant

) Je moet maar niet te veel aandacht aan besteden. Met rijden vind ze het ook eng? Dan moet je desnoods maar beetje schoudervoor rijden langs de "enge plekken".

Vaak ook nog wat fijne bokken erbij. 