Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

chant_xx schreef:er zijn wel positieve kanten
maar tis niej fijn om een paard ond je kont te hebben die er vandoor gaat
omdat je weet waneer ze er vandoor gaat zit je zelf al een beetje te stressen
dus je moet gewoon als ze er vandoor gaat licht afstraffen
niet slaan maar tikje om de hals
en las ze niet schrikt belonen
dan denkt ze als ik nie vandoor ga dan krijg ik beloning
en voelt zedat ze het goed doet
en dan zal ze het niet vaak meer doen
maar dit is niet op de een enandere dag
je moet gedu;ldig zijn
veel suc 6;)

ja oke; ergens anders gaan rijden, maar zou dat wel de goede oplossing zijn? Lijkt mij niet iig
gewoon even aanpakken ja
veraA schreef:Er zijn nu verschillende manieren genoemt om het op te lossen. Gewoon zelf rustig blijven, net zo hard als je paard lachen om zijn grapjes, en hem af en toe ff vertellen dat hij zich niet zo aan moet stellen.
Maar nu, het positieve van dit alles.
1) Jij bent degene die (bijna)nooit meer van een paard afvalt, want na al die verwarde schrik-acties van jouw paard zit je met lijm aan je zadel vastgeplakt
2)Jij leert je paard in alles situaties kennen. Je wéét waar hij 'bang' voor is, en hebt dus veel zelfkennis over je paard. Jij weet op buitenrit wat je moet omzijlen en wat niet, zodat je de ergste problemen uit de weg kan gaan
3) Jij leert uiteindelijk om je paard in alle vervelende situaties onder controle te houden, waardoor je vrijwel nooit meer voor een controle-probleempje komt te staan.
Genoeg positieve punten ?
Alleen wel vervelend dat het zoveel energie in beslag neemt.