Bokt.nl

runningkawa schreef:

Nu al een paar keer naar wat anders gegaan, hoe denk je dat dat dan over een tijdje weer gaat?
En dan gooi je weer wat anders in, wat denk je dat er dan na een tijdje gebeurd?

Het voorbeeld is gewoon erg duidelijk
een RT probleem en dat los je RT op.
en zolang je dat niet doet, blijf je winkelen naar bitten.

Minder sterk
dat begint bij goede les en zelf loslaten
want touwtrekken, kan nu eenmaal niet zonder tegenstander.

porscherider schreef:

Je hebt geen probleem met je bit maar met je training.

Je zegt dat je een scherper bit nodig hebt omdat je paard sterk van voren wordt. De reden dat je paard sterk van voren wordt is omdat ze niet sterk genoeg van achteren is.
Ik weet precies waar je mee te kampen hebt, ik heb hetzelfde. Mijn paard is ook niet sterk genoeg van achteren.
Je moet dus je training aanpassen, niet het ijzerwerk wat je in haar mond hebt hangen.

Het is aan jezelf om te bepalen welk bitje je erin zal hangen. De dubbelgebroken, enkelgebroken of de ongebroken trens. Mijn ervaring is dat je op het bitje moet blijven waarmee je begonnen bent. Ik ben ook wel eens aan het klöten geweest met verschillende bitten maar kwam uiteindelijk weer bij mijn dubbelgebroken watertrensje uit.
Maar wat RK ook zegt, je lost je problemen niet op door telkens van bit te wisselen. Wat je zelf ook al zegt, je moet je probleem rijtechnisch oplossen.
Niet ieder paard heeft een ideale bouw en niet iedere ruiter beschikt over het vermogen om het maximale uit een paard te halen. Ik zeg niet dat 't bij jou het geval is, laat ik daar duidelijk over zijn.

Ik weet niet op welke wijze je traint maar als ik je probleem zo lees dan gok ik dat je ook problemen hebt met het terugrijden van je paard na de verruiming. Want dan moet je paard achter aan het werk en dat wil/kan ze juist niet.
Dus, besteed ook een deel van je training aan het sterker maken van de achterhand. Veel (schijn)overgangen en tempowisselingen. Blijf ten alle tijde vriendelijk in je hand.
Wederom, wat RK ook al zei, geef je paard geen aanleiding om sterk te worden want je zult het altijd verliezen. Voor wat je aanleuning betreft sluit ik me aan bij Riant's reactie. Een stille hand betekend rust in de aanleuning.

Succes ermee!