beetje rare titel misschien maar is ook heel moeilijk uit te leggen..
als ik mijn paard rij.. lijkt er niet zo veel tussen nagefelijkheid en sterrenkijken in te zitten.. aan een lang teugeltje loopt ze wel op 'normale'hoogte, zodra ik de teugel iets ga aannemen gaat ze met haar hoofd in de lucht lopen.. als ik dan gewoon iets druk hou en haar doordrijf, dan geeft ze zo ineens na.. maar dan gaat het dus echt van heel hoog bam naar beneden. Dan geef ik gelijk na en dan loopt ze ook lekker..
opzich is dit al vaag.. bang voor mijn hand??
als ze dan lekker loopt.. ben aan het drafen of gallopperen.. kan ze ineens.. vanuit ontspanning en nagefelijkheid zxo haar hoofd de lucht in gooien.. (dwars door mijn hand heen.. probeer haar echt wel tegen te houden door druk te nemen en bij te drijven) maar ze is daar zo sterk in.. dan gooit ze haar hoofd de lucht in en gaat keihard draven of gallopperen. Ik probeer dan altijd rustig iets mee te geven en haar weer rustig te krijgen.. maar als ze dit 20 keer doet word je toch behoorlijk sjag.. dan zet ik haar wel eens op de rem.. en dna geeft ze ook gelijk weer na..
ik weet niet of het te snappen is..
maar herkend iemand dit?
weet iemand wat ik hier mee kan doen?
ik ben al een keer naar Atoine de Bodt geweest, toen ging het natuurlijk harstike goed en liep ze helemaal niet te etteren.. dus hij zag niet wat het probleem was.. ja.. ik had me handen te laag.. die heb ik dus nu altijd gewoon goed hoog. en probeer haar zo recht mogelijk te stellen.. maar is best moeilijk zonder begeleiding.
wat is die vent trouwens bot.. sjongejonge..
lang verhaal.. hoop dat jullie het snappen en mij kunnen helpen..
groetjes!