Alleen zit ik nu de laatste tijd met een probleem waar ik geen wijs mee weet. Mijn instructrice rijdt nu zelf op een behoorlijk niveau (Lichte Tour) en neemt zelf les bij, in mijn ogen, 2 verschillende instructeurs. De ene is echt bezig met de ontspanning en van daaruit werken en de andere is meer bezig het paard op het achterbeen te krijgen maar vraagt wel meer druk wat voor meer spanning zorgt!
Sinds een tijdje vraagt mijn instructrice ook van mij dat ik met meer druk ga rijden wat voor veel spanning zorgt bij mij en mijn paard. Ik dacht eerst dat het een kwestie van wennen was voor ons maar ik kom er niet uit. Laatst hadden we een week geen les en ben ik thuis aan de slag gegaan. Ik ben weer even helemaal terug naar de ontspanning gegaan, wat ik tegenwoordig mis tijdens de lessen. En het ging weer lekker, ik was super relaxed en mijn paard kon ik zo rondsturen
Maar ik ben daar wat ronder en dieper gaan rijden zoals we in het begin deden en als het niet ging, een stapje terug en weer opbouwen tot waar het mis ging. Daar voel ik me happy bij!
In de les moet ik tijdens het losrijden nu al bovenin stellen en constant prikken aan de achterkant om hem actief te houden. Dit zorgt voor zoveel spanning waar ik niet meer vanaf kom! Zodra ik dan een proef moet rijden explodeert hij ook gewoon en kan ik niets meer!
Gisteren had ik weer les en voorgesteld om even voor mijn gevoel weer wat ronder los te rijden omdat ik dan veel sneller ontspanning krijg en dan is dat bovenin stellen NO PROBLEM en blijft ie fijn lopen.
De proef was nu ook veel constanter en rustiger en ik kon samen met mijn paard de moeilijke punten meteen oplossen zonder dat ik op een tijdbom zit.
Maar volgens mijn instructrice moet ik er toch een keer doorheen dat hij met meer druk gereden moet worden zodat hij beter op het achterbeen komt. Ik voel me daar niet goed bij en kan me niet voorstellen dat ik hem niet fijn op het achterbeen zou kunnen krijgen als ik vanuit de ontspanning werk.
Wat is nou wijsheid; moet ik toch een tijdje proberen om met die druk om te gaan en hem meer bovenin gaan rijden en constant activeren aan de achterkant of is het beter om hem eerst rustig wat ronder en dieper in te stellen en dan bovenin te gaan rijden, waar het voor mijn gevoel beter gaat. Ik geef toe dat hij in de eerste situatie veel spectaculairder door de baan gaat maar ik kan er niks mee, hij wordt te onrustig waardoor oefeningen niet meer netjes af te werken zijn.
In het tweede geval heb ik een mega ontspannen paard onder me lopen maar dan moet ik er wel voor waken dat hij wel met schwung door de bak blijft lopen.
Ik heb e.e.a. gisteren ook proberen te bespreken maar ik moet toch proberen meer met die druk om te gaan en niet te rond los te rijden. Als ik zeker weet dat ik me hierin kan vinden doe ik het maar ik twijfel of dit wel de methode is voor mij en mijn paard.
Dus, ik word hier een beetje onzeker van. Zeker nu ik a.s. zondag ook M2 moet starten. Het gevoel in de les is niet meer wat het geweest is en dat kan aan mezelf liggen maar het kan ook liggen aan het feit dat de aanpak is veranderd.
Wat lijkt jullie de beste manier om dit aan te pakken?
Een verwarde Zwelgje

) maar ik moet wel net zo goed proberen er meer aan te gaan rijden (maar dat is zo moeilijk om hem daardoor dan niet gespannen te maken, hij heeft het liefst dat je zo min mogelijk 'aan 'm zit') omdat hij uiteindelijk inderdaad wel moet 'knallen'. Nu staat hij op rust dus verdere vorderingen heb ik nog niet 

) Je verwart nu 'heet zijn' met 'aanspanning'.