ik heb sinds kort een bijrijdpaardje, een 3 jarige merrie.
had ik dus zaterdag mn eerste privéles van en ik stond behoorlijk paf van de methode van hoe ik moest rijden...
merrie is absoluut nog niet in evenwicht,maar toch moest ik de bak door CROSSEN in draf...een halfuur aan een stuk. en iedere keer als ik voelde dat ze niet meer recht liep (dus als een 3 hoefslagen volgde) moest ik een volte maken, mààr aan het zelfde vreselijk hoge tempo...
het paard op zich is absoluut niet lui, maar laten we zeggen zeer economisch ingesteld. voor ik er mee reed reden er kids op met sporen én zweep. tuurlijk is dat paard niet meer aan het been.
na een 20 min zo rondcrossen en steeds weer te horen krijgen "tempo!!tempo!!" begon ze een nieuwe stap. aanleuning. wat voor mij gevoel eerder vertaald werd in : in de krul rijden. "zet je handen vast en laat ze maar schudden met haar hoofd, ze maakt het haar zelf moeilijk, gewoon je druk houden!!" ondertussen moest ik dus nog steeds vreselijk aandrijven, op zoon tempo dat ze echt wel helemaal uit elkaar liep en liep te trekken en te schudden.
na de les zei ze: ja je moet nie bang zijn dat ze moe is ( na een halfuur in hoog tempo rondcrossen) want voor de koetsm oet ze ook een uur draven. is dit nu een vergelijking die gemaakt mag worden?
en van iemand anders hoorde ik dan in de kantine zeggen dat mn lesgeefster zei:" ja op een paard blijven zitten kan ze wel, maar rijden...."
ik vraag me af of dit wel een goede methode is...ze liep echt uit elkaar en helemaal gespannen. ik heb haar een keertje alleen gereden en toen liep ze in de 3 gangen mooi naar beneden te kauwen op het bit..ik ben geen crack, maar zo leer je jong paard toch geen balans te zoeken? ik werd zelf helemaal moe van al dat drijven waardoor ik zelf niet meer stilzat, op het verkeerde been reed en idd zo zéker de balans te verstoren...
sorry voor het lange verhaal, maar is dit wel de juiste methode die deze 'lesgeefster' aanneemt...?