Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
. Apple schreef:Bij springen: als je aanleuning en je nageeflijkheid in orde zijn dan krijg je ook meer controle met springen. Waarschijnlijk helpt het als je haar met springen tussen de hindernissen in iets ronder instelt dan normaal. Goed letten op je zit. Gewoon dressuurmatig blijven rijden en dan blijft ze ook beter bij je.
dressuurmatig aan het werk gaat de aanleuning constant zou moeten zijn. Ik zoek waar het probleem zou kunnen liggen, iedere keer probeert ze het weer, ze is zo snel afgeleid, heel irritant.
)
) snel los he...
En met springen... springen is dressuur rijden heej zo tussen de hindernissen door
Dus ook op een buitenrit
Lekker actief met een fijne aanleuning rond en iets dieper ingesteld dan in de bak dressuren.
. Op een gegeven moment ga je er gewoon aan denken om maar een keer een slof om te hangen, dan trekt ze zichzelf maar in de mond
. Ik weet het een beschamende gedachte, en zal het ook niet (snel) doen, maar als je iedere x er op afgerekend wordt, dan komen er wel zulke gedachten. Sorry, moest het gewoon even kwijt....
.
.
.
. Ze is een afstamming van Amulet, en die schijnen bekend te staan als "kiekerds"en klieren. Toen ik haar kocht werd er al gezegd dat ze er één is waar "je de benen bij moest houden", nu weet ik wat ze ermee bedoelde.
, en ik ben gek op haar. Apple schreef:Het werkt door inderdaad ook met buitenrijden en springen te letten op je aanleuning. Je kunt heel goed bij je buitenritten een constante aanleuning nastreven zonder dat je paard 'in de wedstrijdkrul' loopt.
Ook als je paard ontspannen loopt met zn hals naar beneden kun je toch een goede aanleuning hebben.