Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Dat kwam ik doordat ik al jaren niet meer gereden had. Hij luisterde niet en ging er voortdurend vandoor. Een paar keer ben ik daarbij flink hard gevallen, en heb er een lichte hersenschudding, een gekneusde hand en zere heup aan over gehouden. Daarna was ik ook bang om er weer op te stappen. Bang dat ik er weer af zou vallen vooral. Maar ik wilde doorzetten, omdat het zo fijn zou zijn als ik weer lekker kon rijden. Dus ben ik er weer terug op gegaan. En nu gaat het zo goed. Ik rijd een paar keer per week met heel veel plezier.
Ik zou zeggen: ga er gewoon weer op en heb vertrouwen in jezelf. Als je weer een tijdje rijdt krijg je vanzelf het gevoel weer terug en vind je het waarschijnlijk weer hartstikke leuk. Veel suc6! 
Ik durfde nooit in de stal en nooit goed op te zadelen, nooit te wandelen en nu durf ik dat wel. Ik ben gewoon blijven proberen, niet bang zijn om iemands hulp te vragen en ook vertellen wanneer je bang bent. Zo kunnen anderen er reking mee houden en je helpen. Zo helpen mijn lesgenoten en mijn instructrices mij ook heel vaak over iets heen wat ik eng vind (een klein hindernisje bijvoorbeeld, of galoperen op een paard waar ik minder vertrouwen in heb)