Geplaatst Schema:
Na een week stappen, 2 weken stappen en draven aan een lange teugel, rechtuit, een week stappen en draven lang en laag, niet teveel buiging en daarna een week iets oppakken, ging het nog steeds heel goed.
Ik merkte toen ik weer iets stelling mocht vragen, wanneer haar li achterbeen aan de binnenzijde zit, ze wat voorzichtig was met het plaatsen daarvan. Logisch, ik maakte me ook niet teveel zorgen.
Ze bleef verder rad niets aan de hand. Later merkte ik dat ze meer durfde en ging het gewoon weer goed. Het had duidelijk tijd nodig. (ook de Da had dit voorspeld)
Totdat ik haar meer ging oppakken, kleine stukjes. Ik merk dat ze wat tegenwerkt achter de lendenen.
Niet heel erg, maar duidelijk dat ze af en toe wat korte verstokte passen maakt. Alleen als ik wat meer lengtebuiging vraag.
Aan de longe loopt ze helemaal rad, onder het zadel dus niet. Het is niet schokkend, sterker nog, het is amper te zien. Maar ik voel gewoon dat ze niet meewerkt.
De DA heeft haar rug nagekeken en daar was toen niets mee aan de hand.
Ik denk zelf dat ze behoorlijk een klap heeft gehad en moeite heeft met mij in combinatie met buiging, stelling, achterhand eronder enz enz. Kan het zijn dat ze idd behoorlijk stijf is nog? En dat ze weer helemaal los gereden moet worden? Dus weer vanaf nul beginnen?
Ik merk dat ik verlang dat ze weer loopt als voor de blessure... wat natuurlijk niet kan.. maar onderbewust...
Ik ben nu weer aan het longeren, met touwtjes. Langzaam aan opbouwen. Ik heb zoiets van, je moet het eerst zelf maar weer kunnen verwerken...
Maar helemaal zeker ben ik niet...
Doe ik er goed aan zo... Pff, kon ze maar praten.
