Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-04 19:24

2 methodes?

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-04 19:24

Ik wil hier graag 2 methodes voorleggen hoe een jong paard nageeflijk te rijden. Ik heb een paardje ingereden volgens de eerste methode, liep perfect zo, maar wordt nu volgens 2de methode beleerd in de club, en is nogal onrusrig en nerveus nu. Wat denken jullie? Wat lijkt het beste ?

1ste methode, die ik zelf gebruik :
been+ het paard lichtjes met vuist te sluiten aan beide kanten, kaak zo los maken, dan direct stoppen en meegaand contact houden, eerst lang en laag rijden voor ontspanning, dan iets korter, hoger houden en meer been.
of
2de methode, wordt aangeleerd in de club:
been+buitenteugel strak houden en kneepjes met de binnenteugel,
direct kort weerstandbiedend contact, direct hoog en kort contact.

**Geplaatst**: 25-01-04 19:45

Geplaatst: 25-01-04 19:45

die tweede methode vind ik niet zo netjes...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-04 19:52

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-04 19:52

probleem is dat ze zo moeten rijden in de club :-s

**Geplaatst**: 25-01-04 20:02

Geplaatst: 25-01-04 20:02

de 2e optie is helemaal net slecht alleen je zegt het verkeert je moet gewoon contakt blijven houden met de buiten teugel dus niet losgooien! en met de binne teugel werk je hem omlaag dat moet je vooral bij jonge paarden doen zodat ze leren op de buiten teugel te lopen!

**Geplaatst**: 25-01-04 20:27

Geplaatst: 25-01-04 20:27

Vind het allebei slecht. De eerste methode is een paard steeds kort naar beneden dwingen door op beide kanten je vuist te sluiten. De tweede methode is gewoon simpelweg naar beneden trekken over de binnenteugel.

**Geplaatst**: 25-01-04 20:32

Geplaatst: 25-01-04 20:32

Ga met Barvrouwke mee en zou geen van tweeen proberen, tenzij de uitleg veranderd wordt Haha!

Maar als ik zou meoten kiezen zou ik 1 nemen, gewoon omdat het paard zich daar zoals jij het beschrijft beter bij voelt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-04 20:40

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-04 20:40

Bij de eerste methode is het niet echt dwingen, ik speel alleen lichtjes met het contact om haar kaak te ontspannen, dan geef ik direct na.
Maar kan iemand uitleggen waarom die 2demethode gebruikt wordt want snap niet hoe je dan door 1kant op te sluiten een ontspannen paard krijgt?

**Geplaatst**: 25-01-04 20:52

Geplaatst: 25-01-04 20:52

2e methode is met je binnenbeen-naar-buitenteugel-rijden, en dat moet ik ook. Jij omschrijfty het alleen niet helemaal correct.
Je hebt eigenlijk constant spanning op je buitenteugel(spanning=geen trekken) en dan rijd je hem nmet je binnen been als het ware naar je buitenteugel, en dan gebruyik je afentoe lichtjes je binnen hand als hij "niet in de juiste houding" loopt dan ook spaaning op binnenteugel. Maar als hij gewoon netjes loopt heb je je handen(alsof er een kuikentje in zit dat gewoon adem kan halen)(spanning is dat hij wel weet dat hij moet stoppen met schreeuwen maar niet doodgeknepen wordt)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-04 21:18

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-04 21:18

ok, bedankt om uitleg martenique! is al wat duidelijker nu, die term, je moet dus echt via je binnenbeen naar je buitenteugel werken. Maar ik denk nog altijd dat een paard een bepaalde manier prettiger zal vinden als de andere, in dit geval de eerste denk ik. Ze is ook nog jong en ik denk dat binnenbeen naar buitenteugel te gespannen zal verlopen omdat ze zo nog nooit gereden is geweest. Lachen

**Geplaatst**: 25-01-04 22:40

Geplaatst: 25-01-04 22:40

Volgens mij hoort een jong paard vanzelf al nageeflijk te lopen en als hij er een x tegenin gaat met je benen oplossen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-01-04 09:46

Geplaatst door de TopicStarter : 26-01-04 09:46

ja, tuurlijk, ben ik helemaal mee eens,maar je moet hem toch enigzins begrenzen als hij dat niet doet.

**Geplaatst**: 26-01-04 11:30

Geplaatst: 26-01-04 11:30

Ik vind allebei de methodes goed hoor.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-01-04 12:25

Geplaatst door de TopicStarter : 26-01-04 12:25

Scum schreef:
Ik vind allebei de methodes goed hoor.

tja, misschien wel, ik denk dat een kwestie zal worden van opbouwen van methode 1 naar methode 2. Scheve mond

**Geplaatst**: 26-01-04 12:26

Geplaatst: 26-01-04 12:26

Doe gewoon wat voor jou het beste aanvoelt. Als je iets moet doen waar je geen goed gevoel bij hebt dan is het echt niet leuk om te rijden.

**Geplaatst**: 26-01-04 16:04

Geplaatst: 26-01-04 16:04

Ik heb nog nooit een paard meegemaakt dat van nature al nageeflijk, netjes aan het been in de goede balans en tact loopt!

Met je binnenbeen naar je buitenteugel rijden is ter bevordering van het rijden op je buitenhand, die bepaald richting en tempo. De binnenhand zorgt voor de juiste stelling en kan derhalve ook helpen om het paard nageeflijk te houden. Je rijdt als het ware met een soort elastiek, waardoor je dus nooit blokkeert in een hand, maar je mag wel degelijk begrenzen. Dat begrenzen kan alleen maar als het paard in zijn 'vooruit' staat en dus van achter naar voren wordt gereden, dat is niet harder, maar het paard moet zogeheten in de hand worden gereden. Dat betekent dat als je been geeft, dat het paard meer druk moet geven in je hand en als het ware vraagt, mag in naar voren. Bij toestaan kan dit inderdaad, bij begrenzen vertel je het paard dat je wilt dat er meer actie komt uit het achterbeen en dat je dus wilt verzamelen (meer buiging achterbeen, en daardoor meer veer in de pas gaat krijgen). Contact houden wil zeggen dat je een heel licht contact onderhoudt met de mond van je paard en daarmee dus kunt voelen wat er gebeurt. Mijn instructrice noemt dat het 5% contact. Bij weerstand bieden kan dat best wel eens 80% worden, maar direct daarna weer terug naar de 5%. Nooit achteruit werken is hierbij wel heel belangrijk. Met name hebben veel ruiters in wendingen de neiging om met de binnenhand terug te werken, hierdoor blokkeer je het binnenachterbeen en verlies je tact.

Mijn advies zou zijn, bespreek je probleem eens met je instructeur en als je je er echt niet in kunt vinden, stop dat met de clublessen! Er zijn genoeg instructeurs die het zelf niet goed kunnen overbrengen of kunnen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-01-04 16:31

Geplaatst door de TopicStarter : 26-01-04 16:31

bedankt voor de uitleg pantarhei, probleem is dat het een paardje is dat nog maar goed half jaar echt dressuurmatig wordt bereden, en momenteel alleen op 2teugels. Ze is gewend aan een licht contact op beide teugels, maar nu die term binnenbeen naar buitenteugel eens deftig is uitgelegd, kunnen we meer gaan werken op die manier dan. Maar weliswaar geleidelijk dan... Lachen

**Geplaatst**: 26-01-04 17:27

Geplaatst: 26-01-04 17:27

ik wou net zeggen ik heb er ook nog nooit een gehad die van natuure nageefelijk loopt

**Geplaatst**: 26-01-04 18:08

Geplaatst: 26-01-04 18:08

ik zou de eerste doen! Haha!

**Geplaatst**: 27-01-04 10:08

Geplaatst: 27-01-04 10:08

Ik vind methode een duidelijk beter. Je werkt vanuit ontspanning naar inspanning en dat gaat nooit ten koste van het resultaat, dus de beweging.
Waarom mensen altijd zo graag willen dwingen weet ik niet, al heb ik een vermoeden. Ik zou als ik jou was toch de manier volgen waar je je het prettigst bij voelt.

**Geplaatst**: 27-01-04 10:11

Geplaatst: 27-01-04 10:11

Methode 1 zou mijn voorkeur hebben, en zo zou ik rijden als je paard zich daar goed bij voelt. En ook al zouden ze op de club op dit moment methode twee propageren, ik zou er niet naar luisteren als ik me er niet goed bij voelde. Paardrijden gaat vanuit je gevoel, luister daarnaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-01-04 12:01

Geplaatst door de TopicStarter : 27-01-04 12:01

Ben het helemaal met jullie eens, het belangrijkste is dat je paard ontspant,

op welke manier dan ook, de eerste methode gaat beter voorlopig dus, opbouwen tot ze enkel op de buitenteugel kan lopen. hier heb ik nog een klein stukje daarover gevonden in dressuur op klassieke basis van christian pläge:

De ophouding
Dit is de meest werkzame inwerkingsmogelijkheid van de ruiter en ontstaat uit het samenspel van hulpen. Het trainen van ophoudingen is alleen zinvol wanneer takt, ontspanning, aanleuning, schwung en het rechtrichten in orde zijn. Ophouding is de inwerking waarmee we het paard zijn evenwicht kunnen teruggeven, de stuwkracht om kunnen zetten in draag- en veerkracht en de mate van verzameling kunnen vergroten. Doel is dat beide achterbenen onder het zwaartepunt treden en dat deze ten alle tijde bereid zijn door de ruiterhulpen aangegeven veranderingen aan te nemen. In de basisafrichting van jonge paarden bestaat de ophouding in de eerste plaats uit het samen-
werken van gewichtshulpen en aannemende teugelhulpen.Je wilt een paard in de eerste plaats kunnen laten halthouden zonder
meteen te verwachten dat het paard met de achterhand het gewicht opneemt en de beweging vertraagd. Naar gelang de gevoeligheid van het paard bestaat de eerste vorm van de ophouding uit het aantrekken van het kruis en het aannemen van beide teugels. Hier al, zoals bij alle verfijningen van de ophouding, moet erop gelet worden dat de verhouding tussen kruis aantrekken en het inwerken met de handen zo gedaan wordt, dat het paard zijn houding niet verliest. Ook wanneer de eerste ophoudingen slechts een uitlopen van het paard tot gevolg hebben, moet bij dit proces aanleuning en houding constant blijven, om zodoende de rug niet te storen in zijn natuurlijke functie. Dit aanpassen van de ruiter aan het paard is uitsluitend een kwestie van praktische oefening onder leiding van een instructeur.
Door verdere africhting van het jonge paard en de verbetering van de
stelling in de nek ontstaat de mogelijkheid van de eenzijdige ophouding. Is
een paard in de nek duidelijk naar één kant gesteld, dan bereikt men door
het aannemen van de buitenteugel een duidelijk sterkere werking dan door het aannemen van beide teugels. Heeft het paard eenmaal begrepen hoe het moet ingaan op deze hulpen, dan kan de ruiter beginnen de puntjes op de i te zetten. De ruiter moet zich realiseren, dat de ophouding in zijn verfijnde vorm altijd een duidelijke inwerking op het achterbeen moet hebben. Dit wordt alleen bereikt wanneer het achterbeen meteen wordt neergezet. De teugelhulp werkt daarbij altijd alleen op het achterbeen dat zich aan dezelfde kant bevindt.
Dit betekent, dat men altijd maar één achterbeen tegelijk kan beïnvloe-
den. Dit gebeurt wanneer de ruiter probeert het achterbeen langer op de
bodem te houden door aan dezelfde zijde de teugel iets tegen te houden en het kruis aan te spannen. Daarbij moet het paard uitgenodigd worden de gewrichten te buigen en daardoor stuwkracht en schwung te absorberen en met versterkte veerkracht weer af te zetten.
Zodra het achterbeen afzet moet de hand nageven, omdat anders het
vooruit treden van de voorbenen wordt gehinderd. Een ophouding heeft dus altijd maar een heel kortdurend effect. Een verbetering van de werking kan dan ook alleen door herhaling bereikt worden. Daarbij moet de ruiter er altijd op letten dat het paard rechtgericht is en het takt behoudt.
OK dan!

**Geplaatst**: 27-01-04 13:41

Geplaatst: 27-01-04 13:41

Kneepjes met de binnenteugel ben ik nooit zo'n voorstander van. Veel mensen beginnen met kneepjes en eindigen met zagen omdat 'die knol niet wil'.

Zelf als mijn paard zich opricht zonder rug dan zet ik lichte spanning op de teugel. Met mijn hand wel meegaand met de mond van het paard en niet mijn handen vastzetten, maar ik zet wat meer spanning op de teugel.
Zodra mijn paard weer ontspant, haal ik de druk eraf. Dit kun je steeds verder afbouwen tot je óp je pinken kunt rijden' (is de uitdrukking niet voor niets... ).

Door beide handen op spanning te zetten werk je alleen maar in de hand dat je paard de druk beantwoord met tegendruk door zijn ondernek op te zetten. Als je paard met een beetje stelling vraagt wordt het veel makkelijker voor beide.

**Geplaatst**: 27-01-04 16:42

Geplaatst: 27-01-04 16:42

Ik heb mijn jonge pony met een half-lang teugeltje ingereden en eerst alleen maar voorwaarts, ze ging toen vanzelf op zoek naar mijn hand en vanaf dat moment heb ik haar stukje bij beetje steeds meer opgepakt. Lachen

Ze is nu (3 jaar later) superfijn in mijn hand en superlekker voorwaarts!!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-01-04 17:51

Geplaatst door de TopicStarter : 27-01-04 17:51

jarrah schreef:
Ik heb mijn jonge pony met een half-lang teugeltje ingereden en eerst alleen maar voorwaarts, ze ging toen vanzelf op zoek naar mijn hand en vanaf dat moment heb ik haar stukje bij beetje steeds meer opgepakt.
Ze is nu (3 jaar later) superfijn in mijn hand en superlekker voorwaarts!!!

Zo heb ik het dus ook gedaan! Alleen is dat nu helemaal veranderd Scheve mond

ook halflang teugeltje, voorwaarts-neerwaarts, zoeken ze zelf aanleuning. Daar ben ik de voorstander van, maar sommigen dus niet ....

**Geplaatst**: 31-01-04 12:53

Geplaatst: 31-01-04 12:53

Probleem is gewoon dat het allemaal wat "vlug" moet gaan in clubs in vergelijking met de tijd die je aan je paard kunt besteden (als je nog student bent en het winter is en je niet kan trainen tijdens de week)

Gisteren liep ze lang maar ontspannen dus weer iets op de beter weg.
De laatste 15 min was het springen Lachen

in draf galop , oxers & dubbelsprong Lachen

:-):-) was een dampwolk als ik stopte. hehe

Nomineer dit bericht ×