).Maar mijn paard is geen geboren dressuurster, hij is eigenlijk gemaakt om te springen en is daardoor kort van lijf en leden
Hij heeft er verder een super mooie en volle hals op zitten en loopt als vanzelf in de "krul".
Maar het probleem waar ik dus tegen aan loop is dat hij soms echt TE kort wordt in het lijf. Het is moeilijk om hem steeds weer naar voren toe uit te leggen omdat er simpel weg op een gegeven moment niks meer te verlengen is.
Vooral als hij heet wordt is het een ping pong bal, mega flexibel maar je hebt er geen ene ruk aan. Je zit echt op een bal en je hebt niks meer voor je. Een beetje been aanleggen is een garantie voor een bokpartij
Ik probeer al zoveel mogelijk mijn handen naar voren te blijven plaatsen, hoe lastig dat op hem soms ook is. Ik wil ten alle tijden die neus eruit hebben, maar bij de minste of geringste spanning duikt hij weer in elkaar en ben je weer alles kwijt en wordt hij weer zo kort waardoor ik hem niet meer kan uitleggen naar voren toe. Daarbij komt ook nog dat hij op dergelijke momenten zich ook helemaal weg drukt en bijvoorbeeld scheef gaat weglopen wat het corrigeren nog moeilijker maakt.
Ik weet dat ik gewoon rustig moet blijven en hem naar voren toe moet oplossen want als het moeilijk wordt is het eerste wat hij doet het tempo overnemen (terug in dit geval).
Je moet je voorstellen dat hij alle spanning die hij in zijn lijf heeft door te springen oplost met als gevolg dat je er bijna niet meer met je been aan kan komen, dan is het net een huppelend hert
Ik krijg verder prima les maar het blijft ook tijdens de les een lastig iets. Ik moet er constant voor zorgen dat ik hem met de schouder blijf sturen want anders duwt hij zich scheef en gaat ie plakken. Tegelijkertijd moet ik hem van mijn binnenbeen afhouden en die neus voor de loodlijn blijven sturen en gewicht in mijn handen proberen te houden. Hij wordt door die korte hals vaak snel te licht in de hand. En dat voelt wel lekker maar het is niet goed. Dus we werken er hard aan om het te verbeteren maar soms heb ik het gevoel dat ik geen steek verder kom als ik weer een uur in de les heb gestuiterd
Ach, ik heb nog wel steeds de lol van mijn leven met die knol en dat is ook wel wat waard natuurlijk
Op concours gaat het vaak wel goed en kan ik hem redelijk goed bij me houden de laatste tijd, hij wordt nog steeds wat kort en heet maar blijkbaar kan dat de jury niet deren want ik heb er nog nooit 1 opmerking over gehad. Misschien ziet het er wel spectaculair uit als hij wat springerig door de bak gaat
Maar mijn vraag is dus eigenlijk of hier mensen zijn die een soortgelijk probleem hebben en hoe jullie dit oplossen.
Of in ieder geval zo goed mogelijk met de beperkingen van het paard proberen om te gaan



is Pablo toch een heel eind opgeknapt. Je paard moet in ieder geval voorwaarts blijven in een door jou bepaald tempo. Gaat hij te hard dan moet hij langzamer en als hij te traag aanvoelt dan moet hij vlotter.