Alleen die galop....
Die rótgalop.
Rechtsom springt ze wel aan, maar alles gaat gespannen en met enig protest. Plots komt ze tegen mn been, kruipt ze achter het bit, zo'n nepkrulletje in dr hals, echt bagger.
Linksom wil ze al niet eens aangaloperen, tik ik dr bij krijg ik een bok cadeau. Hier straf ik op af (nog een tik
) Áls ze al galopeerd is het nog erger dan op rechts, en half onbestuurbaar.Ga ik dan weer draven, valt ze dónders uit elkaar, echt heel extreem, is het net een plank, gaat die hals stijf naar voren en gaat ze heel hard draven.
Dier overgang terug naar draf was al wel tricky, maar ik kon toch echt wel fatsoenlijk met r galoperen. Zou ze soms een pijntje hebben ofzo?!
Godzijdank ga ik zaterdag weer naar Nijeveen (stage-adres, ga vakantiewerk doen
) dus dan kan Susan me mooi ff helpen met mn crisis.
Wat ze vorige x zei (toen eldien dus totaal niet constant nageeflijk liep, overgangen 3x nix waren, eldien niet stil kon staan, kortom leek echt nergens op) was dat ik niet teveel terug moest willen rijden, mooi vooruit omdat ze anders sprong verloor, gebroken lijntjes (jaja, in een halve racegalop) en wissels (?!?
het hielp wel, was om haar losser te krijgen. de wissels lukten niet, maar de pogingen en t galopwerk zorgden ervoor dat ze losser werd)Help!!!

(maar toch he
)
) en ik mag wel constateren dat ze een hekel heeft (gekregen?) aan de galop. Mijn advies bij hekels: Probeer het leuk te maken. Dus: ga in het bos oid rijden, ik weet niet hoe ze daar is, maar waarschijnlijk scheurt ze dan graag oid, en laat haar daar wat galopperen en rijd overgangen. Lijkt me sterk als ze daar raar gaat doen, omdat wat ik las meer zo'n bak 'kwaaltje' is.