Er staat een paardje op mijn manege, die ik vaak en graag rijd (denk er over om hem te kopen). Maar hij is een beetje maf...
Hij is nogal heet en schrikt van dingen als "de hond in de hoek" die daar al jaren ligt.
Ik heb al heel vaak gezien dat er mensen van hem afstuiterden met alle gevolgen van dien (schouder uit de kom, last van hun rug).
Hij bokt namelijk de eerste 3 passen nadat hij aanspringt in de galop. Als je dan niet zijn hoofd omhoog trekt gaat hij gewoon door.
Bij mij was dit nog nooit gebeurt, totdat mijn instructrice me er ineens voor waarschuwde vlak voor de galop... Meneer begint te dribbelen, ik denk "oliebol, als hij nou maar niet gaat bokken" en ik lig er naast.
Ik viel helemaal niet hard en ben er ook meteen weer opgeklommen, maar voelde me wel stom. Daarna in de buitenbak (we gingen halverwege de les naar buiten) was hij ook weer kijkerig, en ging hij ook weer bokken in de galop, maar toen bleef ik wel zitten omdat ik inmiddels mijn beugels en teugels net wat korter had genomen.
Afgelopen vrijdag moest ik weer op hem rijden en was ik toch wel een klein beetje zenuwachtig. Ik stapte op in de binnenbak (normaal loopt hij weg, maar nu bleef hij staan) e liep met hem naar de buitenbak.
Alles ging prima, tot een stelletje irritantje pubertjes aan het gillen en spelen waren. Irmando vond dat toch best wel eng, en besloot te gaan galloperen. Nu bokte hij echter helemaal niet, en had een hele lekkere tactzuivere (voor zover ik dat kon voelen) galop.
Hij was echter niet meer zo makkelijk terug te krijgen... Zodra het paard voor hem te langzaam ging (hij heeft gewoon uit zichzelf vrij veel vaart) en ik afwendde sprong hij weer aan. Maar telkens heel beheerst.
Uiteindelijk hebben we gewoon lekker gegalopeerd (ook op momenten dat het WEL mocht
) en ging alles goed... Toen bedacht ik me later ineens dat hij misschien wel bokken gaat omdat mensen echt "manegehulpen" geven om aan te galoperen.Dat deed ik vorige week ook omdat hij liep te dribbelen en ik zoiets had van "Sukkel! Doe eens normaal!"
Zou het kunnen zijn dat dit paardje gewoon veel beter reageert op echt minimale hulpen? Ik geef hem bijvoorbeeld ook altijd iets meer teugel dan heel strak (wat de meesten wel doen omdat hij zo snel en schrikkerig is) en dan laat hij heel mooi los en gaat hij mooi lopen en zo.
Ik heb dus echt het gevoel dat ik zijn knoppen begin te vinden...
Wat denken jullie? Doe ik het goed of ben ik te lief voor hem, en zou het dan goed zijn om hem te kopen (puur in dit aspect)...
Ik hoor het wel!
Lenneke

)