Het is gewoon een verschrikkelijk sterk paard en het eerste half uur bepaald hij het tempo, net alsof hij onder mij doorloopt, hoofd omhoog, rug weggedrukt. Het enige wat ik op dat moment kan doen is goed benen er aan houden en kontakt buitenteugel houden. (ik voel me niet echt veilig/op mijn gemak op dat moment)
Als ik op dat moment meer vraag, dus gewoon stelling in de hoeken, levert dat alleen maar een trekpartij op, hij maakt zich dan zo sterk.
De laatste paar dagen "flikt" hij het om tijdens dit half uur, met een megasprong, van de hoefslag te springen. Soms is daar gewoon geen aanleiding toe, soms doet hij het op het moment dat er iemand langs loopt. Daarna kan ik hem wel gewoon terugnemen dus hij gaat niet met mij aan de haal.
Mijn instructeur roept dan: meer buitenteugel! Maar de buitenteugel staat dan al strak.
Na verloop van tijd begint hij zich meer te ontspannen en weet ik weer waarom ik hem gekocht heb, dan loopt hij zo lekker en chique.
Er is niet altijd ruimte om hem eerst te longeren, dus ik vraag me af hoe ik dat eerste half uur het beste aan kan pakken en hem eerder tot ontspanning kan krijgen.
Een weekje geleden dacht ik nog dat ik langer in moest stappen, totdat hij nageefelijk werd in stap, maar van de week sprong hij dus ook al in stap weg, waardoor ik een vervelende snok in mijn rug kreeg.
Ik ben geen "lefmens" maar ik vind het zo vervelend om steeds eerst iemand anders er op te laten rijden om de frissigheid er uit te halen.
Door een aantal gebeurtenissen in het verleden is mijn vertrouwen in mijn eigen kunnen te paard niet echt optimaal te noemen, en misschien moet ik mezelf eens flink onder mijn kont schoppen en doorzetten.
Als ik les heb lukt het me meestal wel om door te zetten maar ik stap erop met een heel klein hartje.
Met Mistral moet het dus gewoon gaan lukken want ik wil niet nogmaals aan een nieuw paard beginnen! Als dit niet lukt denk ik dat ik maar beter er helemaal mee op kan houden.
)
en maakt zich heel groot. Op dat moment had ik hem aan moeten pakken, mijn instructeur doet dat wel en dan gaat hij omhoog en bokken. Ik durfde dus niet
Frustratie alom! Ik durfde er zelf niet op omdat we de dag daarvoor niet echt gewerkt hadden
)
Ik loop echter tegen een probleem aan tijdens het rijden (eigenlijk ook de reden waardoor het angstprobleem is begonnen, maar nu zie ik het zelf pas
)
Als er dan ook nog iemand komt staan om naar de les te kijken moet ik zo opletten, je voelt hem dan nog meer opspannen en klaar om weg te schieten.