Die 5 jarige kroonjuweel die ik rij is een enorme toneelspeler en af en toe een watje... Het bekende vijverprobleem (al weken bang voor een plastic vijver die naast te bak ligt) is wel het toppunt van toneelspelen, want o wat is hij daar opeens altijd bang voor als we toevallig net aan het rijden zijn. Door goede tips van hier en doorzetten is het me gelukt om uiteindelijk om nu toch redelijk langs die zijde te komen..
Maar daar blijft het natuurlijk niet bij. Meneer is niet bang als we buitenritten maken (met voorbijschietende auto's, enge hekjes, konijntjes enz), maar meneer is wel bang als er een bezem naast zijn stal staat
dus dan maar luidsnurkend achteruit lopen en vooral niet erop letten dat er nog iemand aan het halstertouw hangt
Lieve woordjes en rustig aan helpt niet, meneer is immers niet bang voor een stomme bezem die ook al zijn hele leven in die stal staat, dus mopperend heb ik hem langs de bezem de stal in gesleurd...
Zo heb ik nog wel tientallen voorbeelden waar hij bang lijkt, ik weet niet of ik hem nog kan vertrouwen of dat hij me gewoon beet neemt met zijn toneelspel.... maar soms ben ik het zo vreselijk zat!!! Zo was hij op een dag opeens "bang" om over het drempeltje van zijn stal te stappen... Toen ben ik naast hem gaan staan (iemand anders hielt hem vast) en eerst met licht geweld (wat klappen met mijn handen) op zijn kont geslagen. Geen beweging, luid snurkend hals gebogen en geen hoef over de drempel waar hij al honderden keren overheen was gestapt.
Toen heb ik hem een vreselijk harde schop onder zijn kont gegeven en toen rende hij geschrokken de stal uit. Ik had wel spijt, maar ja, wat moest je dan? De zachte hand hielp niet meer.... Overigens heeft hij dit truukje nooit weer uitgehaald... Soms ben ik ik het gewoon zo vreselijk zat.... Zo boos op hem. En het ergste vind ik dat ik dus echt niet meer weet wanneer hij echt bang is en wanneer niet. En ik zou het naar vinden om hem een schop onder de kont te geven als hij echt bang is. Bij bange paarden heb ik immers veel meer geduld als bij toneelspelers....
Verder gaat het rijden super!!! Totaal geen problemen mee, behalve af en toe zijn concentratieprobleem (vijver bv).
Wat moet ik hier nou mee? Hoe doen jullie het met dit soort paarden?
Maar inderdaad je paard niet te veel gerust gaan stellen, dat kan averechts helpen. Misschien is het een idee om juist een tijdje een bezem naast de stal te zetten, dan is het niet leuk meer om je er voor aan te stellen, wordt hij ook wel zat. En misschien is het ook een idee om hem heel erg veel te confronteren met waar hij zich voor aanstelt.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je er echt enorm moe van wordt. Geef je paard idd een weekje vrij en nog belangrijker, jij ook een weekje vrij. Als jij je gaat lopen ergeren, zal je paard nog meer op die enge dingen reageren. Verder moet je er maar aan denken dat er meer mensen zijn die last hebben van paarden met waanbeelden. Misschien is het maar een schrale troost.