Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Karl66 schreef:HC geeft zelf de hele tijd al aan dat hij nog bezig is om alles perfect onder de knie te krijgen. Ook hier geldt net zo hard het gaat om de methode, die je niet moet afschieten op een foto van de uitvoering hiervan.
da's een mooie quote, die kan je vaker gebruiken 
luxx schreef:maar de twee foto's van de 'fiësta' geven mij een wat ontprettig gevoel.
Karl66 schreef:HC geeft zelf de hele tijd al aan dat hij nog bezig is om alles perfect onder de knie te krijgen.
Ook hier geldt net zo hard het gaat om de methode, die je niet moet afschieten op een foto van de uitvoering hiervan.

Citaat:HC: ik vind het leuk wat je doet en dat je er zo je best voor doet.
Citaat:Ik ben nog hard bezig om het rijden met (1 of 2) bitten perfect onder de knie te krijgen. Als je het niet erg vind laat ik het daar even bij voorlopig
De site van Ritter over Zen bijvoorbeeld was een spróng voorwaards met de paarden.
Huertecilla schreef:Ik denk zelf dat het niet uitmaakt of er wel/geen bit in hangt, je wel/geen teugels hebt.
...
Wat ik doe en de weg die ik bewandel is noch dé juiste noch de enige. Wel een héél bevredigende en enórm leerzame.
Zep schreef:Ik hoop alleen dat je het niet teveel aangrijpt om mensen die niet op zo'n manier met hun paard willen werken aan te vallen
Ze heeft net heel veel respect voor wat je doet.ponyzotje schreef:mmm HC, ze bedoelt het echt totaal niet negatief hoor volgens mij![]()
Citaat:Ik trouwens ook, heb niet echt de kans om zo te rijden, maar het lijkt me ook evengoed een goeie aanvulling voor wie wél met teugels en bitten rijdt, om dat even zonder te doen. Evenzo voor de wedstrijdruiter.
en ík weer eens de zwakke schakel was/ben.
Bij deze bedankt voor het starten van dit topic


runningkawa schreef:Ik blijf het allemaal kort door de bocht vinden
Iemand die op een fatsoenlijke manier les krijgt, zal leren dat er niet meer gewicht in je handen is, dan het gewicht van je teugels.
En als je de fouten bij jezelf durft te zoeken op momenten dat het niet goed gaat, kom je er ook met een bit op een prettige manier uit.
Mijn paard (en ook die ik gereden heb) daarvan weet ik dat ze graag onder het zadel waren.
Kawa geniet zelfs duidelijk en voelt zich niet meetellen als er geen werk meer is.
Dat zal niet zijn omdat hij zo'n hekel aan het bit heeft.
Persoonlijk lijkt me die band op zijn strot ook niet echt zacht, maar net zo hard aankomen als een op dat moment vast gezette hand.
ook de rug is dan niet soepel, dus het dragen van de ruiter word dan alleen maar zwaarder.
wat imo nooit de bedoeling van rijden kan zijn.
) runningkawa schreef:Leer deze mensen dat je op zit kunt rijden.
dat dingen op te lossen zijn met zachte hand, zonder scherp bit en hulpteugels.
Ik denk dat je daar meer aan hebt, dan ze te leren zonder teugels te rijden.
Karl66 schreef:(En aangezien Creill nog steeds in de polder ligt en niet naar Spanje verplaatst is, zal dat ook wel niet gebeuren![]()
![]()
)
zo zie je maar dat er meer mensen zijn die een soortgelijke visie hebben, maar toch steeds anders en vooral en gelukkig, ook anders gebracht.
runningkawa schreef:Ik blijf het allemaal kort door de bocht vinden
Iemand die op een fatsoenlijke manier les krijgt, zal leren dat er niet meer gewicht in je handen is, dan het gewicht van je teugels.
). Ik dacht dat hij goed in balans liep, maar de momenten waabij hij daar blijbaar toch moeite mee had (wissel in galop bijvoorbeeld) sprongen er meteen torenhoog uit. Ondertussen zijn we zo gewoon aan het bitloos dat het bit niet meer terug komt. Maar ik begrijp nu wel dat dit voor iemand die wedstrijden wil rijden een prachtig trainingsmiddel is. Als het bitloos/optomingloos lukt komt het met bit (en een zachte hand) ook wel goed.
Plots op de rem, omhoog of omlaag springen en ondertussen in de lucht omdraaien, en dan met de staart in de lucht huiswaarts. Of ik er nu op zat of niet leek hem niet te deren.
De grote stap vooruit is gekomen als ik besloten heb om de volgende keer als hij met mij naar de grond dook (meestal als reactie op een wegvliegende vogel of iets dergelijks) gewoon absoluut niets te doen. Gewoon doen of er niets aan de hand is, niet klemmen, geen teugel terugnemen, niets. En tot mijn verbazing draaide hij zich niet meer om. Vervolgens zijn we door hem iedere keer ruimte te laten om te schrikken en dan door te rijden alsof er niets gebeurt was langzaam uit die paniekspiraal geraakt. Bitloos was een grote stap vooruit in het 'los laten'. Hij is nog wel eens druk, bang of vervelend, maar is veel scherper op de hulpen nu, en verstaat een beetje teugeldruk op de neus op dezelfde manier als twee handen stevig aan het bit. Als ik hem nu aan de teugel neem verstaat hij dat even goed als 'en nu moet je echt hier blijven'. Ik kan dus nog wel even strenger overkomen als het nodig is. Net zoals HC dat kan met de halsring op die foto onder de tent.