Kafue schreef:Als je keuring van achter naar voren rijd naar de elastisch vragende hand toe dan kan het bijna niet anders of de aanleuning, takt, ontspanning komt.
Mooi gezegd maar in de praktijk komt hier bij welke rijstijl dan ook, toch iets meer bij kijken.
Kafue schreef:Vraag niet teveel het paard bied het meestal zelf aan. Het is natuurlijk per drie jarige verschillend de een is vroeg klaar de andere laat.
En juist bij die paarden die zich zo goed aanbieden moet de ruiter opletten want die overvraag je het makkelijkste. Dan kun je er of goed gebruik van maken en snel tot een oprichting komen. Of rustig aan doen ook al lijken ze klaar en later nog steeds een fijn paard hebben.
Kafue schreef:Oprichting moet je ook niet zien als houding, het is een geheel van eigelijk moet je het zien als het paard is in balans gekomen en zoekt de ruiterhand op.
Dat is geen oprichting dat is gedragenheid. Oprichting zonder de hals hoger te brengen is geen oprichting en wanneer er iets in de hoofd- halshouding veranderd is het een houding (het woord hoofd- hals
houding
zegt het al
).
Kafue schreef:Oprichting kun je ook alleen bereiken door correct van achter naar voren te rijden.
Dat klopt, goede oprichting althans, daar ben ik het ook zeker mee eens. Maar oprichting hoeft niet altijd goed te zijn!
Kafue schreef:Ik heb zo vaak het gevoel en dat zie je overal over de wereld dat ruiters denken dat ze de hoofd/halshouding op de plaats kunnen trekken. Lukt het niet met een vriendelijk bit dan pakken we wel een scherpere. Maar de kracht van het paard laat zich niet lijden, het is de edelmoedigheid van het paard die zich laat dwingen. Het paard is iemand die zich graag schikt, het schikt zich aan de goede kant maar ook aan de slechte kant. Daarom alleen al kunnen paarden in rare houdingen lopen, daarom alleen al vind het paard het uberhaupt goed dat wij op zijn rug zitten.
Niets is minder waar, helemaal mee eens. Maar dat hier even los van. Vandaar dat ik ook mijn topic begon waar dit het gevolg van is. Gedwongen hoofd- halshoudingen en een ontevreden ruiter als het fout gaat.
Kafue schreef:....Zo ook de ontspanning, vriendelijkheid in het rijden en niet overvragen.
Wat probeer je hiermee precies te zeggen want ik begrijp de context ervan niet.
Kafue schreef:Activeer je de achterhand, rijd je met de zit naar je hand toe dan komt de aanleuning met andere woorden het paard zoekt je hand op, mooi is om als controle punt telkens weer even te checken of het paard de hand nog zoekt.
Ik rijd zo min mogelijk met mijn zit, dat verschilt o.a in onze manier van rijden. Ik denk namelijk hoe minder je doet hoe zuiverder het rijden wordt. En uiteindelijk maak je het jezelf gemakkelijker wanneer je oefeningen moet doen waar minimale hulpen snel achter elkaar nodig zijn.
Wat gebruik jij als controle punt dat kan ik namelijk niet uit je zin halen?
Daarbij wil ik ook dat mijn paarden niet constant mijn hand volgen. (Wel bij de hele jonge beesten natuurlijk). Omdat je dan in de verzameling en uiteindelijk de passage etc. problemen krijgt naar mijn mening. Ik denk dat ze zichzelf moeten dragen en met een constante aanleuning over de rug door moeten blijven lopen zonder ondersteuning van mijn hand. Pas wanneer ik een halve ophouding maak mag het paard mijn hand volgen, meestal neerwaarts.
Kafue schreef:Schwung is iets dat in draf en galop komt als je net iets meer vraagt en de voorwaartse energie net iets meer opvangt voor, iets meer spelen dus meer halve ophoudingen en logisch komt er dan iets meer druk maar meestal lost het paard dit handig op door meer verheven te gaan lopen.
En dáár gaat het met de klassieke rijkunst vaak fout! Door veel in 'oprichting' oftewel een hoge hoofd- halshouding te trainen zoekt het paard vanzelf zijn weg opwaarts wanneer het moeilijk wordt. Persoonlijk heb ik liever dat het paard neerwaarts weg wilt. En nu haal ik het anatomische punt aan wat ik eerder noemde.
De rug spieren van het paard worden door het 'verheven lopen' korter en dat is op dat moment geen probleem. En het paard zal ook tact en schwung laten zien, zondermeer. Maar ik heb bij 9 van de 10 paarden die ik in training had en bij anderen in training heb gezien het probleem ondervonden dat geen enkel van deze paarden voorwaarts neerwaarts kan lopen. Eerder heb ik ook uitgelegd hoe belangrijk ik VWNW vind. En halsstrekken was helemaal taboe. Dat komt omdat de spieren super getraind zijn in oprichting/hoge hoofd- halshouding, maar bij het oprekken veroorzaakt dat pijn (de rugpijn die ik noemde). En dan blijft er opeens bar weinig van die schwung over zo ontstaan dan ook vaak blessures/verzet.
Ik heb ook al eens eerder gezegd dat Dressuur niets meer of minder betekend dan het ontwikkelen van de natuurlijke bespiering en beweging van het paard door het te gymnastiseren.
Als je paard dóór je rijden niet eens zijn hals kan strekken zonder schwung te verliezen, ben je dan nog aan het Dressuren?
Kafue schreef:Ik denk dat zodra de rugspieren en de buikspieren sterk genoeg zijn om je goed te dragen en de achterhand er goed onder komt er ook oprichting komt.
Maar waar is die oprichting dan goed voor? Als het paard het toch vanzelf kan hoeft er ook niet op getraind te worden. Waarom wordt er dan in de klassieke dressuur zoveel (bijna constant) in oprichting getraind? Welke extra waarde voegt dat aan het rijden toe? Een mooi plaatje of ook nog een doel?
Kafue schreef:Zodra het paard op zijn eigen vier benen loopt is er sprake van een oprichting.
Nee nogmaals dan is er balans. En een paard dat niet opgericht, toch gedragen en verzameld kan lopen, díe is pas aan het werk! Dát kost extra inspanning en dan ben je naar mijn mening ook bezig met dressuur! Het trainen van beweging en bespiering.
Kafue schreef:Die mooie houding van de verzamelde draf noem het voor het gemak passage achtige beweging is ook een oprichting maar een verzamelde oprichting, oprichting is ook tijdens het halsstrekken, tijdens de zijgangen, tijdens het voorwaartse achterwaarts gaan. Oprichting is een streven dat eigelijk niet met een woord genoemd wordt in het skala het is een manier van gaan.
Wat is dan de benaming voor de hoge hoofd- halshouding?
Hier in Nederland is dát oprichting. Wat jij bedoeld is naar mijn mening puur het gedragen lopen.
Kafue schreef:De uitkomst van de dressuur en dat is onafhankelijk van welke niveau je rijd en welke tak van sport je beoefend is altijd:
een tevreden gezond paard dat met plezier de oefeningen uitvoert welke jij van hem vraagt
Dat kan zijn een mooi appuyement maar ook een fijne overgang van stap naar draf. Een paard dat dus in balans loopt, happy is, gezond is en blijft.
Dressuur is eigelijk trainen of africhten van een paard. Het skala van de opleiding bestaat idd uit 6 punten maar het een kan niet zonder het ander en het is ook geen vast omlijnde volgorde dus ik zou er niet perse punt een tot en met 6 voor zetten.
Nee, dressuur betekend, nogmaals,
"Het ontwikkelen van de beweging en bespiering van het paard dmv gymnastiseren."
Zijgangen, wendingen, overgangen, tempowisselingen zijn slechts een hulpmiddel om het paard optimaal te kunnen ontwikkelen in beweging en bespiering.
Kafue schreef:Ben het eens met piepelotje in zie dat in gradaties een beetje is voor mij al een beetje oprichting.
Dus je bent het er eindelijk mee eens dat oprichting een houding is?
Sorry voor alle tekst maar ik vind dit gewoon een belangrijk onderwerp!